แต่คุณเธอยังเป็น my favorite paper doll เสมอมานะคะ ทุกครั้งที่ฉันเข้า fandom ใหม่ ฉันชอบมี happy sketches ที่ฉันจะวาดคุณเธอให้เข้าธีมกับ fandom ใหม่ที่ฉันเพิ่งเข้า

He hated how much he liked hearing it.

อาจจะชอบตรงที่ว่าไม่มีความเหนียมอายในนั้นเลยสักนิดเดียวละมั้ง มันดูเหมือนเป็น an act เป็น a ritual ระหว่างคนทั้งสอง (หรือมากกว่าแล้วแต่จะตกลงยินยอม)

รอยแผลตรงนั้น รอยด่างตรงนี้ รูปร่างแบบนั้น ร่างกายแบบนี้ อุปกรณ์จำเป็นชิ้นนั้น อุปกรณ์เสริมชิ้นนี้ มันแบบ อือ to love and to be loved

ชอบความลักลั่นของความที่ตัวเองไม่ได้มีความรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ไม่ได้อยากได้ความสัมพันธ์เป็นพิเศษกับใคร ไม่ได้อยากเป็นที่หนึ่งในใจใครด้วย เขามีความสุขกับความสัมพันธ์รอบๆตัวที่มีอยู่แล้ว ทั้งที่ชัดแจ้งและคลุมเครือ แต่ในนานๆครั้ง เขาก็อยากรู้สึกเป็นที่ต้องการแบบ physically บ้าง มันก็เลยลงเอยแบบนี้ละนะ

He’d smiled through it. Nodded. Let it happen. The guy was kind enough, even tried to be attentive. But it was the kind of intimacy where he floated just outside of it—his body there, his thoughts elsewhere.

ทวิตนี้เลย:

ที่ชอบเขาคงเพราะ ถึงแต่ละอย่างที่เขานำเสนอ มัน dead dove แบบสุดๆ แต่เขาก็เขียนตัวละครได้ออกมามีความเป็นมนุษย์สูงมาก แบบรู้อยู่เต็มอกว่าที่ตัวละครทำมันไม่ดี แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ทำให้เราเข้าใจวิธีการคิดของตัวละครได้ว่า ทำไมถึงทำแบบนี้ ทำไมผลลัพธ์ถึงออกมาเป็นแบบนี้อะ

(ก็เลยบอกไงว่า consent is really sexy and sensual)

you are too idealistic to live through bitter adulthood อะ