In de praktijk was de motivering van een bouwplan aan de ladder circa 5 kantjes tekst. Wat vooral regionale woningbouwprogramma's/afspraken bevat. Waar gemeente en provincie bij betrokken is. Dat werkproces blijft. Zeer uitzonderlijk werd beroep/bezwaar gemaakt op dat onderdeel van een bouwplan.

Veel provincies hebben de ladder vertaald in hun eigen verordening. Een bouwplan moet nogsteeds daaraan getoetst worden.

Alleen ligt de keuze nu dus bij de provincie of ze de ladder in hun verordening willen houden. Sinds het rijk, de provincie er geen instructie op om zulke regels op te nemen.

De ladder van duurzame verstedelijking was altijd zeer handig om de behoeftevraag van een bouwproject te toetsen en optimaal grondgebruik te bevorderen.
De echte barrière voor buiten de bebouwde kom bouwen zit veelal in provinciaal beleid en regelgeving. Die grenzen blijven voorlopig ook nog staan.