พออีกฝ่ายเดินเข้าบ้านไปเรียบร้อยแล้วเขานั้นก็ได้เดินกลับไปยังหอพักของตนเอง

" พูดไปแล้วสินะ… ถีงเจ้าตัวจะไม่ได้ยินก็ตามนะ "

เขาเอ่ยออกมาในระหว่างเปิดประตูเข้าหอพักของตัวเอง

(จบ)

" วันนี้ผมสนุกมาเลยล่ะ รอบหน้า เราไปด้วยกันอีกนะครับ "

เสียงของเอล์ฟหนุ่มเอ่ยออกมาพร้อมว่งยิ้มให้เพื่อนแมวตรงหน้าอีกครั้งหนึ่ง ถึงเขาจะไม่อยากกลับเลยก็ตามนะ แต่งานเลี้ยงยอมมีวันเลิกราเป็นธรรมดา

ในระหว่างทางเดินกลับไปส่งอีกฝ่ายถึงบ้านเขาทั้งสองนั้นไม่ได้พูดอะไรออกมาบรรยายกาศที่เงียบระหว่างสองเรานั้นก็ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่หรอกนะ

ในที่สุดพวกเขานั้นก็ได้เดินมาถึงบ้านของอีกฝ่ายแล้วซึ่งก็แปลว่าเวลาที่เขานั้นจะได้อยู่กับอีกฝ่ายหมดลงแล้วน่าเสียดายสุดๆไปเลยนะ

" ครับผม ยินดีครับ ไว้เจอกันตอนเปิดเทอมนะครับ "

เขาเอ่ยลาอีกฝ่ายพร้อมกับโบกมือลาอีกฝ่ายก่อนจะมองอีกฝ่าย

(+)

" นั้นสินะครับ ผมเองก็ไม่ค่อยชินเหมือนกัน "

เขาเอ่ยออกมาพร้อมส่งยิ้มให้ก่อนจะมองอีกฝ่ายที่ยังคงจัดการกับชุดยูกาตะเช่นเคยถึงอย่างงั้นเขาก็มองว่ายังน่ารักอยู่ดีนะ

" ครับ กลับกับเถอะครับ เดี๋ยวผมไปส่งนะ "

เขาเอ่ยออกมาพร้อมเดินตามอีกฝ่ายเพื่อไปส่งอีกฝ่ายถึงหน้าบ้าน ให้ตายสิยังไม่อยากแยกกันเลยนะ น่าเสียดายจัง

เอล์ฟหนุ่มพยักหน้าตอบอีกฝ่ายพร้อมกับแสดงรอยยิ้มที่แสนอบอุ่นออกมา พลุบนฟ้าที่ยังคงจุดขึ้นมาจนในที่สุดมันก็เรือนหายไปนั้นเป็นสัญญาณว่าพลุได้จบลงแล้ว

เขาหันไปหาอีกฝ่ายที่เอาที่อุดหูออกเรียบร้อยแล้ว.. นี่ก็จวนใกล้เวลาที่เขานั้นจะต้องแยกกับอีกฝ่ายแล้วหรอเนี่ย

' ไม่อยากกลับเลยแฮะ ' ความคิดในหัวของเอล์ฟหนุ่ม

" นั้นสินะครับ แล้วเราจะกลับเลยไหมครับ ^^ "

เขาเอ่ยถามคนตัวเล็ก

พอดูท่าทีของอีกฝ่ายที่ไม่ตอบสนองอะไรเขานั้นก็มั่นใจได้ว่าอีกฝ่ายนั้นไม่ได้ยินที่เขาเอ่ยออกไปเมื่อครู่นี้อย่างแน่นอน ดีแล้ว

แต่อันนี้ก็สวยดีเหมือนกันนะ…ปีหน้ายังมากับคนข้างๆอีกจังนะ

ในระหว่างที่เขานั้นกำลังยืนชมเหล่าพลุที่แสนสวยงามอยู่งั้นเขาก็หันไปหาอีกฝ่ายที่สหิดแขนของเขาพร้อมกับคำถามอีกฝ่ายพะงาบปากถามแทน

' ชวนแน่นอนครับ '

เขาชี้ไปทีปากของเขาเองเพื่อเป็นการให้อีกฝ่ายอ่านปากตน

เขาพยักหน้าตอบรับอีกฝ่ายก่อนจะหันไปมองท้องฟ้าที่ยังเต็มไปด้วยความว่างเปล่า

ในขณะเดียวกันเองพลุที่ถูกยิงขึ้นมาอย่างสวยงามและสายที่ค่อนข้างดังในระดับหนึ่งเลยเขานั้นนึกอะไรได้เลยหันไปหาอีกฝ่าย

" ชอบนะครับ..^^ "

เขาเอ่ยออกมาแข่งกับเสียงพลุแต่ไม่รู้สิ เขานั้นรู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายน่าจะไม่ได้อยากเขาอยากแน่นอนเพียงเพราะว่าเขานั้นพูดแข่งกับพลุละมั้งนะ แต่ดีแล้วอย่าได้ยินตอนนี้เลยนะ

" ใช่ครับ ยังทัน "

เขาเอ่ยออกมาพร้อมกับยืนมองบรรยากาศรอบตัวจุดที่พวกเขานั้นยืนอยู่ค่อนข้างสูงอยู่นิดหน่อยแต่ยังไงก็สามารถมองเห็นได้อยู่นะ

เขาหันไปมองอีกฝ่ายที่เตรียมใส่ที่อุดหูของสัตว์มาใส่เอาไว้เพื่อเตรียมตัวสำหรับการดูพลุในครั้งนี้สินะ…

" ถ้าผมพูดแบบนี้ ได้ยินผมไหมครับ "

เขาลองเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยระดับเสียงปกติว่าอีกฝ่ายนั้นได้ยินเขาหรือไม่

" งั้นมาครับ เกาะชายยูกาตะผมมาเลยครับ "

เขาเอ่ยออกมาพร้อมยื่นชายเสื้อยูกาตะของเขาให้อีกฝ่ายเผื่อกันอีกฝ่ายหลงด้วยเพราะทำมาทั้งงานให้อีกฝ่ายไม่หลงได้แล้ว จะมาเสียตอนนี้ไม่ได้หรอกนะ

" ทางนี้ครับ "

หลังจากที่เขานั้นแขวนป้านเสร็จเรียบร้อยแล้วเขานั้นเดินกลับมาหาอีกฝ่ายให้เพื่อกลับเข้าแผนในตอนแรกที่พวกเขานั้นได้วางเอาไว้

เขานั้นก็ได้แต่แอบหวังว่าคำขอของเขานั้นจะเป็นจริงเร็วๆนี้ไม่ก็อนาคตอันใกล้นี้นะ รินซุเกะหวังแบบนั้น

" ครับผม ไปหาที่ดูดอกไม้ไฟครับ เหมือนจะมีตรงเนินเขาตรงนู้นน่ะครับ คนไม่ค่อยเยอะด้วย สนใจไหมครับ "

เขาเอ่ยออกมาพร้อมชี้ไปตรงเนินเขาตรงนั้น

" ครับผม "

เขาเอ่ยออกมาก่อนจะเดินไปยังที่แขวนป้ายอธิษฐานที่อยู่ตรงบริเวณที่อีกฝ่ายนั้นชี้บอกเอาไว้ในขณะนั้นเขาเองก็มองไปยังที่เขาจะให้ป้ายแขวนเอาไว้

" งั้นขอแขวนไว้ข้างๆหน่อยนะครับ "

เขาเอ่ยออกมาก่อนจะแขวนป้ายเขาไว้ข้างๆอีกฝ่าย เขาแอบเหลือบไปเห็นข้างๆคือใบเขียนคำอธิษฐานเอาไว้พร้อมกับลูกแมว

" เรียบร้อยครับ "

( ไม่นานหรอกครับ )

" ผมเขียนเรียบร้อยแล้วครับ "

เขาเอ่ยออกมาก่อนจะหันไปมองอีกฝ่ายพร้อมกับรอยยิ้ม

" อื้อ เอาไปแขวนตรงไหนนะ "

เขาเอ่ยออกมาพร้อมกับมองหาที่แขวนป้ายในมือของเขา