(เค้ามาาา)

คาสึชิกิ เซย์นะใช้เวลาสักพักกับการหยุดยืนค้างมองคนที่กำลังเล่นแมวอยู่ แน่นอนว่าสิ่งที่ดึงดูดเธอคือแมวนั่นแหละ เจ้าตัวเล็ก เจ้าขนฟู

จนอีกฝ่ายทักทายเธอเองก็ไม่ลืมที่จะยิ้มและทักทายตอบกลับไป

"สวัสดีค่ะ!"

สุดท้ายก็ไม่ได้ไปไหน ดันนั่งยองลงไปเล่าเจ้าเหมียวด้วย เจ้าตัวเล็กนักตกคนแท้ๆเจ้าแมวนี่น่ะ!

หยุม จับ เกา

"รุ่นพี่โดนแมวดักตกเหรอคะ?!" เป็นคำถามนี้ซะงั้น

(รุ่นพี่จิ๋วน่ารักที่สุด! สุดยอดที่สุดด!)

(เค้าปักไว้ เดี๋ยวแวะมาาาแจมมค่าาารุ่นพี่)

"ฮึฮึ" เจ้าตัวหลับตายิ้มขำในลำคอยืดอกเท้าเอวแม้คุณจะเรียกเธอด้วยนามแบบนั้นแต่เจ้าตัวก็ดูเต็มใจดีไม่ว่าอย่างไรก็ตาม "ผู้กล้าเองค่า"

"สังเกตุการณ์ไปทำอะไรล่ะค้า ส่วนเซย์นะน่ะนะ—" เธอวางมือบนอก ทิ้งช่วงประโยคให้ดูมีอะไรแต่ก็—

"ยังไม่อยากกลับห้องไปนอนอืดน่ะ"
เหตุผลง่ายๆเลยล่ะ