.
.
.
.
.
.
เทมาริรับรู้ได้ถึงความผิดปกติจากจักระกาอาระที่อยู่ในทรายที่ให้อิรุกะไป เธอเพิ่งจะรู้ตัวว่าจักระของน้องชายเธอ มันมีอยู่ 2 จุด
ซึ่งจุดแรกเธอสามารถสัมผัสได้ถึงจักระกาอาระได้อย่างชัดเจน แต่จุดที่ 2 นั้น มันช่างเลือนรางเสียจนเธอหาตำแหน่งที่แน่นอนไม่ได้เลย (678)
.
.
.
.
.
.
เทมาริรับรู้ได้ถึงความผิดปกติจากจักระกาอาระที่อยู่ในทรายที่ให้อิรุกะไป เธอเพิ่งจะรู้ตัวว่าจักระของน้องชายเธอ มันมีอยู่ 2 จุด
ซึ่งจุดแรกเธอสามารถสัมผัสได้ถึงจักระกาอาระได้อย่างชัดเจน แต่จุดที่ 2 นั้น มันช่างเลือนรางเสียจนเธอหาตำแหน่งที่แน่นอนไม่ได้เลย (678)
มันก็จริงอยู่ว่ารีบอร์นอยากจะชนะในศึกครั้งนี้มากแค่ไหน แต่เมื่อเจ้าตัวได้มาเห็นสภาพของสึนะที่ไปโดนลูกหลงจากการโจมตีของซันซัสมาแล้ว รีบอร์นจึงไม่อยากที่จะเข้าร่วมในศึกครั้งอีกต่อไป
ส่วนคนอื่น ๆ เองก็ยังยืนอึ้งอยู่กับที่ (1)
#ออลสึนะ #คลังฟิคของกานดา
มันก็จริงอยู่ว่ารีบอร์นอยากจะชนะในศึกครั้งนี้มากแค่ไหน แต่เมื่อเจ้าตัวได้มาเห็นสภาพของสึนะที่ไปโดนลูกหลงจากการโจมตีของซันซัสมาแล้ว รีบอร์นจึงไม่อยากที่จะเข้าร่วมในศึกครั้งอีกต่อไป
ส่วนคนอื่น ๆ เองก็ยังยืนอึ้งอยู่กับที่ (1)
#ออลสึนะ #คลังฟิคของกานดา
โฮชินะชะงักไปเล็กน้อย แต่เมื่อมองเข้าไปในดวงตาของฮิบิโนะแล้ว โฮชินะก็รู้ดีว่า อีกฝ่ายไม่ได้พูดโกหกเลย
"ก็ว่ามาสิ ข้ารอฟังอยู่" (48)
โฮชินะชะงักไปเล็กน้อย แต่เมื่อมองเข้าไปในดวงตาของฮิบิโนะแล้ว โฮชินะก็รู้ดีว่า อีกฝ่ายไม่ได้พูดโกหกเลย
"ก็ว่ามาสิ ข้ารอฟังอยู่" (48)
คุณอย่ากังวลจนเกินไป แล้วหัดเชื่อใจในความสามารถของผู้พิทักษ์ตัวเองบ้าง" ฮิบาริพูดขึ้นมาเสียงเรียบ ก่อนที่จะหันไปพูดกับพวกยามาโมโตะว่า
"แล้วถ้าเครื่องย้อนเวลาไม่สามารถใช้ได้จริง ๆ พวกนายมีแผนแล้วหรือยัง?" (100)
คุณอย่ากังวลจนเกินไป แล้วหัดเชื่อใจในความสามารถของผู้พิทักษ์ตัวเองบ้าง" ฮิบาริพูดขึ้นมาเสียงเรียบ ก่อนที่จะหันไปพูดกับพวกยามาโมโตะว่า
"แล้วถ้าเครื่องย้อนเวลาไม่สามารถใช้ได้จริง ๆ พวกนายมีแผนแล้วหรือยัง?" (100)
"นอนพักไปก่อนนะสึนะ ริคคาโด้ไม่เป็นอะไรหรอก" ว่าแล้วจีอ็อตโต้ก็ค่อย ๆ จับให้สึนะมานอนอยู่บนเตียงดี ๆ
"อาสุดโหดของหนู มันหัวแข็งจะตายชัก มันไม่ตายง่าย ๆ หรอกหนู" แล้วจีก็เดินเข้ามาลูบหัวสึนะไปมา (534)
"นอนพักไปก่อนนะสึนะ ริคคาโด้ไม่เป็นอะไรหรอก" ว่าแล้วจีอ็อตโต้ก็ค่อย ๆ จับให้สึนะมานอนอยู่บนเตียงดี ๆ
"อาสุดโหดของหนู มันหัวแข็งจะตายชัก มันไม่ตายง่าย ๆ หรอกหนู" แล้วจีก็เดินเข้ามาลูบหัวสึนะไปมา (534)
"ไม่เอา! อย่ามาทำแบบนี้นะ!!!" สึนะร้องโวยวายขึ้นมาเสียงดังลั่น (525)
"ไม่เอา! อย่ามาทำแบบนี้นะ!!!" สึนะร้องโวยวายขึ้นมาเสียงดังลั่น (525)
หงุดหงิดตัวเองฉิบหาย แต่ก็ทำห่าอะไรไม่ได้แล้วด้วย เพราะเสือกไปรักลูกของมันแล้ว'
พอคิดขึ้นมาเสร็จแล้ว ริคคาโด้ก็เตรียมที่จะสาธิตการยิงปืนให้สึนะได้ดูเป็นตัวอย่างก่อน (492)
หงุดหงิดตัวเองฉิบหาย แต่ก็ทำห่าอะไรไม่ได้แล้วด้วย เพราะเสือกไปรักลูกของมันแล้ว'
พอคิดขึ้นมาเสร็จแล้ว ริคคาโด้ก็เตรียมที่จะสาธิตการยิงปืนให้สึนะได้ดูเป็นตัวอย่างก่อน (492)
"เข้าใจแล้วครับ!" สึนะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างดังกว่าปกติ เพราะเมื่อกี้นี้สึนะกำลังยืนคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่ พอริคคาโด้ถามย้ำขึ้นมา สึนะก็เลยตกใจ
ซึ่งมันก็เลยทำให้ริคคาโด้ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย (481)
"เข้าใจแล้วครับ!" สึนะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างดังกว่าปกติ เพราะเมื่อกี้นี้สึนะกำลังยืนคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่ พอริคคาโด้ถามย้ำขึ้นมา สึนะก็เลยตกใจ
ซึ่งมันก็เลยทำให้ริคคาโด้ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย (481)
'จะทำยังไงดี ถ้าสึนะกลับไป ริคคาโด้ได้อาละวาดแน่นอน เอาไงดีเนี่ย' จีอ็อตโต้พยายามคิดหาทางรอดของตัวเองไปด้วยในขณะที่กำลังนั่งจิบชาอยู่เป็นเพื่อนน้องชาย (365)
'จะทำยังไงดี ถ้าสึนะกลับไป ริคคาโด้ได้อาละวาดแน่นอน เอาไงดีเนี่ย' จีอ็อตโต้พยายามคิดหาทางรอดของตัวเองไปด้วยในขณะที่กำลังนั่งจิบชาอยู่เป็นเพื่อนน้องชาย (365)
มันก็จริงอยู่ว่าจีมีใบหน้าที่คล้ายคลึงกับโกคุเดระ แต่สึนะก็ไม่เคยเห็นภาพของเพื่อนสนิทคนนี้มาซ้อนทับกับจีเลยสักครั้ง
จนกระทั่งเมื่อกี้นี้ที่สึนะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเห็น (329)
มันก็จริงอยู่ว่าจีมีใบหน้าที่คล้ายคลึงกับโกคุเดระ แต่สึนะก็ไม่เคยเห็นภาพของเพื่อนสนิทคนนี้มาซ้อนทับกับจีเลยสักครั้ง
จนกระทั่งเมื่อกี้นี้ที่สึนะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเห็น (329)
"ไอ้เด็กเวรนั่นห้ามตาย ถ้ามันตาย แกก็ตายตามมันไปด้วยเลย" ริคคาโด้พูดขู่หมอผู้โชคร้ายออกมาเสียงนิ่ง ก่อนที่จะเดินไปนั่งอยู่บนเก้าอี้อีกตัวในห้อง (275)
"ไอ้เด็กเวรนั่นห้ามตาย ถ้ามันตาย แกก็ตายตามมันไปด้วยเลย" ริคคาโด้พูดขู่หมอผู้โชคร้ายออกมาเสียงนิ่ง ก่อนที่จะเดินไปนั่งอยู่บนเก้าอี้อีกตัวในห้อง (275)
[ครับ ตามที่ท่านสั่งเลย]
"ขอบใจมากนะรีบอร์น เธอช่วยงานฉันได้เยอะมากเลย"
[แล้วในจดหมายได้ระบุเอาไว้ไหมครับว่าสึนะจะต้องไปอยู่ที่นั่นนานแค่ไหน]
"30 วันรีบอร์น พอถึงวันที่ XX/XX แล้ว เธอก็กดปุ่มดึงสึนะกลับมาที่นี่ได้เลย" (183)
[ครับ ตามที่ท่านสั่งเลย]
"ขอบใจมากนะรีบอร์น เธอช่วยงานฉันได้เยอะมากเลย"
[แล้วในจดหมายได้ระบุเอาไว้ไหมครับว่าสึนะจะต้องไปอยู่ที่นั่นนานแค่ไหน]
"30 วันรีบอร์น พอถึงวันที่ XX/XX แล้ว เธอก็กดปุ่มดึงสึนะกลับมาที่นี่ได้เลย" (183)
'ให้ตายเถอะ รู้สึกเหมือนเห็นภาพคุณฮิบาริซ้อนทับมาเลย น่ากลัวมาก ไม่ชินเลย' สึนะคิดขึ้นมาอยู่ภายในใจ จากนั้นเจ้าตัวก็พยายามรวบรวมความกล้าของตัวเองในการพูดออกไปว่า (134)
'ให้ตายเถอะ รู้สึกเหมือนเห็นภาพคุณฮิบาริซ้อนทับมาเลย น่ากลัวมาก ไม่ชินเลย' สึนะคิดขึ้นมาอยู่ภายในใจ จากนั้นเจ้าตัวก็พยายามรวบรวมความกล้าของตัวเองในการพูดออกไปว่า (134)
'เอาล่ะโทบิ มาดูกันว่าฉันจะสามารถลากตัวตนที่แท้จริงของแกออกมาได้ไหม'
อิทาจิคิด ก่อนที่จะเริ่มออกตัววิ่งอีกครั้ง และในครั้งนี้เจ้าตัวก็เลือกที่จะไปหาอังโกะ ซึ่งเป็นนินจาที่อิทาจิจำได้เป็นอย่างดีว่าตัวเธอมีอักขระสาปของโอโรจิมารุอย่างแน่นอน (633)
'เอาล่ะโทบิ มาดูกันว่าฉันจะสามารถลากตัวตนที่แท้จริงของแกออกมาได้ไหม'
อิทาจิคิด ก่อนที่จะเริ่มออกตัววิ่งอีกครั้ง และในครั้งนี้เจ้าตัวก็เลือกที่จะไปหาอังโกะ ซึ่งเป็นนินจาที่อิทาจิจำได้เป็นอย่างดีว่าตัวเธอมีอักขระสาปของโอโรจิมารุอย่างแน่นอน (633)
เดี๋ยวถ้ามีใครมาเห็นเข้า พวกเราจะอดไปกันทั้งหมดเลยนะ" คาคาชิพูดแทรกขึ้นมา พร้อมกับหันไปส่งสายตาให้รินรีบมาช่วยจับโอบิโตะใหญ่
สุดท้ายแล้วโอบิโตะก็ได้ขึ้นมาอยู่บนหลังของคาคาชิ แล้วคาคาชิกับรินก็เลือกใช้หน้าต่างเป็นทางออกหนีเที่ยวในครั้งนี้แทนประตู (167)
เดี๋ยวถ้ามีใครมาเห็นเข้า พวกเราจะอดไปกันทั้งหมดเลยนะ" คาคาชิพูดแทรกขึ้นมา พร้อมกับหันไปส่งสายตาให้รินรีบมาช่วยจับโอบิโตะใหญ่
สุดท้ายแล้วโอบิโตะก็ได้ขึ้นมาอยู่บนหลังของคาคาชิ แล้วคาคาชิกับรินก็เลือกใช้หน้าต่างเป็นทางออกหนีเที่ยวในครั้งนี้แทนประตู (167)
ส่วนทางด้านอิซางินั้น ในตอนแรกเจ้าตัวก็คิดไปในแนวทางที่ว่า หลังจากที่บอกความจริงออกไปแล้ว คนโตกว่าก็อาจจะรู้สึกไม่มีความเป็นส่วนตัว (227)
ส่วนทางด้านอิซางินั้น ในตอนแรกเจ้าตัวก็คิดไปในแนวทางที่ว่า หลังจากที่บอกความจริงออกไปแล้ว คนโตกว่าก็อาจจะรู้สึกไม่มีความเป็นส่วนตัว (227)
ดังนั้น ซาสึเกะถึงได้ตัดสินใจออกตามหานารูโตะก่อนเป็นอันดับแรก แล้วเรื่องแก้แค้นอิทาจิ ก็ค่อยไปจัดการในวันหลัง
"ไปคาริน เดี๋ยวไปรับซุยเก็ตสึกับจูโกะก่อน ฉันจะได้บอกทีเดียวว่าภารกิจของพวกเราคืออะไร" (623)
ดังนั้น ซาสึเกะถึงได้ตัดสินใจออกตามหานารูโตะก่อนเป็นอันดับแรก แล้วเรื่องแก้แค้นอิทาจิ ก็ค่อยไปจัดการในวันหลัง
"ไปคาริน เดี๋ยวไปรับซุยเก็ตสึกับจูโกะก่อน ฉันจะได้บอกทีเดียวว่าภารกิจของพวกเราคืออะไร" (623)
"นี่มันอะไรกัน" ดีโน่ถามไล่หลังเบียคุรันไปอย่างไม่เข้าใจ เบียคุรันที่กลืนดังโงะลูกสุดท้ายลงท้องไปแล้ว เจ้าตัวถึงได้หันมาตอบดีโน่พร้อมกับส่งรอยยิ้มไปให้ด้วยว่า
"ก็บอกมาตั้งนานแล้วว่าคราวนี้ฉันจะเลือกอยู่ฝั่งพวกนาย
แล้วอีกอย่าง ฉันอยู่กับพวกนายมันก็สบายดี สบายจนเหมือนไม่ได้ถูกคุมตัวเลยด้วยซ้ำ~" (527)
THE END.
"นี่มันอะไรกัน" ดีโน่ถามไล่หลังเบียคุรันไปอย่างไม่เข้าใจ เบียคุรันที่กลืนดังโงะลูกสุดท้ายลงท้องไปแล้ว เจ้าตัวถึงได้หันมาตอบดีโน่พร้อมกับส่งรอยยิ้มไปให้ด้วยว่า
"ก็บอกมาตั้งนานแล้วว่าคราวนี้ฉันจะเลือกอยู่ฝั่งพวกนาย
แล้วอีกอย่าง ฉันอยู่กับพวกนายมันก็สบายดี สบายจนเหมือนไม่ได้ถูกคุมตัวเลยด้วยซ้ำ~" (527)
THE END.
โกคุเดระจึงใช้มือข้างซ้ายที่ว่างเอื้อมไปคว้าตัวยามาโมโตะ เพื่อที่จะได้ดึงเข้ามากอดพร้อมกัน 3 คน
"เปล่าครับรุ่นที่ 10! ผมว่าวันนี้พวกเราไปประเดิมกินซูชิที่ร้านของเจ้าบ้าเบสบอลกันดีกว่าครับ! (516)
โกคุเดระจึงใช้มือข้างซ้ายที่ว่างเอื้อมไปคว้าตัวยามาโมโตะ เพื่อที่จะได้ดึงเข้ามากอดพร้อมกัน 3 คน
"เปล่าครับรุ่นที่ 10! ผมว่าวันนี้พวกเราไปประเดิมกินซูชิที่ร้านของเจ้าบ้าเบสบอลกันดีกว่าครับ! (516)
'หึ ขืนไปทำแบบนี้ให้พวกวาเรียเห็น นายได้ถูกกระทืบตายไปแล้วเบียคุรัน
เฮ้อ! นี่ถ้าไม่เห็นว่าทำแบบนี้แล้วจะปลอดภัยกับสึนะมากกว่านะ ฉันได้จับนายโยนให้ซันซัสไปดูแลแบบ 24 ชั่วโมงนานแล้ว' (494)
'หึ ขืนไปทำแบบนี้ให้พวกวาเรียเห็น นายได้ถูกกระทืบตายไปแล้วเบียคุรัน
เฮ้อ! นี่ถ้าไม่เห็นว่าทำแบบนี้แล้วจะปลอดภัยกับสึนะมากกว่านะ ฉันได้จับนายโยนให้ซันซัสไปดูแลแบบ 24 ชั่วโมงนานแล้ว' (494)
"ฉันรู้น่า แล้วอีกอย่าง ถึงนายจะยอมปล่อยฉันไปจริง ๆ แต่ไอ้พวกนั้นน่ะ ไม่มีทางยอมแน่
ฉันก็แค่จะขอนายว่า ให้นายมาเป็นคนคุมตัวฉันแทนไอ้พวกนั้นตลอดไปเลยได้ไหม
เพราะอย่างน้อยนายก็ยังคุยรู้เรื่อง (418)
"ฉันรู้น่า แล้วอีกอย่าง ถึงนายจะยอมปล่อยฉันไปจริง ๆ แต่ไอ้พวกนั้นน่ะ ไม่มีทางยอมแน่
ฉันก็แค่จะขอนายว่า ให้นายมาเป็นคนคุมตัวฉันแทนไอ้พวกนั้นตลอดไปเลยได้ไหม
เพราะอย่างน้อยนายก็ยังคุยรู้เรื่อง (418)
"ผลตรวจเลือดรอบนี้ กลับมาปกติทุกอย่างแล้ว อัตราการเต้นของหัวใจก็ปกติ..." ซึนาเดะยืนพูดพึมพำกับตัวเองอยู่สักพัก ก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นมาส่งรอยยิ้มไปให้ลูกศิษย์ของเธอ (514)
"ผลตรวจเลือดรอบนี้ กลับมาปกติทุกอย่างแล้ว อัตราการเต้นของหัวใจก็ปกติ..." ซึนาเดะยืนพูดพึมพำกับตัวเองอยู่สักพัก ก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นมาส่งรอยยิ้มไปให้ลูกศิษย์ของเธอ (514)
เพราะตั้งแต่ได้เป็นนินจามา จิไรยะก็ไม่เคยเห็นภาชนะสัตว์หางคนไหนเลยสักคน ที่สามารถทำให้สัตว์หางยอมช่วยได้ถึงขนาดนี้
แล้วที่ทำให้จิไรยะรู้สึกอึ้งมากที่สุดเลยก็คือ (483)
เพราะตั้งแต่ได้เป็นนินจามา จิไรยะก็ไม่เคยเห็นภาชนะสัตว์หางคนไหนเลยสักคน ที่สามารถทำให้สัตว์หางยอมช่วยได้ถึงขนาดนี้
แล้วที่ทำให้จิไรยะรู้สึกอึ้งมากที่สุดเลยก็คือ (483)
"ใจเย็น ๆ ก่อนนะกาอาระ" จากนั้นเทมาริก็เดินเข้ามาจับไหล่ของกาอาระเอาไว้
"เอาแบบนี้ไหม เดี๋ยวฉันไปดูให้นายก็ได้นะกาอาระ นายจะได้สบายใจว่านารูโตะ มันไม่ได้เป็นอะไรจริง ๆ" (424)
"ใจเย็น ๆ ก่อนนะกาอาระ" จากนั้นเทมาริก็เดินเข้ามาจับไหล่ของกาอาระเอาไว้
"เอาแบบนี้ไหม เดี๋ยวฉันไปดูให้นายก็ได้นะกาอาระ นายจะได้สบายใจว่านารูโตะ มันไม่ได้เป็นอะไรจริง ๆ" (424)
ส่วนทางด้านชิกามารุกับคนอื่น ๆ เอง ที่ถึงแม้ว่าอยากจะเถียงออกมาสักแค่ไหน แต่พวกเขาทุกคนก็ไม่สามารถทำได้เลย เพราะสิ่งที่กาอาระพูดออกมาทั้งหมด มันคือเรื่องจริง (328)
ส่วนทางด้านชิกามารุกับคนอื่น ๆ เอง ที่ถึงแม้ว่าอยากจะเถียงออกมาสักแค่ไหน แต่พวกเขาทุกคนก็ไม่สามารถทำได้เลย เพราะสิ่งที่กาอาระพูดออกมาทั้งหมด มันคือเรื่องจริง (328)