Właśnie o ile te ekspresjonistyczne elementy w filmie Murnaua potrafią zachwycić, a nawet wzbudzić grozę, tak przeniesione 1:1 do współczesnego Eggersa są okrutnie groteskowe i kompletnie zabiły u mnie ten ciarkogenny element.

Ale wizualnie nadal dostarczają, to trzeba przyznać.

(tak, wiem, że to nie pierwszy raz)