บรรยากาศสงบเสียจนใจเธอที่เคยตึงเครียดคลายตัวลงโดยไม่รู้ตัว

ริมฝีปากจึงฮัมเสียงแผ่วเบา ขณะนิ้วเรียวขยับเกลียวเปียเป็นจังหวะ

“Sun goes down and we are here together...”
“Fireflies glow like a thousand charms ♪”

ร่างเล็กลิ้งไถลออกมาจากความมืดด้านหลัง วิเวียนตั้งตัวนั่งในจังหวะสุดท้าย สายตาจับจ้องยังจุดที่พึ่งหนีออกมา

ฝ่ามือกำมีดข้างเอวไว้แน่นขณะมองกลับไปว่าอะไรก็ตามที่ไล่กวดเธอมาจะโผล่ตัวให้เห็นเมื่อไหร่

"..."

แต่ทว่ากลับไม่มีสิ่งใดหรือเสียงไหนเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย ราวกับทุกอย่างหยุดและถูกตัดขาดไปในทันทีที่เธอก้าวขาเข้ามาอยู่ในโถงใหญ่นี้

เด็กสาวกลืนน้ำลายหนืดลงคอที่แห้งผาก

+

[ ประกาศเกี่ยวกับการเช็คแอคทีฟ ]

ลูกมูสามารถเล่นทุกอีเวนต์ย้อนหลังได้เสมอแม้คอมมูจะจบแล้ว ซึ่งสตาฟจะเปิดให้ส่งหลักฐานได้ถึงวันที่ 10 กรกฎาคม 2568

โดยต้องส่งให้ครบทั้ง 4 ด่านจึงจะถือว่าเป็นผู้ให้ความร่วมมือและได้รับสิทธิพิเศษในอนาคตเมื่อเปิดรับตัวเต็มในฐานะผู้เล่นเบต้า

ลิงก์ส่ง : bit.ly/3Zt3UWG
ลิงก์ตรวจ: bit.ly/43vllr4

( อะแหะ 😘 )

( เตาะแตะตาแป๋ว 👀 )

"โกหกน่าขัน" ชายคนนั้นพ่นลมหายใจ

"ถ้าท่านฆ่าข้า ความลับที่ท่านต้องการก็จะตายไปพร้อมกัน"

รอยยิ้มจางปรากฏบนมุมปากเด็กสาว
"...แต่ข้าจะไม่บอก"

เสียงฟาดกระทบดังลั่นอีกครั้ง ร่างของเธอฟุบกับพื้นไปตามแรง แต่ดวงตาสีอเมทิสต์ยังคงไม่หุบลง

นึกแล้วก็เจ็บใจถึงความต่างของแรงระหว่างเด็กและผู้ใหญ่

ชายผู้คุมชะเง้อมองเมื่อเห็นว่าเธอได้สติ การซักถามจึงเริ่มต้นขึ้น
แต่ไม่ว่าจะถามซ้ำแค่ไหน คำตอบก็เหมือนเดิม

“…ข้าไม่รู้”

จนความอดทนของอีกฝ่ายคงหมดลง

ฝ่ามือใหญ่ฟาดลงบนแก้มจนเธอหันไปตามแรง เด็กสาวกลืนความเจ็บนั้นไปพร้อมกับเลือดที่ไหลซึมในโพรงปาก

อีกฝ่ายกำลังวิ่งหนีเจ้าหนอนยักษ์มาทางเธอ แต่ไม่ทันไรเด็กคนนั้นก็ล้มลงกับพื้นทราย สการ์เล็ทรีบออกตัววิ่ง เธอคนนั้นกำลังจะถูกหนอนลากลงหลุม เธอพุ่งเข้าไปคว้ามืออีกฝ่ายไว้ได้ทัน

แต่แรงฉุดรั้งกลับมหาศาลเกินจะต้าน

น้ำหนักที่ถ่วงดึงรุนแรงจนเธอเองก็เสียหลัก และในชั่วพริบตา ร่างของทั้งคู่ก็ถูกกระชากหายลงไปในหลุมท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องของสัตว์ประหลาด

( End I Trial of the Fearless )

เธอไม่รู้หรอกว่าทะเลทรายผืนนี้คือซีกไหนของโลก แต่ในหัวมีเพียงเสียงของอาจารย์ที่ยังชัดเจน และเธอเลือกที่จะเชื่อ

ก้าวแล้วก้าวเล่าที่ฝังเท้าลงในทรายร้อน เธอยังเดินต่อ
คืนแรกผ่านไปท่ามกลางลมหนาวจนต้องขดตัวใต้ผ้าคลุม แสงรุ่งเช้ามาเยือนก็ยังไม่พบสิ่งใด

กระทั่งราววันที่สอง เธอบังเอิญพบกับเด็กสาวอีกคนแต่ไม่มีโอกาสได้พูดคุย

เหนี่ยวรั้ง ผลักดัน

อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นจากการทำงานของประตูปริศนานั่นลากวิเวียนข้ามมายังอีกฝั่งในทันที

ก่อนที่เสียงการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วของบางสิ่งจะเกิดขึ้นพร้อมเสียงกระแทกประตูที่ปิดดังตามมา

ไม่ว่าแรงเมื่อครู่จะมาจากอะไร วิเวียนก็รู้สึกขอบใจที่มันอนุญาตให้เธอเพียงผู้เดียวที่ข้ามมายังฝั่งนี้

+

ในคราวนี้เคลื่อนไหวเร็วยิ่งกว่าความคิดของตน

เจ้ามนุษย์อวดดีนั่น
มันกล้าดียังไงถึงช่วยข้า
ทั้งๆที่พึ่งรู้จักกันมาไม่กี่วันแท้ๆ

ด้านล่างเป็นอะไร?
รังของมันหรือไม่?
แล้วถ้าถูกทรายขังไว้ล่ะ?
หรือเป็นบ่อของพิษสีดำที่อยู่ในปากมัน?

ต้องคล้องโซ่ไว้เผื่อใช้ขึ้นกลับไป
ไม่มีเวลาทดสอบต่อความน่าจะเป็นแล้ว

"หลุมนี่อาจเป็นทางออก จับมือข้าไว้!!!"

แต่ต่อให้มันจะไม่ใช่ ไม่ว่าอย่างไร
เธอจะต้องกลับขึ้นมาให้ได้