160 cm./55 kg. | male.
co 24/7 DOC : https://docs.google.com/document/d/1sLtBah6KRfcOnxZIRWmcJWdHiy5a0UiRT9c94lN5W5Y/edit?usp=drivesdk
Account for #OMTK_commuSS2
(ถ้าไม่ตอบใครแปลว่า นอน ครับ)
(นาเดะจังน่าาารากกกกกก เพด ๆ ๆๆ ๆ)
(นาเดะจังน่าาารากกกกกก เพด ๆ ๆๆ ๆ)
“เห็ดกับหน่อไม้?”
ริเสะถามก่อนหยิบกล่องขนมออกมาจากไหนก็ไม่รู้ให้อีกคนดู
ทั้งตัวของมีค่าสำหรับเขาก็คือของกินเล่นจุกจิกที่ตนเองพกไปทั่วนี่แหละ
“เห็ดกับหน่อไม้?”
ริเสะถามก่อนหยิบกล่องขนมออกมาจากไหนก็ไม่รู้ให้อีกคนดู
ทั้งตัวของมีค่าสำหรับเขาก็คือของกินเล่นจุกจิกที่ตนเองพกไปทั่วนี่แหละ
ถึงจะยังไม่เข้าใจว่าร่างกายให้อภัยได้ยังไงแต่ก็ฟังดูดีไม่น้อยเลย เขาจะเก็บไปทำตาม
“เหมือนเลือดจะหยุดแล้ว”
หลังจากประคบเย็นและกดแผลมาสักพักในที่สุดเลือดกำเดาก็หยุดไหลเสียที
แม้ว่าจะยังเจ็ยจุดที่ถูกตีอยู่แต่ก็ถือว่าดีกว่าตอนแรกมากแล้ว
“ขอบคุณสำหรับน้ำแข็ง ผ้าเช็ดหน้า และ ถุงเท้า(?)”
ถึงจะยังไม่เข้าใจว่าร่างกายให้อภัยได้ยังไงแต่ก็ฟังดูดีไม่น้อยเลย เขาจะเก็บไปทำตาม
“เหมือนเลือดจะหยุดแล้ว”
หลังจากประคบเย็นและกดแผลมาสักพักในที่สุดเลือดกำเดาก็หยุดไหลเสียที
แม้ว่าจะยังเจ็ยจุดที่ถูกตีอยู่แต่ก็ถือว่าดีกว่าตอนแรกมากแล้ว
“ขอบคุณสำหรับน้ำแข็ง ผ้าเช็ดหน้า และ ถุงเท้า(?)”
"ขอโทษตัวเอง..."
"นั่น..."
เขาอ้าและหุบปากซ้ำ ๆ เหมือนคนที่ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี
เขาเข้าใจการโทษตัวเองแต่การขอโทษเองนั่นเป็นอะไรที่แปลกใหม่มากสำหรับริเสะ มันคือสิ่งที่แม่ไม่เคย
"ขอโทษตัวเอง..."
"นั่น..."
เขาอ้าและหุบปากซ้ำ ๆ เหมือนคนที่ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี
เขาเข้าใจการโทษตัวเองแต่การขอโทษเองนั่นเป็นอะไรที่แปลกใหม่มากสำหรับริเสะ มันคือสิ่งที่แม่ไม่เคย