Slow active, บวกโรลได้เสมอ
ตัวละครขี้รำคาญและพูดน้อย สะกิดได้ค่ะ
Doc: https://docs.google.com/document/d/1vtq_FrtU7Ur8qz7jFMFGGaNAeC9Ome9xJTrixn7gdlo/edit?usp=drivesdk
(โพสต์สำหรับเก็บแจ้งข่าวให้เพื่อนๆชาวห้อง3-Aให้ทราบครับผม)
(ตอบกลับในโพสต์นี้จะเก็บทุกกิจกรรมที่ห้องทำขึ้นมาด้วยกันทั้งหมดไว้
ทั้งกิจกรรมที่กำลังดำเนินอยู่และจบไปแล้วเพื่อให้เพื่อนๆทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในกิจกรรมประจำห้องได้✨)
(จากนี้ไปก็ฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคนด้วยนะครับ 💖)
(โพสต์สำหรับเก็บแจ้งข่าวให้เพื่อนๆชาวห้อง3-Aให้ทราบครับผม)
(ตอบกลับในโพสต์นี้จะเก็บทุกกิจกรรมที่ห้องทำขึ้นมาด้วยกันทั้งหมดไว้
ทั้งกิจกรรมที่กำลังดำเนินอยู่และจบไปแล้วเพื่อให้เพื่อนๆทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในกิจกรรมประจำห้องได้✨)
(จากนี้ไปก็ฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคนด้วยนะครับ 💖)
────────────
“ ถ้าเป็นไปได้ล่ะก็ อยากจะให้ทุกคนมีความสุขนะ ”
“ แต่ว่า.. ทั้งๆที่ผมพยายามมาขนาดนี้แล้ว… ยังไม่สมควรที่จะได้รับความสุขบ้างเลยเหรอครับ? ”
────────────
藤原 和真 | Fujiwara Kazuma | Y.3
.⋆♱
────────────
❕ doc in bio
co/role/chat > dm 24/7 !
────────────
“ ถ้าเป็นไปได้ล่ะก็ อยากจะให้ทุกคนมีความสุขนะ ”
“ แต่ว่า.. ทั้งๆที่ผมพยายามมาขนาดนี้แล้ว… ยังไม่สมควรที่จะได้รับความสุขบ้างเลยเหรอครับ? ”
────────────
藤原 和真 | Fujiwara Kazuma | Y.3
.⋆♱
────────────
❕ doc in bio
co/role/chat > dm 24/7 !
ทาฮาระ ทามะ
aka. คุโรทามะ🐈⬛
ปี 2 | H172 W50
”ถ้า mission failed ขึ้นมา“
“…อย่าหาว่าฉันไม่เตือนล่ะ”
📕 profile in bio
ทาฮาระ ทามะ
aka. คุโรทามะ🐈⬛
ปี 2 | H172 W50
”ถ้า mission failed ขึ้นมา“
“…อย่าหาว่าฉันไม่เตือนล่ะ”
📕 profile in bio
[ พิธีปฐมนิเทศ ] STORY
เพราะจำอะไรไม่ได้ เลยเลือกเดินออกจากห้องไป
เข้าสู่การปฐมนิเทศ
ฮิซึมิยืนอยู่หน้าเก้าอี้ ก้มหยิบหน้ากากจิ้งจอกสีขาวโพลนขึ้นมาสวมโดยไม่ลังเล
หน้ากากนี้มีความหมายอะไร
[จงพนมมือ และหลับตาลงเสีย]
เธอทำตามคำสั่งทันทีผ่านความอึดอัด หลับตาลงล่องลอยในความมืด
เสียงกระซิบเริ่มดังขึ้น
น่ารำคาญ
จนอยากยกมือขึ้นมาปิดหูเต็มที
+
[ พิธีปฐมนิเทศ ] STORY
เพราะจำอะไรไม่ได้ เลยเลือกเดินออกจากห้องไป
เข้าสู่การปฐมนิเทศ
ฮิซึมิยืนอยู่หน้าเก้าอี้ ก้มหยิบหน้ากากจิ้งจอกสีขาวโพลนขึ้นมาสวมโดยไม่ลังเล
หน้ากากนี้มีความหมายอะไร
[จงพนมมือ และหลับตาลงเสีย]
เธอทำตามคำสั่งทันทีผ่านความอึดอัด หลับตาลงล่องลอยในความมืด
เสียงกระซิบเริ่มดังขึ้น
น่ารำคาญ
จนอยากยกมือขึ้นมาปิดหูเต็มที
+
ตั้งแต่มาที่นี่ก็มีเรื่องไม่เข้าใจเต็มไปหมด เด็กสาวที่ตอนนี้สภาพอิดโรยจากสิ่งที่เกิดขึ้น กำลังเดินไปตามทางเดินของโรงเรียนอย่างไร้จุดหมาย
'ตอนนี้พอจะมีเวลาเหลืออยู่ งั้นไปสำรวจหน่อยดีกว่า'
เด็กสาวเดินสำรวจทางเดิน อาคารเรียน และจุดต่างๆ ในโรงเรียนไปเรื่อยๆ จนมาพบสวนที่ดูเงียบสงบ
"นั่นมัน น้องแมวนี่นา!"
(+)
ตั้งแต่มาที่นี่ก็มีเรื่องไม่เข้าใจเต็มไปหมด เด็กสาวที่ตอนนี้สภาพอิดโรยจากสิ่งที่เกิดขึ้น กำลังเดินไปตามทางเดินของโรงเรียนอย่างไร้จุดหมาย
'ตอนนี้พอจะมีเวลาเหลืออยู่ งั้นไปสำรวจหน่อยดีกว่า'
เด็กสาวเดินสำรวจทางเดิน อาคารเรียน และจุดต่างๆ ในโรงเรียนไปเรื่อยๆ จนมาพบสวนที่ดูเงียบสงบ
"นั่นมัน น้องแมวนี่นา!"
(+)
'เฮือก!?....อ เป็นคุณนั่นเอง'
'ขอ....ขอโทษค่ะ'
*หลบสายตา*
'โคริ.....มิวะค่ะ เรียก 'มิวะ' ก็ได้ค่ะ'
_________________________
護理 美和l ll โคริ มิวะ ll Y1 -B
Doc : docs.google.com/document/d/1...
Co-op / Role / Flirt - OK DM-24/7
_________________________
'เฮือก!?....อ เป็นคุณนั่นเอง'
'ขอ....ขอโทษค่ะ'
*หลบสายตา*
'โคริ.....มิวะค่ะ เรียก 'มิวะ' ก็ได้ค่ะ'
_________________________
護理 美和l ll โคริ มิวะ ll Y1 -B
Doc : docs.google.com/document/d/1...
Co-op / Role / Flirt - OK DM-24/7
_________________________
Sato Yuua | ซาโต้ ยูอะ
2-B | 157cm/47kg
“ถึงตอนนี้จะยังจำไม่ได้ แต่ถ้าถึงกับทำให้มาอยู่ที่นี่ได้ล่ะก็“
”มันคงจะต้องเป็นเรื่องสำคัญสำหรับฉันแน่ๆ…“
Doc: at bio
#SKZ_commu
(ทักชวนโรล/โค/นัดแนะสตอรี่ อะไรต่างๆได้ตลอด24/7เลยค่ะ! ฝากยูอะจังด้วยนะคะะะ🥺💞)
Sato Yuua | ซาโต้ ยูอะ
2-B | 157cm/47kg
“ถึงตอนนี้จะยังจำไม่ได้ แต่ถ้าถึงกับทำให้มาอยู่ที่นี่ได้ล่ะก็“
”มันคงจะต้องเป็นเรื่องสำคัญสำหรับฉันแน่ๆ…“
Doc: at bio
#SKZ_commu
(ทักชวนโรล/โค/นัดแนะสตอรี่ อะไรต่างๆได้ตลอด24/7เลยค่ะ! ฝากยูอะจังด้วยนะคะะะ🥺💞)
คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว
สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น
+
คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว
สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น
+
[ tsubomi story 0 : ไม่เข้าใจ ]
ลืมตาตื่น , ไม่เข้าใจสิ่งใดจึงได้แต่ทำตาม , ตราบจนสิ้นสุดที่เก้าอี้และหน้ากาก
นอกจากความไม่รู้, คงมีเพียงแค่ตัวที่สั่นกลัวอย่างไร้สาเหตุ ก่อนที่ใบหน้าจะถูกปิดลงด้วยหน้ากากและเสียงระงม
— [ หายใจไม่ออก ], คือความรู้สึกแรกที่รู้ , ภาพและสัมผัสของมวลน้ำยังตราตรึงสลักลง —และร่างกายที่เหมือนกำลังหล่นลง ณ เหวไร้สิ้นสุด
(+)
[ tsubomi story 0 : ไม่เข้าใจ ]
ลืมตาตื่น , ไม่เข้าใจสิ่งใดจึงได้แต่ทำตาม , ตราบจนสิ้นสุดที่เก้าอี้และหน้ากาก
นอกจากความไม่รู้, คงมีเพียงแค่ตัวที่สั่นกลัวอย่างไร้สาเหตุ ก่อนที่ใบหน้าจะถูกปิดลงด้วยหน้ากากและเสียงระงม
— [ หายใจไม่ออก ], คือความรู้สึกแรกที่รู้ , ภาพและสัมผัสของมวลน้ำยังตราตรึงสลักลง —และร่างกายที่เหมือนกำลังหล่นลง ณ เหวไร้สิ้นสุด
(+)
โรลเปิด | แยกรูท
หลังสิ้นสุดเสียงประกาศ ประถมนิเทศปิดฉากลง ผู้คนทยอยลุกจากที่นั่งแยกย้ายเดินออกไป
เพียงแต่ชายหนุ่มผมเปียยาวใต้หน้ากากคนนึงยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม มือบีบเขานวดไปมาราวจิตใจกับจมอยู่ในห้วงความคิด
(เก้าอี้ข้างๆยังว่าอยู่มาแจมได้นะคะ แต่ฝปค.อาจตอบช้าหน่อยค่ะ🙇)
โรลเปิด | แยกรูท
หลังสิ้นสุดเสียงประกาศ ประถมนิเทศปิดฉากลง ผู้คนทยอยลุกจากที่นั่งแยกย้ายเดินออกไป
เพียงแต่ชายหนุ่มผมเปียยาวใต้หน้ากากคนนึงยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม มือบีบเขานวดไปมาราวจิตใจกับจมอยู่ในห้วงความคิด
(เก้าอี้ข้างๆยังว่าอยู่มาแจมได้นะคะ แต่ฝปค.อาจตอบช้าหน่อยค่ะ🙇)
ดูเหมือนว่าหลังจบพิธีการศึกษาได้ไม่นาน คุณตัดสินใจเดินรอบโรงเรียน จนกระทั่งมีเสียงปรบมือดังขึ้นมาไม่ใกล้ไม่ไกลเรียกคุณ
“ เธอ—! เธอตรงนั้นแหละ ”
“ ชื่ออะไรหรอคะ ”
“ เรามาทำความรู้จักกันดีไหม ”
สองมือประสานเข้าก่อนจะแนบเอียงไว้ที่ใบหน้า พร้อมกับยกยิ้มส่งให้
“ เค้า คิจิมะ นานะเสะ ”
“ ยินดีที่ได้เจอกันในโลกหลังความตายนะคะ ”
ดูเหมือนว่าหลังจบพิธีการศึกษาได้ไม่นาน คุณตัดสินใจเดินรอบโรงเรียน จนกระทั่งมีเสียงปรบมือดังขึ้นมาไม่ใกล้ไม่ไกลเรียกคุณ
“ เธอ—! เธอตรงนั้นแหละ ”
“ ชื่ออะไรหรอคะ ”
“ เรามาทำความรู้จักกันดีไหม ”
สองมือประสานเข้าก่อนจะแนบเอียงไว้ที่ใบหน้า พร้อมกับยกยิ้มส่งให้
“ เค้า คิจิมะ นานะเสะ ”
“ ยินดีที่ได้เจอกันในโลกหลังความตายนะคะ ”
高山 一温 • Takayama Haruto
3 年 | 187 | ชมรมเบสบอล
──────────────────────────
" ... "
" หน้าร้อนแท้ ๆ แต่ในบ้านอากาศหนาวชะมัด..."
"แต่ไม่นาน...อากาศก็คงอุ่นเองล่ะมั้ง"
──────────────────────────
Doc: bit.ly/4rarVx8
高山 一温 • Takayama Haruto
3 年 | 187 | ชมรมเบสบอล
──────────────────────────
" ... "
" หน้าร้อนแท้ ๆ แต่ในบ้านอากาศหนาวชะมัด..."
"แต่ไม่นาน...อากาศก็คงอุ่นเองล่ะมั้ง"
──────────────────────────
Doc: bit.ly/4rarVx8
【จงพนมมือ…และหลับตาลงเสีย】
สิ้นเสียงประกาศ ความเงียบก็ปกคลุม
เสียงกระซิบคุ้นเคยค่อยๆก้องมาจากทุกทิศ ดังเข้าสู่โสตประสาทพลันเนื้อตัวก็ชาวาบ เสียงรบเร้าของ ‘ตัวเขา’ พยายามเป่าหูด้วยประโยคเดิมซ้ำๆราวกับกำลังหยิบยื่นความปรารถนาดีที่บิดเบี้ยวมาให้
ความทรงจำที่พรั่งพรูเข้ามาขาดช่วงเป็นวรรคเว้น แต่ที่จะเด่นชัดคงเป็นความรู้สึกมากมายที่ถาโถมยากจะอธิบาย
(+)
【จงพนมมือ…และหลับตาลงเสีย】
สิ้นเสียงประกาศ ความเงียบก็ปกคลุม
เสียงกระซิบคุ้นเคยค่อยๆก้องมาจากทุกทิศ ดังเข้าสู่โสตประสาทพลันเนื้อตัวก็ชาวาบ เสียงรบเร้าของ ‘ตัวเขา’ พยายามเป่าหูด้วยประโยคเดิมซ้ำๆราวกับกำลังหยิบยื่นความปรารถนาดีที่บิดเบี้ยวมาให้
ความทรงจำที่พรั่งพรูเข้ามาขาดช่วงเป็นวรรคเว้น แต่ที่จะเด่นชัดคงเป็นความรู้สึกมากมายที่ถาโถมยากจะอธิบาย
(+)
ท่ามกลางเสียงกระซิบที่ทับซ้อนกันมากมายก็มีเสียงกระซิบหนึ่งดังขึ้น ฟังดูอ่อนโยนและชัดเจนกว่าเสียงไหนๆ
"ในที่สุดเธอก็มาถึง..ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว"
ความสงบนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักที่บิดเบี้ยวตามมา เขาอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าข้อความเมื่อครู่นั้นหมายถึงอะไรกันแน่ เป็นความจริง หรือเพียงคำลวงเพื่อปั่นหัวเขา
(+)
ท่ามกลางเสียงกระซิบที่ทับซ้อนกันมากมายก็มีเสียงกระซิบหนึ่งดังขึ้น ฟังดูอ่อนโยนและชัดเจนกว่าเสียงไหนๆ
"ในที่สุดเธอก็มาถึง..ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว"
ความสงบนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักที่บิดเบี้ยวตามมา เขาอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าข้อความเมื่อครู่นั้นหมายถึงอะไรกันแน่ เป็นความจริง หรือเพียงคำลวงเพื่อปั่นหัวเขา
(+)
[ โรลเปิด | หลังจบพิธี ณ ที่ไหนซักที่ในโรงเรียน ]
เสียงฟันขบกันดังขึ้นไม่หาย , เล็บนิ้วโป้งถูกกัดจนแหว่ง แถมริมฝีปากก็ถูกเขี้ยวบดจนเลือดซิบ
—ไม่ชอบ , แม้จะจำสิ่งใดไม่ได้ แต่ที่เขารู้คือ [ ไม่ชอบคนเยอะเลยซักนิด ]
เพราะงั้นจึงได้แต่ก้มหน้าเดินไปเรื่อยทั่วโรงเรียนพลางวิตกไปด้วย , —ทำให้แม้แต่เดินชนคนอื่นก็คงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
( +ได้เต็มที่ค่ะ! มาคุยหรือซ้ำ(?)ได้หมดเลย )
[ โรลเปิด | หลังจบพิธี ณ ที่ไหนซักที่ในโรงเรียน ]
เสียงฟันขบกันดังขึ้นไม่หาย , เล็บนิ้วโป้งถูกกัดจนแหว่ง แถมริมฝีปากก็ถูกเขี้ยวบดจนเลือดซิบ
—ไม่ชอบ , แม้จะจำสิ่งใดไม่ได้ แต่ที่เขารู้คือ [ ไม่ชอบคนเยอะเลยซักนิด ]
เพราะงั้นจึงได้แต่ก้มหน้าเดินไปเรื่อยทั่วโรงเรียนพลางวิตกไปด้วย , —ทำให้แม้แต่เดินชนคนอื่นก็คงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
( +ได้เต็มที่ค่ะ! มาคุยหรือซ้ำ(?)ได้หมดเลย )
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
"ลำนำรุเธียรขอคุณ.. อยู่ที่ไหนหรอ.."
"นั่น..คือสีแดงที่เสียงดัง แต่สุภาพ.."
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
紅粱 • 灰坂 | Kurenya Haizaka
Y.2 | 17Y | 160cm.
Doc : bio
Talk /Role/etc | DM 24/7!
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
"ลำนำรุเธียรขอคุณ.. อยู่ที่ไหนหรอ.."
"นั่น..คือสีแดงที่เสียงดัง แต่สุภาพ.."
∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘
紅粱 • 灰坂 | Kurenya Haizaka
Y.2 | 17Y | 160cm.
Doc : bio
Talk /Role/etc | DM 24/7!
付き影 梨央
ซึคิคาเงะ ริโอะ
🪭 _________________ 🎐
3 年 | 159 cm / 50 kg
“ เพราะสนใจถึงต้องการทำความรู้จัก “
” เพราะทุกการกระทำจะสื่อถึงความต้องการ “
付き影 梨央
ซึคิคาเงะ ริโอะ
🪭 _________________ 🎐
3 年 | 159 cm / 50 kg
“ เพราะสนใจถึงต้องการทำความรู้จัก “
” เพราะทุกการกระทำจะสื่อถึงความต้องการ “
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
[ Story 01 ]
คุณค่าของตัวเองในสถานที่แห่งคืออะไร ?
สิ่งที่เขาตั้งคำถามเอาไว้หลังสองเท้าก้าวตามคนอื่น ๆ มายังอาคารอเนกประสงค์ ทว่ากลับยังไร้ซึ่งคำตอบใดให้หายสงสัย
ท่ามกล่างความอึดอัดที่ก่อตัวอย่งช้า ๆ ตั้งแต่ครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ยิ่งค่อย ๆ ประโคมอย่างรุนแรงจนน่าใจหาย
หน้ากากจิ้งจอกสีสาวโพลนไร้ซึ่งลวดลายใดถูกนำขึ้นมาสวมใส่ไว้อย่างมิอาจขัดขืน
[ Story 01 ]
คุณค่าของตัวเองในสถานที่แห่งคืออะไร ?
สิ่งที่เขาตั้งคำถามเอาไว้หลังสองเท้าก้าวตามคนอื่น ๆ มายังอาคารอเนกประสงค์ ทว่ากลับยังไร้ซึ่งคำตอบใดให้หายสงสัย
ท่ามกล่างความอึดอัดที่ก่อตัวอย่งช้า ๆ ตั้งแต่ครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ยิ่งค่อย ๆ ประโคมอย่างรุนแรงจนน่าใจหาย
หน้ากากจิ้งจอกสีสาวโพลนไร้ซึ่งลวดลายใดถูกนำขึ้นมาสวมใส่ไว้อย่างมิอาจขัดขืน
หยุดนะ
หยุดสักที
ขอร้องล่ะ
เสียงวิงวอนสั่นเครือดังขึ้นในใจ
มือเรียวจิกแน่นลงบนปอยผมข้างใบหู
ความเจ็บแปลบแล่นวาบไปทั่วทั้งร่าง
ราวกับต้องการย้ำเตือนตัวเองว่า
'สิ่งนี้มันคือความจริง'
ไม่ใช่เพียงแค่ฝันร้ายที่เกิดขึ้นจากจิตใต้สำนึกอันบิดเบี้ยวของเธอ
'ขอโท?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ษด้วยน?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ะคะ ขอโท?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโ?̵͆͋̓̒͒?̵̢̧̘̞͓̼̭̙̻͎̯͈̼͇͉̼̲͎͍̱̈̓͛̌͋̂̈͗̂̓́̔̐̈́͗͋̉̏̎͛̇̑̎̒̄̆̅͊̆́̕̚͘͜͝͝?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜?̶̛͈̖̜͍̟̖͐́͋̓̓̏͆̈̃̓̽͑̈̈́̒̀͑̔̌͘̚̚͝?̷̛̂̎̓̈͌̐̀̋͆̕͠ทษค่ะ ปล่?̵̢̧̘̞͓̼̭̙̻͎̯͈̼͇͉̼̲͎͍̱̈̓͛̌͋̂̈͗̂̓́̔̐̈́͗͋̉̏̎͛̇̑̎̒̄̆̅͊̆́̕̚͘͜͝͝?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜อยฉันไปเถ?̵͉̱̜̍?̷̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̚อะค่ะ ข?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜อโทษจริงๆนะคะ'
หยุดนะ
หยุดสักที
ขอร้องล่ะ
เสียงวิงวอนสั่นเครือดังขึ้นในใจ
มือเรียวจิกแน่นลงบนปอยผมข้างใบหู
ความเจ็บแปลบแล่นวาบไปทั่วทั้งร่าง
ราวกับต้องการย้ำเตือนตัวเองว่า
'สิ่งนี้มันคือความจริง'
ไม่ใช่เพียงแค่ฝันร้ายที่เกิดขึ้นจากจิตใต้สำนึกอันบิดเบี้ยวของเธอ
'ขอโท?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ษด้วยน?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ะคะ ขอโท?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโ?̵͆͋̓̒͒?̵̢̧̘̞͓̼̭̙̻͎̯͈̼͇͉̼̲͎͍̱̈̓͛̌͋̂̈͗̂̓́̔̐̈́͗͋̉̏̎͛̇̑̎̒̄̆̅͊̆́̕̚͘͜͝͝?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜?̶̛͈̖̜͍̟̖͐́͋̓̓̏͆̈̃̓̽͑̈̈́̒̀͑̔̌͘̚̚͝?̷̛̂̎̓̈͌̐̀̋͆̕͠ทษค่ะ ปล่?̵̢̧̘̞͓̼̭̙̻͎̯͈̼͇͉̼̲͎͍̱̈̓͛̌͋̂̈͗̂̓́̔̐̈́͗͋̉̏̎͛̇̑̎̒̄̆̅͊̆́̕̚͘͜͝͝?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜อยฉันไปเถ?̵͉̱̜̍?̷̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̚อะค่ะ ข?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜อโทษจริงๆนะคะ'
|โรลเปิด | แยกรูท |
การแนะนำกฎเกณฑ์ของ ‘โชคุไซ’ ได้จบลง ผู้คนในห้องโถงค่อย ๆ ทยอยเดินออกไปเรื่อย ๆ ทว่า ทาคายามะ ฮารุโตะ ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ ในมือถือหน้ากากจิ้งจอกที่แต่งแต้มไปด้วยลวดลายแห่ง ‘บาป’
มืออีกข้างบีบรัดต้นคอไว้แน่น ราวกับว่าแรงบีบนั้นจะช่วยพิสูจน์การมีอยู่ของตัวเขาเอง
|โรลเปิด | แยกรูท |
การแนะนำกฎเกณฑ์ของ ‘โชคุไซ’ ได้จบลง ผู้คนในห้องโถงค่อย ๆ ทยอยเดินออกไปเรื่อย ๆ ทว่า ทาคายามะ ฮารุโตะ ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ ในมือถือหน้ากากจิ้งจอกที่แต่งแต้มไปด้วยลวดลายแห่ง ‘บาป’
มืออีกข้างบีบรัดต้นคอไว้แน่น ราวกับว่าแรงบีบนั้นจะช่วยพิสูจน์การมีอยู่ของตัวเขาเอง
大和 優璃奈 • 2年A組 (17)
___________________________
” ไม่เข้าใจหรอคะ? ”
” ไม่เป็นไรค่ะ, ฉันพอจะดูออก ว่าคนแบบคุณอาจจะไม่เข้าใจ ”
___________________________
doc in bio...
⚠️ คาร์พูดตรง ปากร้าย
大和 優璃奈 • 2年A組 (17)
___________________________
” ไม่เข้าใจหรอคะ? ”
” ไม่เป็นไรค่ะ, ฉันพอจะดูออก ว่าคนแบบคุณอาจจะไม่เข้าใจ ”
___________________________
doc in bio...
⚠️ คาร์พูดตรง ปากร้าย
เสียงปริศนาที่ดังกึกก้องขณะหลับตาลงยังคงฝังลึกอยู่ในโสตประสาทอย่างน่าฉงนใจ
ทั้งภาพ และเสียง ต่างชัดเจนอยู่แจ่มแจ้งในห้วงลึกของความทรงจำที่กำลังถูกกระตุ้นให้หวนคืน
บรรยากาศและสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกยังคงอยู่คู่กันตั้งแต่ลืมตาตื่นยันจบพิธีปฐมนิเทศ
ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายของผู้ที่ตายไปแล้ว หลงเหลือเพียงแค่ชื่อและความทรงจำสุดท้ายของบั้นปลายชีวิต
(+)
เสียงปริศนาที่ดังกึกก้องขณะหลับตาลงยังคงฝังลึกอยู่ในโสตประสาทอย่างน่าฉงนใจ
ทั้งภาพ และเสียง ต่างชัดเจนอยู่แจ่มแจ้งในห้วงลึกของความทรงจำที่กำลังถูกกระตุ้นให้หวนคืน
บรรยากาศและสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกยังคงอยู่คู่กันตั้งแต่ลืมตาตื่นยันจบพิธีปฐมนิเทศ
ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายของผู้ที่ตายไปแล้ว หลงเหลือเพียงแค่ชื่อและความทรงจำสุดท้ายของบั้นปลายชีวิต
(+)