“Çünkü bunca kötülük karşısında çaresiz kalmak fena halde canımı acıtıyordu. Her şeyi kabullenmek ve çok geçmeden unutmak fena halde canımı acıtıyordu. Yiyeceğin herhangi bir yumruktan daha fazla canımı acıtıyordu.” (Atmaca)