@qpxan.bsky.social
Reposted
ก่อนที่จะเอื้อมมืออีกข้างเข้ามาลูบหลังของคนโตกว่าเบา ๆ
"เจอกันวันแรกดุอย่างกะเสือ มาวันนี้ร้องไห้เป็นก๊อกน้ำเปิดค้างไว้เลยนะ" พอได้ยินแบบนี้แล้ว บันนี่จึงพูดสวนกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างอู้อี้เป็นอย่างมากว่า
"เดี๋ยวรอก่อนเถอะ ฉันจะกลับไปเป็นเสือให้นายดูแน่โยอิจิคุง" (184)
"เจอกันวันแรกดุอย่างกะเสือ มาวันนี้ร้องไห้เป็นก๊อกน้ำเปิดค้างไว้เลยนะ" พอได้ยินแบบนี้แล้ว บันนี่จึงพูดสวนกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างอู้อี้เป็นอย่างมากว่า
"เดี๋ยวรอก่อนเถอะ ฉันจะกลับไปเป็นเสือให้นายดูแน่โยอิจิคุง" (184)
July 12, 2025 at 11:52 AM
ก่อนที่จะเอื้อมมืออีกข้างเข้ามาลูบหลังของคนโตกว่าเบา ๆ
"เจอกันวันแรกดุอย่างกะเสือ มาวันนี้ร้องไห้เป็นก๊อกน้ำเปิดค้างไว้เลยนะ" พอได้ยินแบบนี้แล้ว บันนี่จึงพูดสวนกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างอู้อี้เป็นอย่างมากว่า
"เดี๋ยวรอก่อนเถอะ ฉันจะกลับไปเป็นเสือให้นายดูแน่โยอิจิคุง" (184)
"เจอกันวันแรกดุอย่างกะเสือ มาวันนี้ร้องไห้เป็นก๊อกน้ำเปิดค้างไว้เลยนะ" พอได้ยินแบบนี้แล้ว บันนี่จึงพูดสวนกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างอู้อี้เป็นอย่างมากว่า
"เดี๋ยวรอก่อนเถอะ ฉันจะกลับไปเป็นเสือให้นายดูแน่โยอิจิคุง" (184)
Reposted
อิซางิพูดออกไป แล้วทำท่าจะผละตัวออกมา แต่บันนี่กลับเอื้อมมือไปกอดตัวคนเด็กกว่าเอาไว้แน่น พร้อมกับดึงให้อิซางิเสียหลักมานอนอยู่บนเตียงด้วยกัน
"ขอบคุณนะโยอิจิคุง ขอให้ฉันกอดนายอยู่แบบนี้อีกสักพักนะ แค่ 5 นาทีก็ได้" แล้วบันนี่ก็ฝังใบหน้าของตัวเองลงไปตรงช่วงไหล่ของอิซางิ
"ถ้าเกิน 5 นาที ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ" (174)
"ขอบคุณนะโยอิจิคุง ขอให้ฉันกอดนายอยู่แบบนี้อีกสักพักนะ แค่ 5 นาทีก็ได้" แล้วบันนี่ก็ฝังใบหน้าของตัวเองลงไปตรงช่วงไหล่ของอิซางิ
"ถ้าเกิน 5 นาที ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ" (174)
July 10, 2025 at 7:09 AM
อิซางิพูดออกไป แล้วทำท่าจะผละตัวออกมา แต่บันนี่กลับเอื้อมมือไปกอดตัวคนเด็กกว่าเอาไว้แน่น พร้อมกับดึงให้อิซางิเสียหลักมานอนอยู่บนเตียงด้วยกัน
"ขอบคุณนะโยอิจิคุง ขอให้ฉันกอดนายอยู่แบบนี้อีกสักพักนะ แค่ 5 นาทีก็ได้" แล้วบันนี่ก็ฝังใบหน้าของตัวเองลงไปตรงช่วงไหล่ของอิซางิ
"ถ้าเกิน 5 นาที ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ" (174)
"ขอบคุณนะโยอิจิคุง ขอให้ฉันกอดนายอยู่แบบนี้อีกสักพักนะ แค่ 5 นาทีก็ได้" แล้วบันนี่ก็ฝังใบหน้าของตัวเองลงไปตรงช่วงไหล่ของอิซางิ
"ถ้าเกิน 5 นาที ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ" (174)
Reposted
'ฟังไอ้เด็กนี่จ้อไม่หยุด มันก็เพลินดีอยู่เหมือนกัน' แต่บันนี่ก็ยังไม่ได้หมดความรำคาญไปเลยทันที ความรำคาญของบันนี่ที่มีต่ออิซางิ มันค่อย ๆ ลดหลั่นลงมาแทน
"ชอบเตะบอลขนาดนั้นเลยเหรอ?" บันนี่ถามออกไปอีกครั้ง แล้วแววตาของอิซางิก็เปล่งประกายขึ้นมา จนมันทำให้บันนี่รู้สึกได้ว่าความสดใสของอีกฝ่ายมันช่างเจิดจ้าเกินไปเสียจริง ๆ (13)
"ชอบเตะบอลขนาดนั้นเลยเหรอ?" บันนี่ถามออกไปอีกครั้ง แล้วแววตาของอิซางิก็เปล่งประกายขึ้นมา จนมันทำให้บันนี่รู้สึกได้ว่าความสดใสของอีกฝ่ายมันช่างเจิดจ้าเกินไปเสียจริง ๆ (13)
June 18, 2025 at 8:44 AM
'ฟังไอ้เด็กนี่จ้อไม่หยุด มันก็เพลินดีอยู่เหมือนกัน' แต่บันนี่ก็ยังไม่ได้หมดความรำคาญไปเลยทันที ความรำคาญของบันนี่ที่มีต่ออิซางิ มันค่อย ๆ ลดหลั่นลงมาแทน
"ชอบเตะบอลขนาดนั้นเลยเหรอ?" บันนี่ถามออกไปอีกครั้ง แล้วแววตาของอิซางิก็เปล่งประกายขึ้นมา จนมันทำให้บันนี่รู้สึกได้ว่าความสดใสของอีกฝ่ายมันช่างเจิดจ้าเกินไปเสียจริง ๆ (13)
"ชอบเตะบอลขนาดนั้นเลยเหรอ?" บันนี่ถามออกไปอีกครั้ง แล้วแววตาของอิซางิก็เปล่งประกายขึ้นมา จนมันทำให้บันนี่รู้สึกได้ว่าความสดใสของอีกฝ่ายมันช่างเจิดจ้าเกินไปเสียจริง ๆ (13)
Reposted
เขาก็เลยใช้การสปอยคนที่ทำงานกับเขาแบบนี้ตลอดเลยค่ะ
แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้แบบนี้นะคะ เอโกะซังเขามองคนเก่งมากเลยค่ะ ถ้าคนไหนที่ไม่ได้มาดีด้วยจริง ๆ เอโกะซังเขาแผลงฤทธิ์ใส่ยับเลย
แต่ถ้าคนไหนที่จริงใจด้วย เอโกะซังเขาก็ดูแลดีจนเหมือนคนในครอบครัวเลยแหละค่ะโยอิจิคุง" (300)
แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้แบบนี้นะคะ เอโกะซังเขามองคนเก่งมากเลยค่ะ ถ้าคนไหนที่ไม่ได้มาดีด้วยจริง ๆ เอโกะซังเขาแผลงฤทธิ์ใส่ยับเลย
แต่ถ้าคนไหนที่จริงใจด้วย เอโกะซังเขาก็ดูแลดีจนเหมือนคนในครอบครัวเลยแหละค่ะโยอิจิคุง" (300)
June 18, 2025 at 11:42 AM
เขาก็เลยใช้การสปอยคนที่ทำงานกับเขาแบบนี้ตลอดเลยค่ะ
แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้แบบนี้นะคะ เอโกะซังเขามองคนเก่งมากเลยค่ะ ถ้าคนไหนที่ไม่ได้มาดีด้วยจริง ๆ เอโกะซังเขาแผลงฤทธิ์ใส่ยับเลย
แต่ถ้าคนไหนที่จริงใจด้วย เอโกะซังเขาก็ดูแลดีจนเหมือนคนในครอบครัวเลยแหละค่ะโยอิจิคุง" (300)
แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้แบบนี้นะคะ เอโกะซังเขามองคนเก่งมากเลยค่ะ ถ้าคนไหนที่ไม่ได้มาดีด้วยจริง ๆ เอโกะซังเขาแผลงฤทธิ์ใส่ยับเลย
แต่ถ้าคนไหนที่จริงใจด้วย เอโกะซังเขาก็ดูแลดีจนเหมือนคนในครอบครัวเลยแหละค่ะโยอิจิคุง" (300)
Reposted
จะมีก็แต่ผู้ช่วยของเอโกะที่ยังยืนอยู่กับอิซางิตรงนี้ พร้อมกับส่งรอยยิ้มมาให้
"ไม่ต้องตกใจไปนะคะโยอิจิคุง เอโกะซังเขาก็เป็นแบบนั้นแหละค่ะ พวกเรารีบตามเขาไปกันดีกว่า"
'ให้ตายเถอะ โชคดีจังที่มีอันริซังอยู่ด้วย ไม่งั้นเราได้เกร็งตายแน่...' อิซางิคิดขึ้นมาอยู่ภายในใจ ก่อนที่จะเดินลากกระเป๋าตามอันริและเอโกะไป (291)
"ไม่ต้องตกใจไปนะคะโยอิจิคุง เอโกะซังเขาก็เป็นแบบนั้นแหละค่ะ พวกเรารีบตามเขาไปกันดีกว่า"
'ให้ตายเถอะ โชคดีจังที่มีอันริซังอยู่ด้วย ไม่งั้นเราได้เกร็งตายแน่...' อิซางิคิดขึ้นมาอยู่ภายในใจ ก่อนที่จะเดินลากกระเป๋าตามอันริและเอโกะไป (291)
June 15, 2025 at 8:22 AM
จะมีก็แต่ผู้ช่วยของเอโกะที่ยังยืนอยู่กับอิซางิตรงนี้ พร้อมกับส่งรอยยิ้มมาให้
"ไม่ต้องตกใจไปนะคะโยอิจิคุง เอโกะซังเขาก็เป็นแบบนั้นแหละค่ะ พวกเรารีบตามเขาไปกันดีกว่า"
'ให้ตายเถอะ โชคดีจังที่มีอันริซังอยู่ด้วย ไม่งั้นเราได้เกร็งตายแน่...' อิซางิคิดขึ้นมาอยู่ภายในใจ ก่อนที่จะเดินลากกระเป๋าตามอันริและเอโกะไป (291)
"ไม่ต้องตกใจไปนะคะโยอิจิคุง เอโกะซังเขาก็เป็นแบบนั้นแหละค่ะ พวกเรารีบตามเขาไปกันดีกว่า"
'ให้ตายเถอะ โชคดีจังที่มีอันริซังอยู่ด้วย ไม่งั้นเราได้เกร็งตายแน่...' อิซางิคิดขึ้นมาอยู่ภายในใจ ก่อนที่จะเดินลากกระเป๋าตามอันริและเอโกะไป (291)
Reposted
What if ถ้าหากว่าบันนี่หมดแพชชั่นที่จะเตะบอล มาเจอกับอิซางิที่มีแพชชั่นในการเตะบอลเกินร้อย มันจะเกิดอะไรขึ้น?
บันนี่ก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าตัวเองรู้สึกแบบนี้ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้ง ๆ ที่ตัวบันนี่เองก็มีความใฝ่ฝันว่าจะเป็นนักบอลอันดับ 1 ของโลกมาตั้งแต่เด็ก ๆ (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
บันนี่ก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าตัวเองรู้สึกแบบนี้ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้ง ๆ ที่ตัวบันนี่เองก็มีความใฝ่ฝันว่าจะเป็นนักบอลอันดับ 1 ของโลกมาตั้งแต่เด็ก ๆ (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
June 17, 2025 at 4:50 PM
What if ถ้าหากว่าบันนี่หมดแพชชั่นที่จะเตะบอล มาเจอกับอิซางิที่มีแพชชั่นในการเตะบอลเกินร้อย มันจะเกิดอะไรขึ้น?
บันนี่ก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าตัวเองรู้สึกแบบนี้ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้ง ๆ ที่ตัวบันนี่เองก็มีความใฝ่ฝันว่าจะเป็นนักบอลอันดับ 1 ของโลกมาตั้งแต่เด็ก ๆ (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
บันนี่ก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าตัวเองรู้สึกแบบนี้ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้ง ๆ ที่ตัวบันนี่เองก็มีความใฝ่ฝันว่าจะเป็นนักบอลอันดับ 1 ของโลกมาตั้งแต่เด็ก ๆ (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
Reposted
มันก็สามารถทำให้ความรู้สึกของไกเซอร์ที่กำลังตีกันวุ่นอยู่ กลับมาสงบลงได้อีกครั้ง
ไกเซอร์ไม่ได้ตอบอะไรอิซางิกลับไปอีก แต่เจ้าตัวเลือกที่จะเข้าไปกอดตัวของอิซางิเอาไว้แทน
เนสที่ยืนเห็นเหตุการณ์มาตั้งแต่ต้น เจ้าตัวก็เริ่มรู้สึกได้ว่า ความหวงยจจังของไกเซอร์มันก็ผิดปกติเกินไปอยู่ดี (226)
ไกเซอร์ไม่ได้ตอบอะไรอิซางิกลับไปอีก แต่เจ้าตัวเลือกที่จะเข้าไปกอดตัวของอิซางิเอาไว้แทน
เนสที่ยืนเห็นเหตุการณ์มาตั้งแต่ต้น เจ้าตัวก็เริ่มรู้สึกได้ว่า ความหวงยจจังของไกเซอร์มันก็ผิดปกติเกินไปอยู่ดี (226)
January 13, 2025 at 2:33 PM
มันก็สามารถทำให้ความรู้สึกของไกเซอร์ที่กำลังตีกันวุ่นอยู่ กลับมาสงบลงได้อีกครั้ง
ไกเซอร์ไม่ได้ตอบอะไรอิซางิกลับไปอีก แต่เจ้าตัวเลือกที่จะเข้าไปกอดตัวของอิซางิเอาไว้แทน
เนสที่ยืนเห็นเหตุการณ์มาตั้งแต่ต้น เจ้าตัวก็เริ่มรู้สึกได้ว่า ความหวงยจจังของไกเซอร์มันก็ผิดปกติเกินไปอยู่ดี (226)
ไกเซอร์ไม่ได้ตอบอะไรอิซางิกลับไปอีก แต่เจ้าตัวเลือกที่จะเข้าไปกอดตัวของอิซางิเอาไว้แทน
เนสที่ยืนเห็นเหตุการณ์มาตั้งแต่ต้น เจ้าตัวก็เริ่มรู้สึกได้ว่า ความหวงยจจังของไกเซอร์มันก็ผิดปกติเกินไปอยู่ดี (226)
Reposted
ก็ยังคงจับจ้องไปที่รูปถ่ายโพลาลอยด์ในมือ ที่เป็นภาพซาเอะถ่ายคู่กับพวกน้องน้อยของตัวเองในวัยเยาว์
"ยังไงกลับมาคราวนี้ พี่ก็จะต้องง้อรินกับตัวเล็กให้ได้ พี่ไม่มีทางยอมออกจากแก๊งเด็กจิ๋วไปง่าย ๆ หรอกนะ"
แล้วโคมะที่กำลังเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์เพื่อหาเบอร์ของใครบางคนอยู่ก็ถึงกับทำโทรศัพท์ร่วงลงพื้นไปอย่างตกใจ (230)
"ยังไงกลับมาคราวนี้ พี่ก็จะต้องง้อรินกับตัวเล็กให้ได้ พี่ไม่มีทางยอมออกจากแก๊งเด็กจิ๋วไปง่าย ๆ หรอกนะ"
แล้วโคมะที่กำลังเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์เพื่อหาเบอร์ของใครบางคนอยู่ก็ถึงกับทำโทรศัพท์ร่วงลงพื้นไปอย่างตกใจ (230)
January 19, 2025 at 3:04 PM
ก็ยังคงจับจ้องไปที่รูปถ่ายโพลาลอยด์ในมือ ที่เป็นภาพซาเอะถ่ายคู่กับพวกน้องน้อยของตัวเองในวัยเยาว์
"ยังไงกลับมาคราวนี้ พี่ก็จะต้องง้อรินกับตัวเล็กให้ได้ พี่ไม่มีทางยอมออกจากแก๊งเด็กจิ๋วไปง่าย ๆ หรอกนะ"
แล้วโคมะที่กำลังเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์เพื่อหาเบอร์ของใครบางคนอยู่ก็ถึงกับทำโทรศัพท์ร่วงลงพื้นไปอย่างตกใจ (230)
"ยังไงกลับมาคราวนี้ พี่ก็จะต้องง้อรินกับตัวเล็กให้ได้ พี่ไม่มีทางยอมออกจากแก๊งเด็กจิ๋วไปง่าย ๆ หรอกนะ"
แล้วโคมะที่กำลังเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์เพื่อหาเบอร์ของใครบางคนอยู่ก็ถึงกับทำโทรศัพท์ร่วงลงพื้นไปอย่างตกใจ (230)
Reposted
หลังจากที่รินพูดประโยคนั้นออกไป รินก็หันมาโอบตัวของอิซางิเอาไว้แน่น ก่อนที่จะพูดทิ้งท้ายให้ซาเอะรู้สึกจุกขึ้นมาเล่น ๆ อีกครั้งว่า
"ขอให้แกยืนอยู่บนอีโก้ของตัวเองให้มีความสุขนะ"
แล้วอิซางิก็หันมาคล้องแขนของรินเอาไว้ ก่อนที่จะพาเดินออกจากห้องไปด้วยกัน (220)
"ขอให้แกยืนอยู่บนอีโก้ของตัวเองให้มีความสุขนะ"
แล้วอิซางิก็หันมาคล้องแขนของรินเอาไว้ ก่อนที่จะพาเดินออกจากห้องไปด้วยกัน (220)
January 17, 2025 at 1:33 PM
หลังจากที่รินพูดประโยคนั้นออกไป รินก็หันมาโอบตัวของอิซางิเอาไว้แน่น ก่อนที่จะพูดทิ้งท้ายให้ซาเอะรู้สึกจุกขึ้นมาเล่น ๆ อีกครั้งว่า
"ขอให้แกยืนอยู่บนอีโก้ของตัวเองให้มีความสุขนะ"
แล้วอิซางิก็หันมาคล้องแขนของรินเอาไว้ ก่อนที่จะพาเดินออกจากห้องไปด้วยกัน (220)
"ขอให้แกยืนอยู่บนอีโก้ของตัวเองให้มีความสุขนะ"
แล้วอิซางิก็หันมาคล้องแขนของรินเอาไว้ ก่อนที่จะพาเดินออกจากห้องไปด้วยกัน (220)
Reposted
และตัวไกเซอร์ก็ตอบรับมิตรภาพจากเพื่อนใหม่ได้เป็นอย่างดี
สุดท้ายแล้วไกเซอร์ก็ยังคงรู้สึกเหมือนเดิมว่า อิซางิคือแสงสว่างที่เข้ามาสาดส่องให้ชีวิตของไกเซอร์ไม่ได้มีแต่ความมืดมิดอีกต่อไป (257)
THE END.
สุดท้ายแล้วไกเซอร์ก็ยังคงรู้สึกเหมือนเดิมว่า อิซางิคือแสงสว่างที่เข้ามาสาดส่องให้ชีวิตของไกเซอร์ไม่ได้มีแต่ความมืดมิดอีกต่อไป (257)
THE END.
January 16, 2025 at 3:42 PM
และตัวไกเซอร์ก็ตอบรับมิตรภาพจากเพื่อนใหม่ได้เป็นอย่างดี
สุดท้ายแล้วไกเซอร์ก็ยังคงรู้สึกเหมือนเดิมว่า อิซางิคือแสงสว่างที่เข้ามาสาดส่องให้ชีวิตของไกเซอร์ไม่ได้มีแต่ความมืดมิดอีกต่อไป (257)
THE END.
สุดท้ายแล้วไกเซอร์ก็ยังคงรู้สึกเหมือนเดิมว่า อิซางิคือแสงสว่างที่เข้ามาสาดส่องให้ชีวิตของไกเซอร์ไม่ได้มีแต่ความมืดมิดอีกต่อไป (257)
THE END.
Reposted
ทั้งที่พูดกับริน แล้วก็ที่พูดกับตัวเล็กด้วย" น้ำเสียงของซาเอะในครั้งที่เปล่งออกมา อิซางิกับรินก็รับรู้ได้ว่า มันเป็นน้ำเสียงขอร้องอ้อนวอนเป็นอย่างมาก
แต่อิซางิที่เจ็บแล้วจำ เจ้าตัวจึงตัดสินใจพูดสวนกลับไปว่า "ไม่ใช่หรอกครับ เป็นผมเองที่ผิดมากกว่า ผิดที่คิดว่าตัวเองสนิทกับคุณ
ทั้ง ๆ ที่คุณก็มองผมเป็นเพียงแค่เด็กลามปามที่ไม่รู้จักลำดับอาวุโสเท่านั้น" (211)
แต่อิซางิที่เจ็บแล้วจำ เจ้าตัวจึงตัดสินใจพูดสวนกลับไปว่า "ไม่ใช่หรอกครับ เป็นผมเองที่ผิดมากกว่า ผิดที่คิดว่าตัวเองสนิทกับคุณ
ทั้ง ๆ ที่คุณก็มองผมเป็นเพียงแค่เด็กลามปามที่ไม่รู้จักลำดับอาวุโสเท่านั้น" (211)
January 15, 2025 at 2:25 PM
ทั้งที่พูดกับริน แล้วก็ที่พูดกับตัวเล็กด้วย" น้ำเสียงของซาเอะในครั้งที่เปล่งออกมา อิซางิกับรินก็รับรู้ได้ว่า มันเป็นน้ำเสียงขอร้องอ้อนวอนเป็นอย่างมาก
แต่อิซางิที่เจ็บแล้วจำ เจ้าตัวจึงตัดสินใจพูดสวนกลับไปว่า "ไม่ใช่หรอกครับ เป็นผมเองที่ผิดมากกว่า ผิดที่คิดว่าตัวเองสนิทกับคุณ
ทั้ง ๆ ที่คุณก็มองผมเป็นเพียงแค่เด็กลามปามที่ไม่รู้จักลำดับอาวุโสเท่านั้น" (211)
แต่อิซางิที่เจ็บแล้วจำ เจ้าตัวจึงตัดสินใจพูดสวนกลับไปว่า "ไม่ใช่หรอกครับ เป็นผมเองที่ผิดมากกว่า ผิดที่คิดว่าตัวเองสนิทกับคุณ
ทั้ง ๆ ที่คุณก็มองผมเป็นเพียงแค่เด็กลามปามที่ไม่รู้จักลำดับอาวุโสเท่านั้น" (211)
Reposted
เขาก็เอื้อมมือมาจับข้อเท้าฉันเอาไว้แน่น
ตอนนั้นฉันคิดเพียงแค่ว่า ฉันจะต้องหลุดพ้นไปจากเขาให้ได้ พอฉันสามารถสลัดมือเขาออกไปได้แล้ว
ฉันก็เลยปัดเทียนไขที่เขาจุดเอาไว้ให้ความอุ่นตัวเองลงไปที่พื้น แล้วฉันก็รีบวิ่งหนีออกมาเลยยจจัง
แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เขาตายจริง ๆ นะ ฉันก็แค่อยากถ่วงเวลาเอาไว้ ไม่ให้เขาตามมาทันก็เท่านั้นเองยจจัง' (251)
ตอนนั้นฉันคิดเพียงแค่ว่า ฉันจะต้องหลุดพ้นไปจากเขาให้ได้ พอฉันสามารถสลัดมือเขาออกไปได้แล้ว
ฉันก็เลยปัดเทียนไขที่เขาจุดเอาไว้ให้ความอุ่นตัวเองลงไปที่พื้น แล้วฉันก็รีบวิ่งหนีออกมาเลยยจจัง
แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เขาตายจริง ๆ นะ ฉันก็แค่อยากถ่วงเวลาเอาไว้ ไม่ให้เขาตามมาทันก็เท่านั้นเองยจจัง' (251)
January 15, 2025 at 3:24 PM
เขาก็เอื้อมมือมาจับข้อเท้าฉันเอาไว้แน่น
ตอนนั้นฉันคิดเพียงแค่ว่า ฉันจะต้องหลุดพ้นไปจากเขาให้ได้ พอฉันสามารถสลัดมือเขาออกไปได้แล้ว
ฉันก็เลยปัดเทียนไขที่เขาจุดเอาไว้ให้ความอุ่นตัวเองลงไปที่พื้น แล้วฉันก็รีบวิ่งหนีออกมาเลยยจจัง
แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เขาตายจริง ๆ นะ ฉันก็แค่อยากถ่วงเวลาเอาไว้ ไม่ให้เขาตามมาทันก็เท่านั้นเองยจจัง' (251)
ตอนนั้นฉันคิดเพียงแค่ว่า ฉันจะต้องหลุดพ้นไปจากเขาให้ได้ พอฉันสามารถสลัดมือเขาออกไปได้แล้ว
ฉันก็เลยปัดเทียนไขที่เขาจุดเอาไว้ให้ความอุ่นตัวเองลงไปที่พื้น แล้วฉันก็รีบวิ่งหนีออกมาเลยยจจัง
แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เขาตายจริง ๆ นะ ฉันก็แค่อยากถ่วงเวลาเอาไว้ ไม่ให้เขาตามมาทันก็เท่านั้นเองยจจัง' (251)
Reposted
'ไอ้เด็กต่างด้าวนั่นอยู่กับฉัน ถ้าแกไม่อยากให้มันตาย แกก็หนีออกไปจากที่นี่ แล้วกลับไปหาฉันที่บ้านซะ'
.
.
.
.
.
.
.
"...หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่เคยได้เจอกับไกเซอร์อีกเลยครับ ขนาดพ่อแม่ผมไปแจ้งความก็แล้ว ทางเจ้าหน้าที่ช่วยออกตามหาก็แล้ว แต่ก็ไม่เจอเลยแม้กระทั่งเงาของไกเซอร์" (236)
.
.
.
.
.
.
.
"...หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่เคยได้เจอกับไกเซอร์อีกเลยครับ ขนาดพ่อแม่ผมไปแจ้งความก็แล้ว ทางเจ้าหน้าที่ช่วยออกตามหาก็แล้ว แต่ก็ไม่เจอเลยแม้กระทั่งเงาของไกเซอร์" (236)
January 14, 2025 at 3:03 PM
'ไอ้เด็กต่างด้าวนั่นอยู่กับฉัน ถ้าแกไม่อยากให้มันตาย แกก็หนีออกไปจากที่นี่ แล้วกลับไปหาฉันที่บ้านซะ'
.
.
.
.
.
.
.
"...หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่เคยได้เจอกับไกเซอร์อีกเลยครับ ขนาดพ่อแม่ผมไปแจ้งความก็แล้ว ทางเจ้าหน้าที่ช่วยออกตามหาก็แล้ว แต่ก็ไม่เจอเลยแม้กระทั่งเงาของไกเซอร์" (236)
.
.
.
.
.
.
.
"...หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่เคยได้เจอกับไกเซอร์อีกเลยครับ ขนาดพ่อแม่ผมไปแจ้งความก็แล้ว ทางเจ้าหน้าที่ช่วยออกตามหาก็แล้ว แต่ก็ไม่เจอเลยแม้กระทั่งเงาของไกเซอร์" (236)
Reposted
#เรโอะอิซา #นางิอิซา
AU,OOC, 18+ นิดๆ
…..
“พวกคุณน่ะ...คืนละเท่าไหร่ครับ สนใจไปกับเราต่อไหม?” อายเอ่ยถามชายร่างสูงสองคนที่นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์สำหรับเลือกโฮสต์ มือเรียวขยับแว่นตาที่สวมอยู่ไว้ด้วยความตื่นเต้น
พนักงานทำสีหน้าพิลึก อยากบอกคุณลูกค้าว่าสองคนนี้ไม่ใช่โฮสต์!
ที่มานั่งตรงนี้เพราะมาตรวจงาน
เพราะเป็นเจ้าของคลับ
แต่บอกไม่ทัน
คุณริชห้ามไว้น่ะสิ!
AU,OOC, 18+ นิดๆ
…..
“พวกคุณน่ะ...คืนละเท่าไหร่ครับ สนใจไปกับเราต่อไหม?” อายเอ่ยถามชายร่างสูงสองคนที่นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์สำหรับเลือกโฮสต์ มือเรียวขยับแว่นตาที่สวมอยู่ไว้ด้วยความตื่นเต้น
พนักงานทำสีหน้าพิลึก อยากบอกคุณลูกค้าว่าสองคนนี้ไม่ใช่โฮสต์!
ที่มานั่งตรงนี้เพราะมาตรวจงาน
เพราะเป็นเจ้าของคลับ
แต่บอกไม่ทัน
คุณริชห้ามไว้น่ะสิ!
January 14, 2025 at 2:20 PM
#เรโอะอิซา #นางิอิซา
AU,OOC, 18+ นิดๆ
…..
“พวกคุณน่ะ...คืนละเท่าไหร่ครับ สนใจไปกับเราต่อไหม?” อายเอ่ยถามชายร่างสูงสองคนที่นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์สำหรับเลือกโฮสต์ มือเรียวขยับแว่นตาที่สวมอยู่ไว้ด้วยความตื่นเต้น
พนักงานทำสีหน้าพิลึก อยากบอกคุณลูกค้าว่าสองคนนี้ไม่ใช่โฮสต์!
ที่มานั่งตรงนี้เพราะมาตรวจงาน
เพราะเป็นเจ้าของคลับ
แต่บอกไม่ทัน
คุณริชห้ามไว้น่ะสิ!
AU,OOC, 18+ นิดๆ
…..
“พวกคุณน่ะ...คืนละเท่าไหร่ครับ สนใจไปกับเราต่อไหม?” อายเอ่ยถามชายร่างสูงสองคนที่นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์สำหรับเลือกโฮสต์ มือเรียวขยับแว่นตาที่สวมอยู่ไว้ด้วยความตื่นเต้น
พนักงานทำสีหน้าพิลึก อยากบอกคุณลูกค้าว่าสองคนนี้ไม่ใช่โฮสต์!
ที่มานั่งตรงนี้เพราะมาตรวจงาน
เพราะเป็นเจ้าของคลับ
แต่บอกไม่ทัน
คุณริชห้ามไว้น่ะสิ!
Reposted
แถมยังหันมาสั่งเสียงแข็งว่าให้อิซางิยืนรออันริอยู่เฉย ๆ เท่านั้น
"อิซางิคุงตามฉันมาเลยค่ะ" ยืนรออยู่ไม่นาน อันริก็เดินเข้ามาตามอิซางิถึงในห้อง ซึ่งตัวอันริเองก็ได้รับคำสั่งจากเอโกะมาว่า
'ห้ามบอกมันเด็ดขาดว่าใครมาหา ทางนั้นกำชับฉันมานักหนาว่าห้ามบอก แต่ไม่ได้กำชับเธอนะอันริ' (200)
"อิซางิคุงตามฉันมาเลยค่ะ" ยืนรออยู่ไม่นาน อันริก็เดินเข้ามาตามอิซางิถึงในห้อง ซึ่งตัวอันริเองก็ได้รับคำสั่งจากเอโกะมาว่า
'ห้ามบอกมันเด็ดขาดว่าใครมาหา ทางนั้นกำชับฉันมานักหนาว่าห้ามบอก แต่ไม่ได้กำชับเธอนะอันริ' (200)
January 13, 2025 at 4:16 PM
แถมยังหันมาสั่งเสียงแข็งว่าให้อิซางิยืนรออันริอยู่เฉย ๆ เท่านั้น
"อิซางิคุงตามฉันมาเลยค่ะ" ยืนรออยู่ไม่นาน อันริก็เดินเข้ามาตามอิซางิถึงในห้อง ซึ่งตัวอันริเองก็ได้รับคำสั่งจากเอโกะมาว่า
'ห้ามบอกมันเด็ดขาดว่าใครมาหา ทางนั้นกำชับฉันมานักหนาว่าห้ามบอก แต่ไม่ได้กำชับเธอนะอันริ' (200)
"อิซางิคุงตามฉันมาเลยค่ะ" ยืนรออยู่ไม่นาน อันริก็เดินเข้ามาตามอิซางิถึงในห้อง ซึ่งตัวอันริเองก็ได้รับคำสั่งจากเอโกะมาว่า
'ห้ามบอกมันเด็ดขาดว่าใครมาหา ทางนั้นกำชับฉันมานักหนาว่าห้ามบอก แต่ไม่ได้กำชับเธอนะอันริ' (200)
Reposted
แต่พอมาถึงตอนนี้แล้ว ซาเอะกลับรู้สึกขึ้นมาได้ว่า ตัวเองจะต้องเริ่มทำอะไรสักอย่างแล้ว
"ตัวเล็กนะตัวเล็ก ทำไมถึงยอมคุยกับริน แต่ไม่ยอมคุยกับพี่เนี่ย!" ซาเอะพูดบ่นขึ้นมา พร้อมกับกดโทรหาผู้จัดการส่วนตัวไปด้วย
"โคมะ รีบจองตั๋วเครื่องบินไปญี่ปุ่นให้ฉันเลย ขอแบบเร็วที่สุดเลยนะ!" (190)
"ตัวเล็กนะตัวเล็ก ทำไมถึงยอมคุยกับริน แต่ไม่ยอมคุยกับพี่เนี่ย!" ซาเอะพูดบ่นขึ้นมา พร้อมกับกดโทรหาผู้จัดการส่วนตัวไปด้วย
"โคมะ รีบจองตั๋วเครื่องบินไปญี่ปุ่นให้ฉันเลย ขอแบบเร็วที่สุดเลยนะ!" (190)
January 12, 2025 at 4:25 PM
แต่พอมาถึงตอนนี้แล้ว ซาเอะกลับรู้สึกขึ้นมาได้ว่า ตัวเองจะต้องเริ่มทำอะไรสักอย่างแล้ว
"ตัวเล็กนะตัวเล็ก ทำไมถึงยอมคุยกับริน แต่ไม่ยอมคุยกับพี่เนี่ย!" ซาเอะพูดบ่นขึ้นมา พร้อมกับกดโทรหาผู้จัดการส่วนตัวไปด้วย
"โคมะ รีบจองตั๋วเครื่องบินไปญี่ปุ่นให้ฉันเลย ขอแบบเร็วที่สุดเลยนะ!" (190)
"ตัวเล็กนะตัวเล็ก ทำไมถึงยอมคุยกับริน แต่ไม่ยอมคุยกับพี่เนี่ย!" ซาเอะพูดบ่นขึ้นมา พร้อมกับกดโทรหาผู้จัดการส่วนตัวไปด้วย
"โคมะ รีบจองตั๋วเครื่องบินไปญี่ปุ่นให้ฉันเลย ขอแบบเร็วที่สุดเลยนะ!" (190)
Reposted
"ครับ ยจจังจำผมได้ แล้วก็ยังใจดีอยู่เหมือนเดิมเลย" ไกเซอร์พูดตอบออกไปพร้อมกับรอยยิ้ม ซึ่งมันก็เป็นรอยยิ้มที่แสดงออกได้ถึงความสุขจริง ๆ
โนอากับพวกเนสที่ได้เห็นแบบนี้จึงรู้สึกมีความสุขและดีใจตามไกเซอร์ไปด้วยแบบมาก ๆ ดีใจเสียจนโนอาพูดขึ้นมาเสียงดังเลยว่า
"เอาล่ะ! เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงพิซซ่านะทุกคน!" (213)
โนอากับพวกเนสที่ได้เห็นแบบนี้จึงรู้สึกมีความสุขและดีใจตามไกเซอร์ไปด้วยแบบมาก ๆ ดีใจเสียจนโนอาพูดขึ้นมาเสียงดังเลยว่า
"เอาล่ะ! เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงพิซซ่านะทุกคน!" (213)
January 12, 2025 at 3:15 PM
"ครับ ยจจังจำผมได้ แล้วก็ยังใจดีอยู่เหมือนเดิมเลย" ไกเซอร์พูดตอบออกไปพร้อมกับรอยยิ้ม ซึ่งมันก็เป็นรอยยิ้มที่แสดงออกได้ถึงความสุขจริง ๆ
โนอากับพวกเนสที่ได้เห็นแบบนี้จึงรู้สึกมีความสุขและดีใจตามไกเซอร์ไปด้วยแบบมาก ๆ ดีใจเสียจนโนอาพูดขึ้นมาเสียงดังเลยว่า
"เอาล่ะ! เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงพิซซ่านะทุกคน!" (213)
โนอากับพวกเนสที่ได้เห็นแบบนี้จึงรู้สึกมีความสุขและดีใจตามไกเซอร์ไปด้วยแบบมาก ๆ ดีใจเสียจนโนอาพูดขึ้นมาเสียงดังเลยว่า
"เอาล่ะ! เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงพิซซ่านะทุกคน!" (213)
Reposted
ส่วนเนสกับพวกกริมเองก็ตัดสินใจปล่อยให้ไกเซอร์ได้ใช้เวลาอยู่กับยจจังกันแค่ 2 คน
ผ่านไปอีกสักพักใหญ่ ๆ ไกเซอร์ถึงได้หยุดร้องไห้ แล้วปล่อยตัวอิซางิให้เป็นอิสระ
"ไปล้างหน้ากันนะไกเซอร์" ว่าแล้วอิซางิก็จับมือของไกเซอร์ขึ้นมา ก่อนที่จะพาเดินไปด้วยกัน (202)
ผ่านไปอีกสักพักใหญ่ ๆ ไกเซอร์ถึงได้หยุดร้องไห้ แล้วปล่อยตัวอิซางิให้เป็นอิสระ
"ไปล้างหน้ากันนะไกเซอร์" ว่าแล้วอิซางิก็จับมือของไกเซอร์ขึ้นมา ก่อนที่จะพาเดินไปด้วยกัน (202)
January 11, 2025 at 3:33 PM
ส่วนเนสกับพวกกริมเองก็ตัดสินใจปล่อยให้ไกเซอร์ได้ใช้เวลาอยู่กับยจจังกันแค่ 2 คน
ผ่านไปอีกสักพักใหญ่ ๆ ไกเซอร์ถึงได้หยุดร้องไห้ แล้วปล่อยตัวอิซางิให้เป็นอิสระ
"ไปล้างหน้ากันนะไกเซอร์" ว่าแล้วอิซางิก็จับมือของไกเซอร์ขึ้นมา ก่อนที่จะพาเดินไปด้วยกัน (202)
ผ่านไปอีกสักพักใหญ่ ๆ ไกเซอร์ถึงได้หยุดร้องไห้ แล้วปล่อยตัวอิซางิให้เป็นอิสระ
"ไปล้างหน้ากันนะไกเซอร์" ว่าแล้วอิซางิก็จับมือของไกเซอร์ขึ้นมา ก่อนที่จะพาเดินไปด้วยกัน (202)
Reposted
#ฮิโออิซา
AU,OOC,🔞!!
ฮิโอริ=หยาง / ยจจัง=อ้าย
....
“ฮะ...เฮียหยาง” อ้ายเฟิง คุณชายน้อยตระกูลเยี่ยนเรียกชื่อคู่หมั้นของตัวเองเสียงสั่น
“ครับ?” ฟงหยางยิ้มหวาน ลูบหัวน้องอย่างเอ็นดู
สัมผัสแสนจะปลอบโยนนุ่มนวล
ไหนจะใบหน้าที่โน้มลงมาประทับจูบบนหน้าผากนั่นอีก
“เฮียอย่าขยับ...อื้อ...เบา เบาหน่อยครับ...” อ้ายเฟิงเม้มปากแน่น หน้าแดงก่ำ ตัวแดงก่ำ
AU,OOC,🔞!!
ฮิโอริ=หยาง / ยจจัง=อ้าย
....
“ฮะ...เฮียหยาง” อ้ายเฟิง คุณชายน้อยตระกูลเยี่ยนเรียกชื่อคู่หมั้นของตัวเองเสียงสั่น
“ครับ?” ฟงหยางยิ้มหวาน ลูบหัวน้องอย่างเอ็นดู
สัมผัสแสนจะปลอบโยนนุ่มนวล
ไหนจะใบหน้าที่โน้มลงมาประทับจูบบนหน้าผากนั่นอีก
“เฮียอย่าขยับ...อื้อ...เบา เบาหน่อยครับ...” อ้ายเฟิงเม้มปากแน่น หน้าแดงก่ำ ตัวแดงก่ำ
January 11, 2025 at 1:47 PM
#ฮิโออิซา
AU,OOC,🔞!!
ฮิโอริ=หยาง / ยจจัง=อ้าย
....
“ฮะ...เฮียหยาง” อ้ายเฟิง คุณชายน้อยตระกูลเยี่ยนเรียกชื่อคู่หมั้นของตัวเองเสียงสั่น
“ครับ?” ฟงหยางยิ้มหวาน ลูบหัวน้องอย่างเอ็นดู
สัมผัสแสนจะปลอบโยนนุ่มนวล
ไหนจะใบหน้าที่โน้มลงมาประทับจูบบนหน้าผากนั่นอีก
“เฮียอย่าขยับ...อื้อ...เบา เบาหน่อยครับ...” อ้ายเฟิงเม้มปากแน่น หน้าแดงก่ำ ตัวแดงก่ำ
AU,OOC,🔞!!
ฮิโอริ=หยาง / ยจจัง=อ้าย
....
“ฮะ...เฮียหยาง” อ้ายเฟิง คุณชายน้อยตระกูลเยี่ยนเรียกชื่อคู่หมั้นของตัวเองเสียงสั่น
“ครับ?” ฟงหยางยิ้มหวาน ลูบหัวน้องอย่างเอ็นดู
สัมผัสแสนจะปลอบโยนนุ่มนวล
ไหนจะใบหน้าที่โน้มลงมาประทับจูบบนหน้าผากนั่นอีก
“เฮียอย่าขยับ...อื้อ...เบา เบาหน่อยครับ...” อ้ายเฟิงเม้มปากแน่น หน้าแดงก่ำ ตัวแดงก่ำ
Reposted
และหลังจากที่รินสามารถง้ออิซางิได้สำเร็จ จนคืนดีกันเรียบร้อยแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่รินจะต้องทำเลยก็คือ การทำเรื่องขอใช้มือถือ เพื่อนำมาถ่ายรูปกับอิซางิ ก่อนที่จะกดส่งไปให้พี่ชายตัวดี พร้อมกับข้อความที่ว่า
[คืนดีกันแล้วเรียบร้อย แต่โยจังยังไม่ยอมพูดถึงแกเลยอะไอ้พี่ชายไม่ได้เรื่อง ขอให้โชคดี :)] (179)
[คืนดีกันแล้วเรียบร้อย แต่โยจังยังไม่ยอมพูดถึงแกเลยอะไอ้พี่ชายไม่ได้เรื่อง ขอให้โชคดี :)] (179)
January 11, 2025 at 11:35 AM
และหลังจากที่รินสามารถง้ออิซางิได้สำเร็จ จนคืนดีกันเรียบร้อยแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่รินจะต้องทำเลยก็คือ การทำเรื่องขอใช้มือถือ เพื่อนำมาถ่ายรูปกับอิซางิ ก่อนที่จะกดส่งไปให้พี่ชายตัวดี พร้อมกับข้อความที่ว่า
[คืนดีกันแล้วเรียบร้อย แต่โยจังยังไม่ยอมพูดถึงแกเลยอะไอ้พี่ชายไม่ได้เรื่อง ขอให้โชคดี :)] (179)
[คืนดีกันแล้วเรียบร้อย แต่โยจังยังไม่ยอมพูดถึงแกเลยอะไอ้พี่ชายไม่ได้เรื่อง ขอให้โชคดี :)] (179)
Reposted
โนอาเองก็กันให้คนอื่น ๆ ในทีมถอยห่างออกมา แล้วเจ้าตัวก็เอาแต่ลุ้นอยู่ภายในใจว่า ขอให้อิซางิจำไกเซอร์ได้ที
ส่วนทางด้านไกเซอร์ที่เห็นว่าบรรยากาศเงียบไป และคนตรงหน้าก็ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมา เจ้าตัวจึงเตรียมที่จะวิ่งหนีไป
แต่ทว่า...
"เดี๋ยวก่อน! ไกเซอร์ใช่ไหม?" (194)
ส่วนทางด้านไกเซอร์ที่เห็นว่าบรรยากาศเงียบไป และคนตรงหน้าก็ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมา เจ้าตัวจึงเตรียมที่จะวิ่งหนีไป
แต่ทว่า...
"เดี๋ยวก่อน! ไกเซอร์ใช่ไหม?" (194)
January 10, 2025 at 12:51 PM
โนอาเองก็กันให้คนอื่น ๆ ในทีมถอยห่างออกมา แล้วเจ้าตัวก็เอาแต่ลุ้นอยู่ภายในใจว่า ขอให้อิซางิจำไกเซอร์ได้ที
ส่วนทางด้านไกเซอร์ที่เห็นว่าบรรยากาศเงียบไป และคนตรงหน้าก็ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมา เจ้าตัวจึงเตรียมที่จะวิ่งหนีไป
แต่ทว่า...
"เดี๋ยวก่อน! ไกเซอร์ใช่ไหม?" (194)
ส่วนทางด้านไกเซอร์ที่เห็นว่าบรรยากาศเงียบไป และคนตรงหน้าก็ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมา เจ้าตัวจึงเตรียมที่จะวิ่งหนีไป
แต่ทว่า...
"เดี๋ยวก่อน! ไกเซอร์ใช่ไหม?" (194)
Reposted
เพราะอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ พ่อแม่ก็สนิทกันจนไปมาหาสู่กันอยู่บ่อย ๆ ถึงจะอยู่คนละโรงเรียน แต่ก็ยังกลับมาเล่นด้วยกันทุกวัน แถมยังเคยผ่านเรื่องราวร้าย ๆ มาด้วยกันอีก
อิซางิจึงรู้สึกรักและผูกพันกับรินเกินกว่าที่จะทำเป็นใจแข็งได้อีกต่อไป (167)
อิซางิจึงรู้สึกรักและผูกพันกับรินเกินกว่าที่จะทำเป็นใจแข็งได้อีกต่อไป (167)
January 10, 2025 at 2:53 PM
เพราะอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ พ่อแม่ก็สนิทกันจนไปมาหาสู่กันอยู่บ่อย ๆ ถึงจะอยู่คนละโรงเรียน แต่ก็ยังกลับมาเล่นด้วยกันทุกวัน แถมยังเคยผ่านเรื่องราวร้าย ๆ มาด้วยกันอีก
อิซางิจึงรู้สึกรักและผูกพันกับรินเกินกว่าที่จะทำเป็นใจแข็งได้อีกต่อไป (167)
อิซางิจึงรู้สึกรักและผูกพันกับรินเกินกว่าที่จะทำเป็นใจแข็งได้อีกต่อไป (167)
Reposted
[แล้วตอนนี้ฉันเลือกอะไรได้ด้วยงั้นเหรอ! แม่ง! ไปหาที่นั่งรอกันก่อน อีกสักพักเดี๋ยวไปรับ!]
แล้วเอโกะก็กดตัดสายไปทันที แต่อย่างน้อยโนอาก็รู้สึกสบายใจแล้วว่า เอโกะจะมารับแน่นอน ซึ่งมันอาจจะช้าหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าการออกไปหาโรงแรมกันเองแบบนี้
"ไปพวกเรา ไปหาที่นั่งรอกันก่อน เดี๋ยวจินจะมารับ" (175)
แล้วเอโกะก็กดตัดสายไปทันที แต่อย่างน้อยโนอาก็รู้สึกสบายใจแล้วว่า เอโกะจะมารับแน่นอน ซึ่งมันอาจจะช้าหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าการออกไปหาโรงแรมกันเองแบบนี้
"ไปพวกเรา ไปหาที่นั่งรอกันก่อน เดี๋ยวจินจะมารับ" (175)
January 9, 2025 at 2:34 PM
[แล้วตอนนี้ฉันเลือกอะไรได้ด้วยงั้นเหรอ! แม่ง! ไปหาที่นั่งรอกันก่อน อีกสักพักเดี๋ยวไปรับ!]
แล้วเอโกะก็กดตัดสายไปทันที แต่อย่างน้อยโนอาก็รู้สึกสบายใจแล้วว่า เอโกะจะมารับแน่นอน ซึ่งมันอาจจะช้าหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าการออกไปหาโรงแรมกันเองแบบนี้
"ไปพวกเรา ไปหาที่นั่งรอกันก่อน เดี๋ยวจินจะมารับ" (175)
แล้วเอโกะก็กดตัดสายไปทันที แต่อย่างน้อยโนอาก็รู้สึกสบายใจแล้วว่า เอโกะจะมารับแน่นอน ซึ่งมันอาจจะช้าหน่อย แต่ก็ยังดีกว่าการออกไปหาโรงแรมกันเองแบบนี้
"ไปพวกเรา ไปหาที่นั่งรอกันก่อน เดี๋ยวจินจะมารับ" (175)
Reposted
แต่ยังไม่ทันที่บาจิระกับนางิจะได้พูดอะไรขึ้นมา รินก็เดินเข้ามาหาอิซางิที่กำลังนั่งอยู่บนพื้นสนามเสียก่อน
"ตอนนั้นเราอุ้มโยจังไม่ได้ แต่ตอนนี้เราอุ้มโยจังได้แล้วนะ" ว่าแล้วรินก็ก้มตัวลงไปอุ้มอิซางิขึ้นมาพาดบ่าของตัวเองอีกครั้ง
"ไปกันได้แล้ว" จากนั้นรินก็หันไปเรียกอาริวกับโทคิมิตสึให้เดินตามตัวเองเข้าไปในประตูของผู้ชนะ (158)
"ตอนนั้นเราอุ้มโยจังไม่ได้ แต่ตอนนี้เราอุ้มโยจังได้แล้วนะ" ว่าแล้วรินก็ก้มตัวลงไปอุ้มอิซางิขึ้นมาพาดบ่าของตัวเองอีกครั้ง
"ไปกันได้แล้ว" จากนั้นรินก็หันไปเรียกอาริวกับโทคิมิตสึให้เดินตามตัวเองเข้าไปในประตูของผู้ชนะ (158)
January 9, 2025 at 3:11 PM
แต่ยังไม่ทันที่บาจิระกับนางิจะได้พูดอะไรขึ้นมา รินก็เดินเข้ามาหาอิซางิที่กำลังนั่งอยู่บนพื้นสนามเสียก่อน
"ตอนนั้นเราอุ้มโยจังไม่ได้ แต่ตอนนี้เราอุ้มโยจังได้แล้วนะ" ว่าแล้วรินก็ก้มตัวลงไปอุ้มอิซางิขึ้นมาพาดบ่าของตัวเองอีกครั้ง
"ไปกันได้แล้ว" จากนั้นรินก็หันไปเรียกอาริวกับโทคิมิตสึให้เดินตามตัวเองเข้าไปในประตูของผู้ชนะ (158)
"ตอนนั้นเราอุ้มโยจังไม่ได้ แต่ตอนนี้เราอุ้มโยจังได้แล้วนะ" ว่าแล้วรินก็ก้มตัวลงไปอุ้มอิซางิขึ้นมาพาดบ่าของตัวเองอีกครั้ง
"ไปกันได้แล้ว" จากนั้นรินก็หันไปเรียกอาริวกับโทคิมิตสึให้เดินตามตัวเองเข้าไปในประตูของผู้ชนะ (158)
Reposted
เราชื่อ อิซางิ โยอิจิ นะ หรือจะเรียกเราว่ายจจังเฉย ๆ ก็ได้!]
"...อิซางิ...โยอิจิ..." เสียงที่ไกเซอร์ใช้พูดออกมานั้น มันค่อนข้างเบา จนเนสกับคนอื่น ๆ ต้องถามย้ำขึ้นมาอีกครั้ง เพราะแต่ละคนก็กังวลว่าไกเซอร์จะป่วยเป็นอะไรหนักได้
"อิซางิ โยอิจิ เด็กคนนั้นชื่อ อิซางิ โยอิจิ!" (159)
"...อิซางิ...โยอิจิ..." เสียงที่ไกเซอร์ใช้พูดออกมานั้น มันค่อนข้างเบา จนเนสกับคนอื่น ๆ ต้องถามย้ำขึ้นมาอีกครั้ง เพราะแต่ละคนก็กังวลว่าไกเซอร์จะป่วยเป็นอะไรหนักได้
"อิซางิ โยอิจิ เด็กคนนั้นชื่อ อิซางิ โยอิจิ!" (159)
January 8, 2025 at 11:30 AM
เราชื่อ อิซางิ โยอิจิ นะ หรือจะเรียกเราว่ายจจังเฉย ๆ ก็ได้!]
"...อิซางิ...โยอิจิ..." เสียงที่ไกเซอร์ใช้พูดออกมานั้น มันค่อนข้างเบา จนเนสกับคนอื่น ๆ ต้องถามย้ำขึ้นมาอีกครั้ง เพราะแต่ละคนก็กังวลว่าไกเซอร์จะป่วยเป็นอะไรหนักได้
"อิซางิ โยอิจิ เด็กคนนั้นชื่อ อิซางิ โยอิจิ!" (159)
"...อิซางิ...โยอิจิ..." เสียงที่ไกเซอร์ใช้พูดออกมานั้น มันค่อนข้างเบา จนเนสกับคนอื่น ๆ ต้องถามย้ำขึ้นมาอีกครั้ง เพราะแต่ละคนก็กังวลว่าไกเซอร์จะป่วยเป็นอะไรหนักได้
"อิซางิ โยอิจิ เด็กคนนั้นชื่อ อิซางิ โยอิจิ!" (159)