อยู่บ้านบั่นทอนจิตใจไป 60% เลยตอนนี้ ต้องกลับไปอยู่หอเหมือนเดิม สภาพจิตใจดีกว่านี้มาก พอเราออกก็มีแพลนจะซื้อหมาให้เค้าตัวนึง แค่นั้นแหละ เราก็ไม่ไหวเหมือนกันไม่ใช่แค่เค้า จะมาบอกว่าเด็กกว่าแล้วไง เพราะเด็กกว่าเลยถูกยัดอะไรใส่มากมาย แค่เพราะว่าเด็กกว่า คิดว่ารับไหว จะบ้า แต่ไม่ฆตต.หรอกเสียดายชีวิต มีอะไรให้ทำอีกเยอะ แค่เบื่อที่ทำงานแล้วแต่เริ่มต้น 1 ใหม่ไม่ได้

แม่บอกว่าเป็นซึมเศร้ามานานละ แต่หลังๆรือเค้าอยากลาออกทั้งๆที่หนี้เหลือบาน เราก็ไม่อยากให้ออก เขาเสียใจ แต่ไม่ว่าเค้าจะไปคุยกับใครก็มีแต่คนบอกว่าอย่าเพิ่งออก ผิดจากที่เราพูดตรงไหน แล้วแม่เป็นคนไม่ค่อยเชื่อเราแต่เชื่อคนอื่น ที่บ้านเวลาทำไรผิดแว้ดใส่เราก่อนทั้งๆที่บางเรื่องตัวเองเป็นคนทำไว้แท้ๆ เครียดมาก พยายามหางานใหม่เพื่อย้ายที่อยู่อยู่