อีกไม่กี่เดือนก็จะขึ้นม.ปลายแล้วนี่ก็พยายามเก็บเกี่ยวความสุขให้ตัวเองตลอดได้แต่ขอให้สังคมม.ปลายไม่มีเรื่องแบบนี้ให้คิดและก็หวังว่าสักวันจะทำความเข้าใจมันได้

ปกติถ้าเจอคำพูดแย่ๆก็จะเอาตัวเองออกมาจากตรงนั้นเอาความรู้สึกตัวเองเป็นที่ตั้งตลอด แต่ยอมรับเลยว่าเรื่องนี้ทำไม่ได้เลยสักครั้ง ไม่รู้ว่าร้องไห้เพราะคำพูดของครูมากี่ครั้งแล้วไม่รู้ว่าต้องจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไงกับเรื่องนี้

ถ้าอยากรู้ว่าเจออะไรนอกจากโดนด่า 4 วัน 4 คืน ที่มีแต่คำเสีย ๆ หาย ๆ คือยังโดนตามสต็อคชีวิตอีก รวมถึงเพื่อนนี่ก็โดนส่องตามไปด้วย คิดดูเอาแล้วกันว่านี่เป็นสิ่งที่คน ๆ นึงต้องโดนหรอ เราไม่ได้อะไรจากตรงนี้เลยด้วยซ้ำ ที่มีคนด่าว่าหิวแสงเราก็ไม่รู้จะเอาแสงไปทำไมด้วย