ปลายสายที่โทรเข้ามาเป็นแฟนของเธอเอง เหมือนว่าวันนี้เขาจะเลิกงานเร็ว เลยชวนไปหาข้าวเย็นทาน

เธอเลยนัดไปร้านประจำที่ไม่ได้ไปด้วยกันมานานแล้ว พอคิดอย่างนั้นก็้เร่งฝีเท้าให้ไวขึ้น

”ข้าวกล่องตอนเช้า ทำสุดฝีมือเลยดีกว่า”

ข้าวเย็นยังไม่ทันกิน ก็คิดถึงเมนูตอนเช้าเสียแล้ว

หญิงสาวทำงานจนถึงเวลาร้านปิดเช่นเคย เมื่อความสะอาดและตรวจสอบความเรียบร้อยเสร็จแล้วเธอก็เดินออกมาทางหลังร้านมาที่ถนนด้านหน้า

ไม่นานนักก็มีสายโทรเข้ามา ปลายสายนั้นทำให้สีหน้าที่ล้าอ่อนๆเบิกบานขึ้นมาทันตา

“ฮาโหลว ว่าไง”
“อื้มเสร็จงานพอดีเลยล่ะ”
“จริงหรอ! เอาสิ ใช่ๆร้านนั้นแหละ“
”เจอกันที่สถานีนะ“

+

ปฏิกิริยาที่เปลี่ยนไปของอีกฝ่ายทำให้รินเข้าใจทุกอย่างได้ทันที

“ค่ะ ฉันมีแฟนแล้วค่ะ”

เธอตอบออกไปด้วยความจริงใจ เธอเข้าใจความรู้สึกอกหักนั้นดี แต่การให้ความหวังไปก็ไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไหร่

“ขอบคุณที่มาอุดหนุนนะคะ อิเอะคามิซัง”

ขอบคุณที่มีความรู้สึกดีๆให้ เธอจะยังคงปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานที่ดีไม่เปลี่ยน

“เอ่อ..“

ไม่ใช่ว่ารินไม่รู้สึกตะหงิดในการกระทำของอีกฝ่าย เพียงแต่เธอไม่มั่นใจและก็ไม่อยากคิดไปเอง

”ขอโทษด้วยนะคะ คงไม่สะดวกเท่าไหร่“

เธอยิ้มออกไปอย่างขอโทษ รินมีแฟนอยู่แล้วดังนั้นต้องขีดเส้นระหว่างพนักงานและลูกค้าให้ชัดเจน

เธอยิ้มบางๆระหว่างกดเงินที่เครื่อง ช่วงนี้แฟนของเธอเองก็ยุ่งๆแต่ถ้ามีเวลาสักหน่อยออกไปนั่งร้านกาแฟเปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ไม่เลวนะ

“ทั้งหมด 800 เยนค่ะ“

“อิเอะคามิซังนี่ชอบขนมปังมากเลยสินะคะ”

สงสัยคงจะติดใจขนมปังร้านนี้สินะ ก็ว่าแหละขนาดรินยังชอบจนมาทำงานที่ร้านนี้เลย

รินหยิบขนมปังออกมาจัดเรียงใส่ถุง

“ทั้งฉันและที่บ้านต่างก็ยุ่งๆน่ะค่ะ แต่เหมือนอย่างที่อิเอะคามิซังบอก หาเวลาไปเที่ยวบ้างก็น่าจะดีนะคะ”

+

“ขอให้กำไลนี้ช่วยอวยพร”

เมื่อเงยหน้าขึ้น สายตาคู่นั้นสบเข้ากับอีกฝ่าย เรียวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลันรอยยิ้มสดใสที่คุ้นเคยก็ผุดขึ้นบนริมฝีปาก

“ถือซะว่าเป็นของตอบแทนที่มาช่วยเลือกนะ”

ต่างหูเล็กแวววาวรับกับกิ๊บที่อีกฝ่ายติดไว้ได้อย่างพอดิบพอดี

“ของรางวัลให้เจ้าชายฝึกหัดที่มาช่วยกันวันนี้ล่ะ”

“ถ้าเป็นโกลเด้นน้อย เดี๋ยวก็คงกลายเป็นเจ้าชายที่น่าภาคภูมิได้แน่”

เรียวยกยิ้ม ดวงตาเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนในถ้อยคำที่พูดออกมาจากใจจริง เพราะในสายตาของเขา พรสวรรค์และความพยายามของรุ่นน้องตรงหน้ากำลังเติบโตอย่างงดงาม

ในขณะที่รินกำลังจัดวางขนมปังบนชั้นวางอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงชายหนุ่มเรียกชื่อเธอ

“อิเอะคามิซัง สวัสดีค่ะ วันนี้ก็มาอีกแล้วนะคะ“

เธอตอบรับอย่างอัธยาศัยดี อิเอะคามิ โชยะ ลูกค้าประจำที่มักจะแวะมาบ่อยๆ

“เมนูแนะนำวันนี้เป็นบริยอชค่ะ พึ่งอบเสร็จใหม่ๆเลยนะคะ“

เธอพูดพลางถาดบริยอชที่เธอกำลังจัดเรียงอยู่

”แต่ว่าถ้าอยากได้อะไรทานง่ายๆ มีชิโอะปังกับครัวซองต์นะคะ“

(ทีนี้ก็สูงกว่ายูเมะจังแล้ว!)

(เค้าเราcprให้เสมอไม่ต้องห่วง👍✨)

(ขอบคุณนะค้าา🫶)

(เรย์คุงมาเป็นเจ้าหญิงมั้ย👁️👁️✨)

(นะนะนะนน่ารัก😭😭😭)