แน่นอนว่าพอถูกลากมาแบบไม่รู้เหนือรู้ใต้แล้วเจ้าหล่อนต้องขัดขืนเป็นธรรมดา โรซี่ขืนตัวต้านแรงลากไว้

“ทำอะไรของหล่อนเนี่ย จะลากฉันไปไหน”

ไม่รู้ฟ้าเล่นตลกหรือวันนี้เป็นวันดวงตกของเธอกันแน่เมื่อสาวผู้โชคดี(?)ที่ถูกลากตัวไปแบบไม่ทันตั้งตัวคือโรซาลีน ยิ่งกว่านั้นพอหันมามองผู้กระทำการอุกอาจแล้วดันเป็นคนที่ไม่อยากมากที่สุดเสียด้วย

“เฮ้!” เธอส่งเสียงท้วง คิ้วเรียวขมวดมุ่นมองคนใส่ชุดประหลาดหัวจรดเท้า

เสื้อผ้าขาดๆดูเหมือนชาวป่าที่หลุดมาเดินในเมืองอย่างไรอย่างนั้น
+

(ขอบคุณที่ร้องเพลงให้ฟังค่าา จุ้ดตลกอ่าาา55666665555544444)

(โอ้ยๆๆๆ คนสวยขามา😔💗)

“…..”

อุจาดตามาก แต่เห็นแก่ที่มีใจร้องเพลงให้ฟังก็จะแสดงความเมตตาให้สักหน่อย

/โยนเหรียญใส่

(เปล่าเดี๋ยวมันขวางทาง จะเดินไปทางนี้พอดี/…..)

“😐😐😐”

รู้สึกคิดผิดอย่างแรงที่บอกให้ร้องอะไรก็ได้ โรซี่หันซ้ายหันขวาเช็คว่ามีใครสนใจมั้ยด้วยความอับอาย

อายโว้ยยยยยยย อายยยยยยยยยยยยย

ตะโกนในใจแต่หน้านิ่งเหมือนเดิม

(เค้าสิ้น555575554445555555)

(คิ้วท์บอยตรงนั้นทำใจดีๆไว้ก่อน พื้นมันสกปรกก😭😭)