รโรสแม่พระเอก
@rose091.bsky.social
rose,Aromantic
งานวาดลงที่เฟสเป็นหลัก,นักวาดที่ชอบชงชิปเป็นแม่พระเอกจุกกรู้วววแอคนี้ลงงานน้อยเพราะเอามาอ่านฟิคเฉยๆ
งานวาดลงที่เฟสเป็นหลัก,นักวาดที่ชอบชงชิปเป็นแม่พระเอกจุกกรู้วววแอคนี้ลงงานน้อยเพราะเอามาอ่านฟิคเฉยๆ
Pinned
รโรสแม่พระเอก
@rose091.bsky.social
· Nov 15
สวัสดีนักวาดทุกคนนะคับทางนี้ โรส
เป็นสายวาดด้อมoc,เมะ,มังฮวา ตอนนี้อยู่คุกฟ้า ไฮคิว นักเลงลม อ่านชะตาวันสิ้นโลก ยินดีที่ได้รู้จักนักวาดทุกคนนะคับ😍
(ลงงานน้อยส่วนมากจะสิงเฟส)
เป็นสายวาดด้อมoc,เมะ,มังฮวา ตอนนี้อยู่คุกฟ้า ไฮคิว นักเลงลม อ่านชะตาวันสิ้นโลก ยินดีที่ได้รู้จักนักวาดทุกคนนะคับ😍
(ลงงานน้อยส่วนมากจะสิงเฟส)
February 14, 2025 at 3:39 AM
Reposted by รโรสแม่พระเอก
พอได้พูดออกมาจนจบรินก็ตัดสายทิ้งไปทันที แล้วเจ้าตัวก็รีบเก็บมือถือลงในกระเป๋ากางเกง ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาอิซางิที่กำลังนั่งเช็ดผมอยู่บนเตียง
"เดี๋ยวฉันเอาไดร์มาเป่าผมให้โยจังนะ" ว่าแล้วรินก็เดินไปหยิบไดร์มา พร้อมกับความสะใจที่ว่าชิโด้จะต้องถูกซาเอะจัดการอย่างแน่นอน (259)
"เดี๋ยวฉันเอาไดร์มาเป่าผมให้โยจังนะ" ว่าแล้วรินก็เดินไปหยิบไดร์มา พร้อมกับความสะใจที่ว่าชิโด้จะต้องถูกซาเอะจัดการอย่างแน่นอน (259)
January 27, 2025 at 2:58 PM
พอได้พูดออกมาจนจบรินก็ตัดสายทิ้งไปทันที แล้วเจ้าตัวก็รีบเก็บมือถือลงในกระเป๋ากางเกง ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาอิซางิที่กำลังนั่งเช็ดผมอยู่บนเตียง
"เดี๋ยวฉันเอาไดร์มาเป่าผมให้โยจังนะ" ว่าแล้วรินก็เดินไปหยิบไดร์มา พร้อมกับความสะใจที่ว่าชิโด้จะต้องถูกซาเอะจัดการอย่างแน่นอน (259)
"เดี๋ยวฉันเอาไดร์มาเป่าผมให้โยจังนะ" ว่าแล้วรินก็เดินไปหยิบไดร์มา พร้อมกับความสะใจที่ว่าชิโด้จะต้องถูกซาเอะจัดการอย่างแน่นอน (259)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
อิซางิกลับรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา และอยากจะหนีไปอยู่ทีมอื่นเสียจริง ๆ
'ไม่น่าไปหัวเราะใส่รินรินเลยเรา!' อิซางิคิดอย่างเจ็บใจ เพราะในตอนนั้นตัวอิซางิก็ไม่ได้คิดเลยว่า
จากเด็กตาแป๋วตัวน้อยในวันนั้น จะโตขึ้นมาได้ถึงขนาดนี้ แถมยังตัวหนากว่าอิซางิไปหลายเท่าอีกด้วย
'โลกนี้มันไม่ยุติธรรม!!!' (241)
'ไม่น่าไปหัวเราะใส่รินรินเลยเรา!' อิซางิคิดอย่างเจ็บใจ เพราะในตอนนั้นตัวอิซางิก็ไม่ได้คิดเลยว่า
จากเด็กตาแป๋วตัวน้อยในวันนั้น จะโตขึ้นมาได้ถึงขนาดนี้ แถมยังตัวหนากว่าอิซางิไปหลายเท่าอีกด้วย
'โลกนี้มันไม่ยุติธรรม!!!' (241)
January 23, 2025 at 2:38 PM
อิซางิกลับรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา และอยากจะหนีไปอยู่ทีมอื่นเสียจริง ๆ
'ไม่น่าไปหัวเราะใส่รินรินเลยเรา!' อิซางิคิดอย่างเจ็บใจ เพราะในตอนนั้นตัวอิซางิก็ไม่ได้คิดเลยว่า
จากเด็กตาแป๋วตัวน้อยในวันนั้น จะโตขึ้นมาได้ถึงขนาดนี้ แถมยังตัวหนากว่าอิซางิไปหลายเท่าอีกด้วย
'โลกนี้มันไม่ยุติธรรม!!!' (241)
'ไม่น่าไปหัวเราะใส่รินรินเลยเรา!' อิซางิคิดอย่างเจ็บใจ เพราะในตอนนั้นตัวอิซางิก็ไม่ได้คิดเลยว่า
จากเด็กตาแป๋วตัวน้อยในวันนั้น จะโตขึ้นมาได้ถึงขนาดนี้ แถมยังตัวหนากว่าอิซางิไปหลายเท่าอีกด้วย
'โลกนี้มันไม่ยุติธรรม!!!' (241)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
จะต้องยอมรับผลของการกระทำตัวเองในตอนนั้นให้ได้
ส่วนอิซางิที่เดินหนีไปได้ 3-4 ก้าว แล้วรู้สึกได้ว่ารินไม่เดินตามมา อิซางิจึงหยุดเดิน ก่อนที่จะหันหน้าไปมองทางรินอย่างเป็นห่วง
'โอ๊ย! ก็เพราะแบบนี้ไง! ฉันถึงได้หลบหน้านายมาหลายปี!' อิซางิคิดขึ้นมาด้วยความรู้สึกหงุดหงิดตัวเอง (151)
ส่วนอิซางิที่เดินหนีไปได้ 3-4 ก้าว แล้วรู้สึกได้ว่ารินไม่เดินตามมา อิซางิจึงหยุดเดิน ก่อนที่จะหันหน้าไปมองทางรินอย่างเป็นห่วง
'โอ๊ย! ก็เพราะแบบนี้ไง! ฉันถึงได้หลบหน้านายมาหลายปี!' อิซางิคิดขึ้นมาด้วยความรู้สึกหงุดหงิดตัวเอง (151)
January 9, 2025 at 3:11 PM
จะต้องยอมรับผลของการกระทำตัวเองในตอนนั้นให้ได้
ส่วนอิซางิที่เดินหนีไปได้ 3-4 ก้าว แล้วรู้สึกได้ว่ารินไม่เดินตามมา อิซางิจึงหยุดเดิน ก่อนที่จะหันหน้าไปมองทางรินอย่างเป็นห่วง
'โอ๊ย! ก็เพราะแบบนี้ไง! ฉันถึงได้หลบหน้านายมาหลายปี!' อิซางิคิดขึ้นมาด้วยความรู้สึกหงุดหงิดตัวเอง (151)
ส่วนอิซางิที่เดินหนีไปได้ 3-4 ก้าว แล้วรู้สึกได้ว่ารินไม่เดินตามมา อิซางิจึงหยุดเดิน ก่อนที่จะหันหน้าไปมองทางรินอย่างเป็นห่วง
'โอ๊ย! ก็เพราะแบบนี้ไง! ฉันถึงได้หลบหน้านายมาหลายปี!' อิซางิคิดขึ้นมาด้วยความรู้สึกหงุดหงิดตัวเอง (151)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
และตัวไกเซอร์ก็ตอบรับมิตรภาพจากเพื่อนใหม่ได้เป็นอย่างดี
สุดท้ายแล้วไกเซอร์ก็ยังคงรู้สึกเหมือนเดิมว่า อิซางิคือแสงสว่างที่เข้ามาสาดส่องให้ชีวิตของไกเซอร์ไม่ได้มีแต่ความมืดมิดอีกต่อไป (257)
THE END.
สุดท้ายแล้วไกเซอร์ก็ยังคงรู้สึกเหมือนเดิมว่า อิซางิคือแสงสว่างที่เข้ามาสาดส่องให้ชีวิตของไกเซอร์ไม่ได้มีแต่ความมืดมิดอีกต่อไป (257)
THE END.
January 16, 2025 at 3:42 PM
และตัวไกเซอร์ก็ตอบรับมิตรภาพจากเพื่อนใหม่ได้เป็นอย่างดี
สุดท้ายแล้วไกเซอร์ก็ยังคงรู้สึกเหมือนเดิมว่า อิซางิคือแสงสว่างที่เข้ามาสาดส่องให้ชีวิตของไกเซอร์ไม่ได้มีแต่ความมืดมิดอีกต่อไป (257)
THE END.
สุดท้ายแล้วไกเซอร์ก็ยังคงรู้สึกเหมือนเดิมว่า อิซางิคือแสงสว่างที่เข้ามาสาดส่องให้ชีวิตของไกเซอร์ไม่ได้มีแต่ความมืดมิดอีกต่อไป (257)
THE END.
January 24, 2025 at 4:24 AM
Reposted by รโรสแม่พระเอก
'ไอ้เด็กต่างด้าวนั่นอยู่กับฉัน ถ้าแกไม่อยากให้มันตาย แกก็หนีออกไปจากที่นี่ แล้วกลับไปหาฉันที่บ้านซะ'
.
.
.
.
.
.
.
"...หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่เคยได้เจอกับไกเซอร์อีกเลยครับ ขนาดพ่อแม่ผมไปแจ้งความก็แล้ว ทางเจ้าหน้าที่ช่วยออกตามหาก็แล้ว แต่ก็ไม่เจอเลยแม้กระทั่งเงาของไกเซอร์" (236)
.
.
.
.
.
.
.
"...หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่เคยได้เจอกับไกเซอร์อีกเลยครับ ขนาดพ่อแม่ผมไปแจ้งความก็แล้ว ทางเจ้าหน้าที่ช่วยออกตามหาก็แล้ว แต่ก็ไม่เจอเลยแม้กระทั่งเงาของไกเซอร์" (236)
January 14, 2025 at 3:03 PM
'ไอ้เด็กต่างด้าวนั่นอยู่กับฉัน ถ้าแกไม่อยากให้มันตาย แกก็หนีออกไปจากที่นี่ แล้วกลับไปหาฉันที่บ้านซะ'
.
.
.
.
.
.
.
"...หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่เคยได้เจอกับไกเซอร์อีกเลยครับ ขนาดพ่อแม่ผมไปแจ้งความก็แล้ว ทางเจ้าหน้าที่ช่วยออกตามหาก็แล้ว แต่ก็ไม่เจอเลยแม้กระทั่งเงาของไกเซอร์" (236)
.
.
.
.
.
.
.
"...หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่เคยได้เจอกับไกเซอร์อีกเลยครับ ขนาดพ่อแม่ผมไปแจ้งความก็แล้ว ทางเจ้าหน้าที่ช่วยออกตามหาก็แล้ว แต่ก็ไม่เจอเลยแม้กระทั่งเงาของไกเซอร์" (236)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
"ครับ ยจจังจำผมได้ แล้วก็ยังใจดีอยู่เหมือนเดิมเลย" ไกเซอร์พูดตอบออกไปพร้อมกับรอยยิ้ม ซึ่งมันก็เป็นรอยยิ้มที่แสดงออกได้ถึงความสุขจริง ๆ
โนอากับพวกเนสที่ได้เห็นแบบนี้จึงรู้สึกมีความสุขและดีใจตามไกเซอร์ไปด้วยแบบมาก ๆ ดีใจเสียจนโนอาพูดขึ้นมาเสียงดังเลยว่า
"เอาล่ะ! เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงพิซซ่านะทุกคน!" (213)
โนอากับพวกเนสที่ได้เห็นแบบนี้จึงรู้สึกมีความสุขและดีใจตามไกเซอร์ไปด้วยแบบมาก ๆ ดีใจเสียจนโนอาพูดขึ้นมาเสียงดังเลยว่า
"เอาล่ะ! เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงพิซซ่านะทุกคน!" (213)
January 12, 2025 at 3:15 PM
"ครับ ยจจังจำผมได้ แล้วก็ยังใจดีอยู่เหมือนเดิมเลย" ไกเซอร์พูดตอบออกไปพร้อมกับรอยยิ้ม ซึ่งมันก็เป็นรอยยิ้มที่แสดงออกได้ถึงความสุขจริง ๆ
โนอากับพวกเนสที่ได้เห็นแบบนี้จึงรู้สึกมีความสุขและดีใจตามไกเซอร์ไปด้วยแบบมาก ๆ ดีใจเสียจนโนอาพูดขึ้นมาเสียงดังเลยว่า
"เอาล่ะ! เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงพิซซ่านะทุกคน!" (213)
โนอากับพวกเนสที่ได้เห็นแบบนี้จึงรู้สึกมีความสุขและดีใจตามไกเซอร์ไปด้วยแบบมาก ๆ ดีใจเสียจนโนอาพูดขึ้นมาเสียงดังเลยว่า
"เอาล่ะ! เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงพิซซ่านะทุกคน!" (213)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
ส่วนเนสกับพวกกริมเองก็ตัดสินใจปล่อยให้ไกเซอร์ได้ใช้เวลาอยู่กับยจจังกันแค่ 2 คน
ผ่านไปอีกสักพักใหญ่ ๆ ไกเซอร์ถึงได้หยุดร้องไห้ แล้วปล่อยตัวอิซางิให้เป็นอิสระ
"ไปล้างหน้ากันนะไกเซอร์" ว่าแล้วอิซางิก็จับมือของไกเซอร์ขึ้นมา ก่อนที่จะพาเดินไปด้วยกัน (202)
ผ่านไปอีกสักพักใหญ่ ๆ ไกเซอร์ถึงได้หยุดร้องไห้ แล้วปล่อยตัวอิซางิให้เป็นอิสระ
"ไปล้างหน้ากันนะไกเซอร์" ว่าแล้วอิซางิก็จับมือของไกเซอร์ขึ้นมา ก่อนที่จะพาเดินไปด้วยกัน (202)
January 11, 2025 at 3:33 PM
ส่วนเนสกับพวกกริมเองก็ตัดสินใจปล่อยให้ไกเซอร์ได้ใช้เวลาอยู่กับยจจังกันแค่ 2 คน
ผ่านไปอีกสักพักใหญ่ ๆ ไกเซอร์ถึงได้หยุดร้องไห้ แล้วปล่อยตัวอิซางิให้เป็นอิสระ
"ไปล้างหน้ากันนะไกเซอร์" ว่าแล้วอิซางิก็จับมือของไกเซอร์ขึ้นมา ก่อนที่จะพาเดินไปด้วยกัน (202)
ผ่านไปอีกสักพักใหญ่ ๆ ไกเซอร์ถึงได้หยุดร้องไห้ แล้วปล่อยตัวอิซางิให้เป็นอิสระ
"ไปล้างหน้ากันนะไกเซอร์" ว่าแล้วอิซางิก็จับมือของไกเซอร์ขึ้นมา ก่อนที่จะพาเดินไปด้วยกัน (202)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
"ถ้าพวกเราโตขึ้น นายจะยังจำฉันได้อยู่ไหมยจจัง" เพราะไกเซอร์รู้สึกกังวลมาตลอดว่ายจจังจะลืมไกเซอร์ไปในสักวัน
แล้วถ้าวันนั้นมาถึง ไกเซอร์ตัวจิ๋วก็คิดไม่ออกเลยว่า ตัวเองจะใช้ชีวิตที่แสนโหดร้ายแบบนี้ต่อไปยังไงดี
"จำได้สิ ฉันไม่มีทางลืมนายแน่นอนไกเซอร์ ว่าแต่นายเถอะ จะลืมฉันไหมเนี่ย" (142)
แล้วถ้าวันนั้นมาถึง ไกเซอร์ตัวจิ๋วก็คิดไม่ออกเลยว่า ตัวเองจะใช้ชีวิตที่แสนโหดร้ายแบบนี้ต่อไปยังไงดี
"จำได้สิ ฉันไม่มีทางลืมนายแน่นอนไกเซอร์ ว่าแต่นายเถอะ จะลืมฉันไหมเนี่ย" (142)
January 7, 2025 at 11:59 AM
"ถ้าพวกเราโตขึ้น นายจะยังจำฉันได้อยู่ไหมยจจัง" เพราะไกเซอร์รู้สึกกังวลมาตลอดว่ายจจังจะลืมไกเซอร์ไปในสักวัน
แล้วถ้าวันนั้นมาถึง ไกเซอร์ตัวจิ๋วก็คิดไม่ออกเลยว่า ตัวเองจะใช้ชีวิตที่แสนโหดร้ายแบบนี้ต่อไปยังไงดี
"จำได้สิ ฉันไม่มีทางลืมนายแน่นอนไกเซอร์ ว่าแต่นายเถอะ จะลืมฉันไหมเนี่ย" (142)
แล้วถ้าวันนั้นมาถึง ไกเซอร์ตัวจิ๋วก็คิดไม่ออกเลยว่า ตัวเองจะใช้ชีวิตที่แสนโหดร้ายแบบนี้ต่อไปยังไงดี
"จำได้สิ ฉันไม่มีทางลืมนายแน่นอนไกเซอร์ ว่าแต่นายเถอะ จะลืมฉันไหมเนี่ย" (142)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
เจ้าตัวจึงยื่นมือเข้าไปลูบที่แก้มของอิซางิเบา ๆ ก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า
"ยจจังเองก็ฝันดีนะ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลยยจจัง" แล้วไกเซอร์ก็ได้รอยยิ้มอันแสนสดใสจากอิซางิกลับมา
ผ่านไปไม่นานไกเซอร์ก็เข้าสู่ห้วงนิทราไป โดยที่มือของตัวเองก็ยังคงจับอยู่ที่แก้มของอิซางิเหมือนเดิม (129)
"ยจจังเองก็ฝันดีนะ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลยยจจัง" แล้วไกเซอร์ก็ได้รอยยิ้มอันแสนสดใสจากอิซางิกลับมา
ผ่านไปไม่นานไกเซอร์ก็เข้าสู่ห้วงนิทราไป โดยที่มือของตัวเองก็ยังคงจับอยู่ที่แก้มของอิซางิเหมือนเดิม (129)
January 6, 2025 at 11:51 AM
เจ้าตัวจึงยื่นมือเข้าไปลูบที่แก้มของอิซางิเบา ๆ ก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า
"ยจจังเองก็ฝันดีนะ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลยยจจัง" แล้วไกเซอร์ก็ได้รอยยิ้มอันแสนสดใสจากอิซางิกลับมา
ผ่านไปไม่นานไกเซอร์ก็เข้าสู่ห้วงนิทราไป โดยที่มือของตัวเองก็ยังคงจับอยู่ที่แก้มของอิซางิเหมือนเดิม (129)
"ยจจังเองก็ฝันดีนะ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลยยจจัง" แล้วไกเซอร์ก็ได้รอยยิ้มอันแสนสดใสจากอิซางิกลับมา
ผ่านไปไม่นานไกเซอร์ก็เข้าสู่ห้วงนิทราไป โดยที่มือของตัวเองก็ยังคงจับอยู่ที่แก้มของอิซางิเหมือนเดิม (129)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
"ฮึก ขอบคุณนะ ขอบคุณมาก ๆ เลยยจจัง"
.
.
.
.
.
.
.
ไกเซอร์สะดุ้งตื่นขึ้นมาในช่วงเช้ามืด เจ้าตัวรีบใช้มือควานหามือถือของตัวเองอย่างเร่งรีบ จากนั้นก็กดไปที่แอปบันทึกเสียง ก่อนที่จะพูดออกไปว่า
"ยจจัง ฉันในวัยเด็กเรียกเด็กคนนั้นว่ายจจัง" (115)
.
.
.
.
.
.
.
ไกเซอร์สะดุ้งตื่นขึ้นมาในช่วงเช้ามืด เจ้าตัวรีบใช้มือควานหามือถือของตัวเองอย่างเร่งรีบ จากนั้นก็กดไปที่แอปบันทึกเสียง ก่อนที่จะพูดออกไปว่า
"ยจจัง ฉันในวัยเด็กเรียกเด็กคนนั้นว่ายจจัง" (115)
January 5, 2025 at 3:09 PM
"ฮึก ขอบคุณนะ ขอบคุณมาก ๆ เลยยจจัง"
.
.
.
.
.
.
.
ไกเซอร์สะดุ้งตื่นขึ้นมาในช่วงเช้ามืด เจ้าตัวรีบใช้มือควานหามือถือของตัวเองอย่างเร่งรีบ จากนั้นก็กดไปที่แอปบันทึกเสียง ก่อนที่จะพูดออกไปว่า
"ยจจัง ฉันในวัยเด็กเรียกเด็กคนนั้นว่ายจจัง" (115)
.
.
.
.
.
.
.
ไกเซอร์สะดุ้งตื่นขึ้นมาในช่วงเช้ามืด เจ้าตัวรีบใช้มือควานหามือถือของตัวเองอย่างเร่งรีบ จากนั้นก็กดไปที่แอปบันทึกเสียง ก่อนที่จะพูดออกไปว่า
"ยจจัง ฉันในวัยเด็กเรียกเด็กคนนั้นว่ายจจัง" (115)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ไกเซอร์รู้สึกกลัว หรือตกใจขึ้นมาเลย เพราะไกเซอร์กลับหัวเราะขึ้นมาแทน
"มา-แปรง-ฟัน-กัน-เดี๋ยว-นี้" อิซางิแกล้งพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำลง ก่อนที่จะพุ่งตัวเข้าไปกอดไกเซอร์ไว้ แล้วลากให้ไกเซอร์ไปที่อ่างล้างหน้าด้วยกัน (88)
"มา-แปรง-ฟัน-กัน-เดี๋ยว-นี้" อิซางิแกล้งพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำลง ก่อนที่จะพุ่งตัวเข้าไปกอดไกเซอร์ไว้ แล้วลากให้ไกเซอร์ไปที่อ่างล้างหน้าด้วยกัน (88)
January 3, 2025 at 12:43 PM
แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ไกเซอร์รู้สึกกลัว หรือตกใจขึ้นมาเลย เพราะไกเซอร์กลับหัวเราะขึ้นมาแทน
"มา-แปรง-ฟัน-กัน-เดี๋ยว-นี้" อิซางิแกล้งพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำลง ก่อนที่จะพุ่งตัวเข้าไปกอดไกเซอร์ไว้ แล้วลากให้ไกเซอร์ไปที่อ่างล้างหน้าด้วยกัน (88)
"มา-แปรง-ฟัน-กัน-เดี๋ยว-นี้" อิซางิแกล้งพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำลง ก่อนที่จะพุ่งตัวเข้าไปกอดไกเซอร์ไว้ แล้วลากให้ไกเซอร์ไปที่อ่างล้างหน้าด้วยกัน (88)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
ว่าเธอไม่ได้รังเกียจไกเซอร์เหมือนกับเด็กคนนั้นเลย
อิซางิบอกให้ไกเซอร์ถอดเสื้อผ้าที่เปื้อนคราบสกปรกออก แล้วให้ลงไปแช่ตัวอยู่ในอ่าง จากนั้นอิซางิก็ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกตาม แล้วก็ปีนลงไปแช่น้ำอยู่ข้าง ๆ ไกเซอร์
"มา! เดี๋ยวฉันจะซักนายให้สะอาดเลย!" (72)
อิซางิบอกให้ไกเซอร์ถอดเสื้อผ้าที่เปื้อนคราบสกปรกออก แล้วให้ลงไปแช่ตัวอยู่ในอ่าง จากนั้นอิซางิก็ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกตาม แล้วก็ปีนลงไปแช่น้ำอยู่ข้าง ๆ ไกเซอร์
"มา! เดี๋ยวฉันจะซักนายให้สะอาดเลย!" (72)
January 2, 2025 at 11:48 AM
ว่าเธอไม่ได้รังเกียจไกเซอร์เหมือนกับเด็กคนนั้นเลย
อิซางิบอกให้ไกเซอร์ถอดเสื้อผ้าที่เปื้อนคราบสกปรกออก แล้วให้ลงไปแช่ตัวอยู่ในอ่าง จากนั้นอิซางิก็ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกตาม แล้วก็ปีนลงไปแช่น้ำอยู่ข้าง ๆ ไกเซอร์
"มา! เดี๋ยวฉันจะซักนายให้สะอาดเลย!" (72)
อิซางิบอกให้ไกเซอร์ถอดเสื้อผ้าที่เปื้อนคราบสกปรกออก แล้วให้ลงไปแช่ตัวอยู่ในอ่าง จากนั้นอิซางิก็ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกตาม แล้วก็ปีนลงไปแช่น้ำอยู่ข้าง ๆ ไกเซอร์
"มา! เดี๋ยวฉันจะซักนายให้สะอาดเลย!" (72)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
ไกเซอร์พยายามนึกชื่อของเด็กคนนั้นมาหลายครั้งแล้ว แต่ไม่ว่าจะทำยังไงเจ้าตัวก็ยังนึกไม่ออกสักที
ภาพในความทรงจำมันก็ตัดสลับไปมาจนน่าปวดหัว แต่ไกเซอร์ก็อยากที่จะจำเด็กคนนั้นให้ได้
และออกตามหาเพื่อขอบคุณที่เข้ามาเป็นกำลังใจสำคัญที่ทำให้ไกเซอร์เติบโตมาจนถึงทุกวันนี้ได้ (57)
ภาพในความทรงจำมันก็ตัดสลับไปมาจนน่าปวดหัว แต่ไกเซอร์ก็อยากที่จะจำเด็กคนนั้นให้ได้
และออกตามหาเพื่อขอบคุณที่เข้ามาเป็นกำลังใจสำคัญที่ทำให้ไกเซอร์เติบโตมาจนถึงทุกวันนี้ได้ (57)
January 1, 2025 at 1:24 PM
ไกเซอร์พยายามนึกชื่อของเด็กคนนั้นมาหลายครั้งแล้ว แต่ไม่ว่าจะทำยังไงเจ้าตัวก็ยังนึกไม่ออกสักที
ภาพในความทรงจำมันก็ตัดสลับไปมาจนน่าปวดหัว แต่ไกเซอร์ก็อยากที่จะจำเด็กคนนั้นให้ได้
และออกตามหาเพื่อขอบคุณที่เข้ามาเป็นกำลังใจสำคัญที่ทำให้ไกเซอร์เติบโตมาจนถึงทุกวันนี้ได้ (57)
ภาพในความทรงจำมันก็ตัดสลับไปมาจนน่าปวดหัว แต่ไกเซอร์ก็อยากที่จะจำเด็กคนนั้นให้ได้
และออกตามหาเพื่อขอบคุณที่เข้ามาเป็นกำลังใจสำคัญที่ทำให้ไกเซอร์เติบโตมาจนถึงทุกวันนี้ได้ (57)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
ถ้าผมปล่อยทิ้งเอาไว้แบบนี้ ยังไงผมก็ต้องฝันถึงพวกมันอยู่ สู้ผมไปรักษาให้มันจบ ๆ เลยดีกว่า เพราะตอนนี้ผมก็รู้สึกได้ว่า ความกลัวที่มีอยู่ มันก็เริ่มลดลงไปแล้วนะครับ
แล้วอีกอย่างความทรงจำที่เกี่ยวกับเด็กคนนั้น มันก็เริ่มชัดเจนขึ้นมาเรื่อย ๆ
ผมอยากจำทุกอย่างที่เกี่ยวกับเด็กคนนั้นได้จริง ๆ ครับโค้ช" (44)
แล้วอีกอย่างความทรงจำที่เกี่ยวกับเด็กคนนั้น มันก็เริ่มชัดเจนขึ้นมาเรื่อย ๆ
ผมอยากจำทุกอย่างที่เกี่ยวกับเด็กคนนั้นได้จริง ๆ ครับโค้ช" (44)
December 31, 2024 at 1:24 PM
ถ้าผมปล่อยทิ้งเอาไว้แบบนี้ ยังไงผมก็ต้องฝันถึงพวกมันอยู่ สู้ผมไปรักษาให้มันจบ ๆ เลยดีกว่า เพราะตอนนี้ผมก็รู้สึกได้ว่า ความกลัวที่มีอยู่ มันก็เริ่มลดลงไปแล้วนะครับ
แล้วอีกอย่างความทรงจำที่เกี่ยวกับเด็กคนนั้น มันก็เริ่มชัดเจนขึ้นมาเรื่อย ๆ
ผมอยากจำทุกอย่างที่เกี่ยวกับเด็กคนนั้นได้จริง ๆ ครับโค้ช" (44)
แล้วอีกอย่างความทรงจำที่เกี่ยวกับเด็กคนนั้น มันก็เริ่มชัดเจนขึ้นมาเรื่อย ๆ
ผมอยากจำทุกอย่างที่เกี่ยวกับเด็กคนนั้นได้จริง ๆ ครับโค้ช" (44)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
"มานี่เถอะ ฉันยังมีขนมมาแบ่งให้นายกินอีกเยอะแยะเลย" แต่ไกเซอร์กลับขืนตัวเอาไว้ไม่ยอมเดินตามอิซางิไป
"แค่แฮมเบอร์เกอร์ก็พอแล้ว ฉันเกรงใจ"
อิซางิจึงยืนคิดอยู่สักพัก ก่อนที่จะพูดออกไปว่า "งั้นนายมาช่วยฉันกินหน่อยได้ไหม ฉันกินไม่หมดอะ เดี๋ยวแม่ดุ" (32)
"แค่แฮมเบอร์เกอร์ก็พอแล้ว ฉันเกรงใจ"
อิซางิจึงยืนคิดอยู่สักพัก ก่อนที่จะพูดออกไปว่า "งั้นนายมาช่วยฉันกินหน่อยได้ไหม ฉันกินไม่หมดอะ เดี๋ยวแม่ดุ" (32)
December 30, 2024 at 3:50 PM
"มานี่เถอะ ฉันยังมีขนมมาแบ่งให้นายกินอีกเยอะแยะเลย" แต่ไกเซอร์กลับขืนตัวเอาไว้ไม่ยอมเดินตามอิซางิไป
"แค่แฮมเบอร์เกอร์ก็พอแล้ว ฉันเกรงใจ"
อิซางิจึงยืนคิดอยู่สักพัก ก่อนที่จะพูดออกไปว่า "งั้นนายมาช่วยฉันกินหน่อยได้ไหม ฉันกินไม่หมดอะ เดี๋ยวแม่ดุ" (32)
"แค่แฮมเบอร์เกอร์ก็พอแล้ว ฉันเกรงใจ"
อิซางิจึงยืนคิดอยู่สักพัก ก่อนที่จะพูดออกไปว่า "งั้นนายมาช่วยฉันกินหน่อยได้ไหม ฉันกินไม่หมดอะ เดี๋ยวแม่ดุ" (32)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
มันก็คงทำให้ไกเซอร์กับเนสไม่สามารถเข้าถึงตัวอิซางิได้อีกแน่ ๆ นางิกับบาจิระจึงเลือกที่จะเข้าไปล็อกตัวไกเซอร์กับเนสเอาไว้แทน เพื่อถ่วงเวลาให้รินพาตัวอิซางิไป
ส่วนอิซางินั้น เจ้าตัวก็กำลังรู้สึกกลัวขึ้นมาจนแทบจะหายใจไม่ทัน เพราะรินคือคนที่น่ากลัวมากที่สุดสำหรับอิซางิในตอนนี้แล้ว
"ว่าไงน้องรักไม่ได้เจอกันนานเลยนะ" (330)
ส่วนอิซางินั้น เจ้าตัวก็กำลังรู้สึกกลัวขึ้นมาจนแทบจะหายใจไม่ทัน เพราะรินคือคนที่น่ากลัวมากที่สุดสำหรับอิซางิในตอนนี้แล้ว
"ว่าไงน้องรักไม่ได้เจอกันนานเลยนะ" (330)
December 30, 2024 at 4:45 AM
มันก็คงทำให้ไกเซอร์กับเนสไม่สามารถเข้าถึงตัวอิซางิได้อีกแน่ ๆ นางิกับบาจิระจึงเลือกที่จะเข้าไปล็อกตัวไกเซอร์กับเนสเอาไว้แทน เพื่อถ่วงเวลาให้รินพาตัวอิซางิไป
ส่วนอิซางินั้น เจ้าตัวก็กำลังรู้สึกกลัวขึ้นมาจนแทบจะหายใจไม่ทัน เพราะรินคือคนที่น่ากลัวมากที่สุดสำหรับอิซางิในตอนนี้แล้ว
"ว่าไงน้องรักไม่ได้เจอกันนานเลยนะ" (330)
ส่วนอิซางินั้น เจ้าตัวก็กำลังรู้สึกกลัวขึ้นมาจนแทบจะหายใจไม่ทัน เพราะรินคือคนที่น่ากลัวมากที่สุดสำหรับอิซางิในตอนนี้แล้ว
"ว่าไงน้องรักไม่ได้เจอกันนานเลยนะ" (330)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
พร้อมกับรอยยิ้มอันแสนสดใสที่ส่งมาให้ไกเซอร์
'มาล้างมือก่อน เดี๋ยวเราแบ่งขนมให้กินอีกนะ' ว่าแล้วอิซางิก็เดินลากคนเด็กคนนั้นตรงไปที่ห้องน้ำสาธารณะ
ถึงไกเซอร์จะฟังสิ่งที่เด็กตรงหน้าพูดออกมาไม่รู้เรื่อง แต่ไกเซอร์กลับรู้สึกขึ้นมาได้ว่า
รอยยิ้มของเด็กคนนี้มันช่างสว่างสดใส จนทำให้ไกเซอร์รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลย (23)
'มาล้างมือก่อน เดี๋ยวเราแบ่งขนมให้กินอีกนะ' ว่าแล้วอิซางิก็เดินลากคนเด็กคนนั้นตรงไปที่ห้องน้ำสาธารณะ
ถึงไกเซอร์จะฟังสิ่งที่เด็กตรงหน้าพูดออกมาไม่รู้เรื่อง แต่ไกเซอร์กลับรู้สึกขึ้นมาได้ว่า
รอยยิ้มของเด็กคนนี้มันช่างสว่างสดใส จนทำให้ไกเซอร์รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลย (23)
December 29, 2024 at 3:38 PM
พร้อมกับรอยยิ้มอันแสนสดใสที่ส่งมาให้ไกเซอร์
'มาล้างมือก่อน เดี๋ยวเราแบ่งขนมให้กินอีกนะ' ว่าแล้วอิซางิก็เดินลากคนเด็กคนนั้นตรงไปที่ห้องน้ำสาธารณะ
ถึงไกเซอร์จะฟังสิ่งที่เด็กตรงหน้าพูดออกมาไม่รู้เรื่อง แต่ไกเซอร์กลับรู้สึกขึ้นมาได้ว่า
รอยยิ้มของเด็กคนนี้มันช่างสว่างสดใส จนทำให้ไกเซอร์รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลย (23)
'มาล้างมือก่อน เดี๋ยวเราแบ่งขนมให้กินอีกนะ' ว่าแล้วอิซางิก็เดินลากคนเด็กคนนั้นตรงไปที่ห้องน้ำสาธารณะ
ถึงไกเซอร์จะฟังสิ่งที่เด็กตรงหน้าพูดออกมาไม่รู้เรื่อง แต่ไกเซอร์กลับรู้สึกขึ้นมาได้ว่า
รอยยิ้มของเด็กคนนี้มันช่างสว่างสดใส จนทำให้ไกเซอร์รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลย (23)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
ว่าฉันเกิดวันไหน"
"ใครจะไปลืมได้ลงไอ้กุหลาบเหี่ยว แล้วสรุปว่าไง จะไปเป่าเค้กไหม นี่ฉันอุตส่าห์ทำเค้กวันเกิดให้แกเองเลยนะ" พอรินพูดออกมาจนจบ อิซางิจึงรีบพูดเสริมขึ้นมาทันทีว่า
"แต่ถ้าจะแกะโบว์แดงก่อน แกต้องแกะไปจนถึงข้างล่างเลยนะ มีของขวัญอีกชิ้นที่รอแกไปดึงเปิดอยู่ไกเซอร์" (257)
THE END.
"ใครจะไปลืมได้ลงไอ้กุหลาบเหี่ยว แล้วสรุปว่าไง จะไปเป่าเค้กไหม นี่ฉันอุตส่าห์ทำเค้กวันเกิดให้แกเองเลยนะ" พอรินพูดออกมาจนจบ อิซางิจึงรีบพูดเสริมขึ้นมาทันทีว่า
"แต่ถ้าจะแกะโบว์แดงก่อน แกต้องแกะไปจนถึงข้างล่างเลยนะ มีของขวัญอีกชิ้นที่รอแกไปดึงเปิดอยู่ไกเซอร์" (257)
THE END.
December 25, 2024 at 1:34 PM
ว่าฉันเกิดวันไหน"
"ใครจะไปลืมได้ลงไอ้กุหลาบเหี่ยว แล้วสรุปว่าไง จะไปเป่าเค้กไหม นี่ฉันอุตส่าห์ทำเค้กวันเกิดให้แกเองเลยนะ" พอรินพูดออกมาจนจบ อิซางิจึงรีบพูดเสริมขึ้นมาทันทีว่า
"แต่ถ้าจะแกะโบว์แดงก่อน แกต้องแกะไปจนถึงข้างล่างเลยนะ มีของขวัญอีกชิ้นที่รอแกไปดึงเปิดอยู่ไกเซอร์" (257)
THE END.
"ใครจะไปลืมได้ลงไอ้กุหลาบเหี่ยว แล้วสรุปว่าไง จะไปเป่าเค้กไหม นี่ฉันอุตส่าห์ทำเค้กวันเกิดให้แกเองเลยนะ" พอรินพูดออกมาจนจบ อิซางิจึงรีบพูดเสริมขึ้นมาทันทีว่า
"แต่ถ้าจะแกะโบว์แดงก่อน แกต้องแกะไปจนถึงข้างล่างเลยนะ มีของขวัญอีกชิ้นที่รอแกไปดึงเปิดอยู่ไกเซอร์" (257)
THE END.
Reposted by รโรสแม่พระเอก
แล้วเจ้าตัวก็ค่อย ๆ ใช้ดินสอในมือวาดภาพของเด็กคนนั้น จากในความทรงจำที่หลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตัวเองลงไปบนกระดาษ
"ฉันอยากจำนายได้เร็ว ๆ จังเลย นายคือใครกันแน่นะ แสงสว่างตัวน้อยของฉัน" (9)
"ฉันอยากจำนายได้เร็ว ๆ จังเลย นายคือใครกันแน่นะ แสงสว่างตัวน้อยของฉัน" (9)
December 28, 2024 at 4:29 PM
แล้วเจ้าตัวก็ค่อย ๆ ใช้ดินสอในมือวาดภาพของเด็กคนนั้น จากในความทรงจำที่หลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตัวเองลงไปบนกระดาษ
"ฉันอยากจำนายได้เร็ว ๆ จังเลย นายคือใครกันแน่นะ แสงสว่างตัวน้อยของฉัน" (9)
"ฉันอยากจำนายได้เร็ว ๆ จังเลย นายคือใครกันแน่นะ แสงสว่างตัวน้อยของฉัน" (9)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
What if ถ้าหากว่าไกเซอร์กับอิซางิเคยรู้จักกันมาก่อน มันจะเกิดอะไรขึ้น?
ความทรงจำในวัยเด็กของไกเซอร์มันขาด ๆ หาย ๆ ไปบางส่วน เพราะส่วนใหญ่มันก็มีแต่เรื่องที่ไม่ค่อยดี
ตัวไกเซอร์จึงพยายามกดความทรงจำพวกนั้นลงไปให้ลึกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ (1)
#ออลอิซา #ไคอิซา #คลังฟิคของกานดา
ความทรงจำในวัยเด็กของไกเซอร์มันขาด ๆ หาย ๆ ไปบางส่วน เพราะส่วนใหญ่มันก็มีแต่เรื่องที่ไม่ค่อยดี
ตัวไกเซอร์จึงพยายามกดความทรงจำพวกนั้นลงไปให้ลึกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ (1)
#ออลอิซา #ไคอิซา #คลังฟิคของกานดา
December 28, 2024 at 4:29 PM
What if ถ้าหากว่าไกเซอร์กับอิซางิเคยรู้จักกันมาก่อน มันจะเกิดอะไรขึ้น?
ความทรงจำในวัยเด็กของไกเซอร์มันขาด ๆ หาย ๆ ไปบางส่วน เพราะส่วนใหญ่มันก็มีแต่เรื่องที่ไม่ค่อยดี
ตัวไกเซอร์จึงพยายามกดความทรงจำพวกนั้นลงไปให้ลึกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ (1)
#ออลอิซา #ไคอิซา #คลังฟิคของกานดา
ความทรงจำในวัยเด็กของไกเซอร์มันขาด ๆ หาย ๆ ไปบางส่วน เพราะส่วนใหญ่มันก็มีแต่เรื่องที่ไม่ค่อยดี
ตัวไกเซอร์จึงพยายามกดความทรงจำพวกนั้นลงไปให้ลึกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ (1)
#ออลอิซา #ไคอิซา #คลังฟิคของกานดา
Reposted by รโรสแม่พระเอก
What if ถ้าหากว่าอิซางิรู้จักกับสองพี่น้องอิโตชิมาตั้งแต่เด็ก ๆ มันจะเกิดอะไรขึ้น?
หลังจากที่อิซางิในวัย 5 ขวบ มาถึงบ้านหลังใหม่แล้ว เด็กน้อยก็เริ่มวิ่งสำรวจไปทั่วทั้งบ้านทันที
"แม่ครับ! มีห้องใต้หลังคาจริง ๆ ด้วย!" (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
หลังจากที่อิซางิในวัย 5 ขวบ มาถึงบ้านหลังใหม่แล้ว เด็กน้อยก็เริ่มวิ่งสำรวจไปทั่วทั้งบ้านทันที
"แม่ครับ! มีห้องใต้หลังคาจริง ๆ ด้วย!" (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
December 27, 2024 at 6:25 AM
What if ถ้าหากว่าอิซางิรู้จักกับสองพี่น้องอิโตชิมาตั้งแต่เด็ก ๆ มันจะเกิดอะไรขึ้น?
หลังจากที่อิซางิในวัย 5 ขวบ มาถึงบ้านหลังใหม่แล้ว เด็กน้อยก็เริ่มวิ่งสำรวจไปทั่วทั้งบ้านทันที
"แม่ครับ! มีห้องใต้หลังคาจริง ๆ ด้วย!" (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
หลังจากที่อิซางิในวัย 5 ขวบ มาถึงบ้านหลังใหม่แล้ว เด็กน้อยก็เริ่มวิ่งสำรวจไปทั่วทั้งบ้านทันที
"แม่ครับ! มีห้องใต้หลังคาจริง ๆ ด้วย!" (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
Reposted by รโรสแม่พระเอก
ไม่ให้วิ่งหนีไปไหนเรียบร้อยแล้ว
พอครบ 5 นาทีแล้ว รินก็ผลักไกเซอร์ออกไปให้พ้นตัว ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้ามาพูดกับอิซางิด้วยน้ำเสียงที่เจ้าเล่ห์ว่า
"แกรู้จักฉันกับไอ้เวรนี่น้อยไปนะอิซางิ ถ้ามีแกมาเป็นรางวัลให้แล้ว จูบแค่นี้ มันก็เล็กน้อยมากสำหรับฉันกับมัน" (245)
พอครบ 5 นาทีแล้ว รินก็ผลักไกเซอร์ออกไปให้พ้นตัว ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้ามาพูดกับอิซางิด้วยน้ำเสียงที่เจ้าเล่ห์ว่า
"แกรู้จักฉันกับไอ้เวรนี่น้อยไปนะอิซางิ ถ้ามีแกมาเป็นรางวัลให้แล้ว จูบแค่นี้ มันก็เล็กน้อยมากสำหรับฉันกับมัน" (245)
December 24, 2024 at 12:22 PM
ไม่ให้วิ่งหนีไปไหนเรียบร้อยแล้ว
พอครบ 5 นาทีแล้ว รินก็ผลักไกเซอร์ออกไปให้พ้นตัว ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้ามาพูดกับอิซางิด้วยน้ำเสียงที่เจ้าเล่ห์ว่า
"แกรู้จักฉันกับไอ้เวรนี่น้อยไปนะอิซางิ ถ้ามีแกมาเป็นรางวัลให้แล้ว จูบแค่นี้ มันก็เล็กน้อยมากสำหรับฉันกับมัน" (245)
พอครบ 5 นาทีแล้ว รินก็ผลักไกเซอร์ออกไปให้พ้นตัว ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้ามาพูดกับอิซางิด้วยน้ำเสียงที่เจ้าเล่ห์ว่า
"แกรู้จักฉันกับไอ้เวรนี่น้อยไปนะอิซางิ ถ้ามีแกมาเป็นรางวัลให้แล้ว จูบแค่นี้ มันก็เล็กน้อยมากสำหรับฉันกับมัน" (245)
Reposted by รโรสแม่พระเอก
แล้ววันถัดมาอิซางิก็ได้ตื่นตอนเย็นแบบสมใจอยากจริง ๆ รินกับไกเซอร์ช่วยกันล้างตัวให้อิซางิ ก่อนที่จะอุ้มให้มาหลับอยู่บนเตียงต่อ
อิซางิที่ตื่นขึ้นมาจึงไม่ได้รู้สึกเหนียวตัวขึ้นมาเลยสักนิดเดียว พอหันไปเห็นว่าไกเซอร์กำลังจัดชั้นวางของอยู่ อิซางิจึงพูดขึ้นมาว่า
"จักรพรรดิ สามัญชนตื่นแล้ว แต่ไม่มีแรงเลย ทำไงดี" (235)
อิซางิที่ตื่นขึ้นมาจึงไม่ได้รู้สึกเหนียวตัวขึ้นมาเลยสักนิดเดียว พอหันไปเห็นว่าไกเซอร์กำลังจัดชั้นวางของอยู่ อิซางิจึงพูดขึ้นมาว่า
"จักรพรรดิ สามัญชนตื่นแล้ว แต่ไม่มีแรงเลย ทำไงดี" (235)
December 22, 2024 at 12:58 PM
แล้ววันถัดมาอิซางิก็ได้ตื่นตอนเย็นแบบสมใจอยากจริง ๆ รินกับไกเซอร์ช่วยกันล้างตัวให้อิซางิ ก่อนที่จะอุ้มให้มาหลับอยู่บนเตียงต่อ
อิซางิที่ตื่นขึ้นมาจึงไม่ได้รู้สึกเหนียวตัวขึ้นมาเลยสักนิดเดียว พอหันไปเห็นว่าไกเซอร์กำลังจัดชั้นวางของอยู่ อิซางิจึงพูดขึ้นมาว่า
"จักรพรรดิ สามัญชนตื่นแล้ว แต่ไม่มีแรงเลย ทำไงดี" (235)
อิซางิที่ตื่นขึ้นมาจึงไม่ได้รู้สึกเหนียวตัวขึ้นมาเลยสักนิดเดียว พอหันไปเห็นว่าไกเซอร์กำลังจัดชั้นวางของอยู่ อิซางิจึงพูดขึ้นมาว่า
"จักรพรรดิ สามัญชนตื่นแล้ว แต่ไม่มีแรงเลย ทำไงดี" (235)