"ผมดูเป็นคนเจ็บขนาดนั้นหรือไง"

เขาตอบก่อนจะเหลือบมองทางที่อีกฝ่ายผ่านมา

"แล้วมีมั้ยละ?"

"แต่คนที่เป็นลมคนแรก อาจจะนายก็ได้"

พูดด้วยน้ำเสียงยียวนเล็กน้อย เหมือนจะหาเรื่องแต่ก็อาจจะไม่ใช่ก็ได้

เขามองท่าทีและการกระทำของคนตรงหน้าปริบๆ ดูเป็นคนทำอะไรปุบปับชะมัดเลย..

"อ่า..."

พลาสเตอร์ที่โดนยัดใส่มือมาดูจะเกินพอด้วยซ้ำไป จนเจ้าตัวคิดว่าคงเอาไปให้คนอื่นอีกที

"วิ่งระวังๆก็แล้วกัน"

ในสายตาเขาคงมองว่าเธอเป็นเด็กดีแปลกๆละนะ จะไม่หาเรื่องเด็กแล้วกันー

(ขอบคุณที่มาเล่นด้วยค้าบบบบ มองความคิดนั่น .จ้อง)

ปฏิกิริยาที่น่าพอใจ..

ก่อนที่เขาจะขยับเล็กน้อยเมื่อยื่นแอมโมเนียมาใกล้

"เหม็นชะมัดฮารุกิ"

มือยกขึ้นถอดหน้ากากขาวก่อนจะมองไปที่สิ่งที่ชี้มา ไม่มีอย่างอื่นให้ดมแล้วหรือไง

"นึกว่าจะไปหลอกใคร แต่มาโดยหลอกงั้นเหรอ?"

ดวงตาสีม่วงยังคงมองอีกฝ่ายนิ่งๆก่อนจะถูกบดบังด้วยหน้ากากสีขาวโล่ง

"ตามนั้นแหละ ยัยป่าเถื่อน"

แขนกระตุกให้อีกฝ่ายปล่อยชายเสื้อแล้วหันหลังเดินไปในมุมมือสลัว

ทิ้งให้เธออยู่ตรงนั้น ทำแผลหรือหาเหยื่อคนต่อไป(?)

(ทำแผลตัวเองสิน้องสาว)

เขาชะงักหยุดมองอีกฝ่าย ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ

"ตบหัวแล้วลูบหลังงั้นเหรอ"

สายตามองผ้าและขวดยานิ่งๆแล้วหันไปทางที่เขาจะไป

"ช่างมันเถอะ ถ้าเธอทำให้ผมแอบไม่ไว้ใจ"

ก็ไม่ไว้ใจจริงๆนั่นแหละ เขาเดาอารมณ์สาวเจ้าไม่ค่อยออกหรอกนะว่าจะแกล้งหรือจริงจัง

ผู้หญิงดูยากจะตาย

"ไปทำของตัวเองไป"

สายตาหรี่มองอีกฝ่าย ช่วยเหลือคนเจ็บโดยที่ทำให้เจ็บเนี้ยนะ แถมตัวเองเป็นคนทำด้วย

เหลือจะเชื่อจริงๆ

มือสวมถุงมือยกขึ้นมาแตะๆหน้าผากของตัวเองที่โขกไปเมื่อครู่ เหมือนจะมีเลือดออกแฮะ กลายเป็นว่ามีเลือดจริงๆซะได้แต่เดี๋ยวก็คงหาย

เรย์ก้มตัวลงหยิบหน้ากากที่ทิ้งไปขึ้นมาปัดฝุ่น

"ขอให้ได้คนเจ็บเยอะๆก็แล้วกัน"

ไม่ว่าจะได้มาด้วยเหตุยังไงก็ตาม

"งั้นผมไปละ"

ไม่อยู่เป็นคนเจ็บให้ทำแผลหรอกนะ

พร้อมกับปล่อยมือแล้วย่อตัวลงเล็กน้อย ตวัดปลายเท้าเตะขัดขา

ยังไงอีกฝ่ายก็หลบทันอยู่แล้วละ(?)

"ไปทำหน้าที่ได้แล้ว"

"โฮโจ"

ศรีษะโขกกันก็แรงพอที่จะทำให้ใครสลบได้ เป็นผู้หญิงที่แรงดีเลยละสำหรับยัยนี่ แต่เขาไม่น็อคง่ายๆกับอะไรแบบนี้หรอกนะ

ใบหน้าระรื่นของอีกฝ่ายชวนให้เขาอยากจะสาวหมัดใส่ซะจริงๆ แต่วันนี้เป็นงานที่จัดให้พวกรุ่นน้องด้วยนี่นะ

"ยัยป่าเถื่อนแบบเธอ ในสมองคงไม่มีอะไรนอกจากการใช้กำลังสินะ"

"เคาะๆออกบ้าง"

ใบหน้าขยับออกและโขกกลับไปด้วยแรงที่แรงกว่า อาจจะทำให้หน้าผากแตกก็ได้(?)

+

ดูเหมือนอีกฝ่ายจะเดาอะไรไว้ในใจได้แล้ว มือที่รับหมัดออกแรงดึงเข้าหาตัวในจังหวะเดียวกันกับอีกหมัดที่งัดขึ้นมา

ใบหน้าเงยขึ้นเพื่อให้หมัดเสยนั้นผ่านไป แต่เพราะว่าดึงเข้ามาใกล้ด้วยมันเลยถากไปเล็กน้อย

มือปล่อยหน้ากากให้หลุดล่วงลงก่อนจะคว้าจับข้อมือหมัดนั่น

"ไม่เอาน่า จะสู้กันตรงนี้เลยงั้นเหรอ"

"ไม่ค่อยดีมั้ง"

เข่ายกขึ้นสวนใส่ช่วงท้อง โดยไม่ออมแรงและไม่สนว่าอีกฝ่ายจะเป็นผู้หญิง

พอโดนเข้าประชิดแถมแตะเนื้อต้องตัวอย่างไม่ทันระวังเขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเป็นฝ่ายตีมือแล้วถอยขยับออก

"..."

เขามองอีกฝ่ายนิ่งๆผ่านหน้ากาก แล้วลอบถอนหายใจ

พอเจอเด็กแบบนี้ก็แอบไปไม่เป็นแฮะ

"ไปต่อเถอะ"

พอได้ยินเสียงของอีกฝ่ายเขาก็รู้ได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น

มือที่สวมถุงมือยกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว รับลูกหมัดที่ตั้งใจจะซัดใส่หน้าของเขา

"ทักทายได้ดีนี่?"

มืออีกข้างยกขึ้นมาถอดหน้ากากออก เพื่อที่จะส่งใบหน้ายียวนกวนประสาทไปให้

"...ยัยป่าเถื่อน"