برای پیدا کردن یه کار جنرال پاره وقت یا مینی‌جاب برا بیشتر از ۸۰ تا موقعیت رزومه فرستادم تو ۳ هفته گذشته و هیچی به هیچی

دوست داشتم مثل بقیه بچه ها عید رو برگردم ایران ولی خب قراره تو آزمایشگاه بگذرونم و واقعاً فشار داره

آدمیزاد واقعا سگ جونه، یسری موقعیت ها رو دووم می‌آره که بعدها بهش فک میکنه پشمام میریزه

استرس اینکه اگر درس نخونم باید برگردم همون خراب شده‌ای که ازش اومدم واقعا دهنمو سرویس میکنه هرروز

واقعاً یادم نیست آخرین بار کی راحت خوابیدم.
همش منتظر اتفاق بعدی‌ام که بعدش خیالم راحت میشه اوضاع بهتر بشه ولی واقعیت این چرخه باطل تا همیشه ادامه داره

فضای توییتر یجوری دیگه به سمت ترسناک شدن میره که گفتیم بیایم جای جدید
آشناها هم یجوری زیاد شدن که همش باید سانسور میکردم خودمو