*doubt*

แต่เธอว่ามาแบบนั้นเขาก็แค่พยักหน้ารับทราบ

"ไม่ไหวขึ้นมาก็บอก"

"เดินไม่ทันแล้วคลาดกันจะอันตรายเอา"

"ก็ว่างั้นแหละ"

อย่าหยุดจนกว่าจะถึงจุดรวมพล ตามหลักแล้วก็ควรจะเป็นแบบนั้น

—แต่ว่า

ชำเลืองมองเด็กสาวที่คู้ตัวบนพื้นอีกรอบด้วยสายตาหลากความรู้สึก

"ลุกไหวไหม? เธอน่ะ" @ruri-kzk.bsky.social

เซย์อุวางร่างของรุริที่ถือวิสาสะหิ้วติดมาวางไว้หลบมุม 'โทษที' เขาว่าเบาๆ กับเธอแล้วทิ้งตัวนั่งลงบริเวณที่เปิดโล่ง กางร่มคันใหญ่ที่พกติดตัวเสมอกันไม่ให้ฝนสาดมาโดนคนในกลุ่ม

เมื่อสอดส่องพบว่าบริเวณนี้ปลอดภัยแล้วจึงวาดสายตากลับมามองสำรวจอีกสองคน

"ไม่ได้โดนอะไรกันใช่ไหม? ทาคาโนริ, นารุมิ?"

เรียกชื่อทั้งคู่เพื่อเป็นการทบทวนตัวเองไปในตัวว่าไม่ได้มีอะไรขาดหายไป

(ใบโคไม่น่าเสร็จภายในเร็วๆ นี้ เนียนรู้จักได้เลยค่ะ หรือใครอยากโคเป็นอะไร DM ได้ตามสะดวกฮะ 🚶‍♀️)