اخرشم نفهمیدم چرا همه چی بامن سرناسازگاری داره و من همیشه غمگین ترینم.

یه فکت تلخی که وجود داره اینه که از مافیا و انسان های بلدِ این بازی بدم میاد.

همیشه دوسه تا کلینیک برید کار کنید که یه روز اگه خواستید یکیشو دیگه نرید مثه من حس این بچه های بی سرپرست رو نداشته باشید
حقیقتا حس میکنم خونه دومم رو دارم از دست میدم.

از پروتز خیلیی خوشم میاد ولی از رزیدنتا و استاداش اصلا.

دلم پاستا با کوکا یخ میخواااااد.

Hellooooo