'เจ็บ..'

เมื่อถึงปากถ้ำรัคชาก็ทิ้งตัวนั่งลงกดแผลที่แขนไว้อย่างนั้น แม้เธอมักจะได้แผลเป็นประจำจนชิน แต่ก็ไม่เคยได้แผลใหญ่ขนาดนี้มาก่อน

'เจ็บกว่าเวลาท่านแม่โมโหอีก.. '

เด็กน้อยกัดฟันแน่นสู้กับความเจ็บปวด

•บาดเจ็บหนัก
•หนีมาที่ปากถ้ำ

(ขอบคุณค่าาา)

วอร์การ์เดินมาหน้าแท่นหิน พร้อมแร่ทรงกลมสีแดงเรืองในมือ รูเบธีส ที่เขาก็ยังไม่รู้จักมันแน่ชัดและไม่รู้ว่ามันทำอะไรได้ แต่ถ้านี่คือบททดสอบมันก็ไม่จำเป็นต้องลังเลอะไรอีก

"เป็นไงเป็นกัน..." เขาวางแร่นั้นบนแท่นหิน

>วาง รูเบธีส ลงบนแท่นหิน

เมื่อออกมาได้แล้ว ก็ตัดสินใจเร่งฝีเท้าเดินผ่านป่ากลับไปที่ลานเริ่มต้น

>ไปจุดสตาร์ทเลย

(สอบถามค่ะ ต้องหารูเบทิส ตามจำนวนคนใช่มั้ยคะ?)

กระชับขวานมั่นลุ้นว่าบาสท์จะทำได้ไหม จนกระทั่งอีกฝ่ายทำสำเร็จ อดตื่นเต้นดีใจไม่ได้แต่ก็รอระวังหลัง กวักมือเร่งให้เพื่อนรีบออกมา แล้วพากันย่องไวๆออกไป

>เพ่นสิ รออะไร....

เริ่มก้าวขาไม่ออกเมื่อเห็นเป็นโครงกระดูกมนุษย์ แต่ว่ามีเอลฟ์ตามมาด้วยจะมาเสียฟอร์มไม่ได้ เขาเลยท่องไว้ในใจว่า...กระดูกหมูๆๆๆ...ข่มใจเดินต่อ
"จะเป็นตัวอะไรมา...ข้าก็ไม่กลัวหรอก..." เหมือนพูดให้กำลังใจตัวเองมากกว่า มือกระชับขวานแน่น แล้วค่อยๆเดินต่ออย่างระมัดระวัง

>เดินต่อไปอย่างระมัดระวัง

(ใช่ๆ มันไม่กินเราหรอก บวกมันเลย)

(ดาร์ลีนระวังนะ มนุษย์มันอร่อย😀)

ก็เคยจะเห็นภาพพวกนี้มาบ้างแต่ก็ไม่มากมายขนาดนี้ เขาจ่อคบเพลิงดูโครงกระดูเหล่านั้น เริ่มขนลุกเบาๆแต่ยังใจกล้าก้าวต่อไป และเพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น

>สำรวจกระดูก เป็นของตัวอะไร

ย่นจมูกเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือด กระทั่งเมื่อเห็นรอยมากมาย เท้าที่กำลังจะก้าวก็หยุดชะงักทันที รีบหันมาทางบาสท์ส่งสัญญาณให้เงียบ ก่อนที่เขาจะค่อยๆดูรอยกรงเล็บพวกนั้น

>สำรวจร่องรอยว่ามีลักษณะอย่างไร ขนาดเท่าไหร่

ยักยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยชื่อตัวเองอย่างภาคภูมิ
"ข้าคือ วอร์การ์ บุตรแห่งบัลเดียร์ จากซาฮาราน จะจำชื่อเจ้าเอาไว้ บาสท์เคเมนู" โดยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายน่าจะรู้อยู่แล้วจากการละเมอเสียงดังฟังชัดเมื่อคืน....

"ทั้งที่ข้าก็ได้เห็นแร่มามากมาย แต่รูเบธีส ข้าก็เพิ่งจะเคยเห็น...ไม่รู้ว่าทำตามที่หมอนั่นสั่งแล้วจะเป็นไง..." นึกถึงคำสั่งแล้วรู้สึกไม่ไว้ใจ แต่ถ้ามันเป้นการทดสอบก็คงต้องทำเท่านั้น

เขามองดูเนื้อไม้แล้วไม่แข็งแรงพอ "แถวนี้มีแต่ไม้เนื้ออ่อน เอามาทำหอกไม่ได้ แต่เห็นเจ้าท่าทางจะเขวี้ยงแม่น หินพวกนั้นอาจจะมีประโยชน์กับเจ้าก็ได้" ชี้ไปทางหินริมน้ำก้อนเล็กพอดีมือ ให้บาสท์เก็บติดตัวไว้

"ยังไงก็คงต้องเข้าไปดู ช่วยกันทำคบเพลิงก่อนละกัน" พูดเสร็จก็ก็หยิบขวานขึ้นมา จามกิ่งไม้ขนาดพอดีมือมาใช้ทำคบเพลิง

>ช่วยทำคบเพลิงให้ถือคนละอัน
>สำรวจตามต้นไม้ด้วยว่าพอจะหาสเบียงได้ไหม

(จริงๆอาจจะดรอปโปรตีน แต่มันเป็นโปรตีนผงไปแล้ว😆)