แต่กับไกด์คลาส D คนนี้ เนสกลับไม่สามารถอ่านใจได้เลยแม้แต่นิดเดียว ขนาดลองจับใบหน้าของอีกฝ่ายให้หันมาสบตาด้วย เนสก็ยังไม่สามารถอ่านใจได้เลย

"นี่ นายเป็นไกด์คลาส D จริง ๆ ใช่ไหม?" ในที่สุดเนสก็ตัดสินใจถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้นิ่งมากที่สุด (71)

นางุโมะในตอนนี้กำลังรู้สึกโกรธขึ้นมามากกว่าครั้งไหน ๆ

เพราะไม่ว่าอะไรก็ตามที่เป็นสิ่งที่นางุโมะรู้สึกเอ็นดู (?) และให้ความสนใจมากเป็นพิเศษกำลังถูกคนอื่นทำลาย

นางุโมะก็จะไม่สนใจกฎเกณฑ์อะไรเลยทั้งสิ้น...

'อ่า ให้ตายเถอะชิน นายไปทำให้มันมาถูกใจทำไมเนี่ย' (63)

อยู่ที่นี่ต่อไป สักวันคนอื่นก็ต้องรู้เรื่องนี้แน่ ๆ

ไปอยู่กับฉันที่หน่วยน่ะปลอดภัยสุดล่ะ เพราะฉันเป็นหัวหน้า ฉันสามารถควบคุมคนในหน่วยฉันได้"

"เอ่อ...ก็ขอบคุณในความหวังดีนะครับ แต่ผมกับรุ่นพี่สมัครสอบไปเป็นเจ้าหน้าที่ของหน่วยที่ 3 แล้ว"

"อะไรนะ!!!" (121)

แล้วลากอีกฝ่ายเข้ามาถามเลยทันทีว่า

"ที่ชุดของฉันมีรอยขาดไหม?"

"มีนะ ตรงช่วงท้อง นายเองก็ดวงแข็งอยู่เหมือนกันนะ ขนาดโดนพลังของตัวเองสะท้อนกลับไปแบบนั้น นายยังไม่เป็นไรเลย" เออิจิพูดออกมาพร้อมกับเดินไปหยิบชุดของนารุมิจากในถุงมาให้ด้วย (91)

"ก็ถ้าเล่าออกมา แล้วคุณจะฟังผมไหมล่ะ" คราวนี้คาฟก้าเลือกที่จะใช้ภาษาในยุคของตัวเองในการพูดออกไป

โฮชินะชะงักไปเล็กน้อย แต่เมื่อมองเข้าไปในดวงตาของฮิบิโนะแล้ว โฮชินะก็รู้ดีว่า อีกฝ่ายไม่ได้พูดโกหกเลย

"ก็ว่ามาสิ ข้ารอฟังอยู่" (48)

แล้วเบียคุรันก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะหนีไปไหนเลยด้วยซ้ำ

"นี่มันอะไรกัน" ดีโน่ถามไล่หลังเบียคุรันไปอย่างไม่เข้าใจ เบียคุรันที่กลืนดังโงะลูกสุดท้ายลงท้องไปแล้ว เจ้าตัวถึงได้หันมาตอบดีโน่พร้อมกับส่งรอยยิ้มไปให้ด้วยว่า

"ก็บอกมาตั้งนานแล้วว่าคราวนี้ฉันจะเลือกอยู่ฝั่งพวกนาย

แล้วอีกอย่าง ฉันอยู่กับพวกนายมันก็สบายดี สบายจนเหมือนไม่ได้ถูกคุมตัวเลยด้วยซ้ำ~" (527)

THE END.

"ซาสึเกะ...ขอบคุณนะ..."

เมื่อมินาโตะกับคุชินะเห็นว่าซาสึเกะมาดี ทั้ง 2 คนจึงเริ่มผ่อนแรงที่ใช้ล็อกตัวนารูโตะอยู่ออกมา

นารูโตะจึงเตรียมที่จะเดินเข้าไปกอดลาซาสึเกะเป็นครั้งสุดท้าย เพราะเจ้าตัวคิดว่าซาสึเกะน่าจะมาลากันเฉย ๆ

แต่ทว่า...

"แต่ฉันจะอยู่กับแกที่นี่ด้วยนารูโตะ" (286)

แล้วคุรามะที่อยู่ในตัวคุชินะก็ร้องโวยวายขึ้นมาทันที

[ตัวฉันไม่มีทางที่จะไปญาติดีกับพวกมนุษย์แบบแกแน่! ไอ้ปิศาจจิ้งจอกชั้นต่ำ!]

แล้วคุรามะในตัวนารูโตะก็หัวเราะร่วนออกมา เพราะพอได้มาเห็นตัวเองในอดีตเป็นแบบนี้แล้ว มันก็ทำให้คุรามะรู้สึกว่า ตัวเองได้ผ่านอะไรมาเยอะพอ ๆ กับนารูโตะเลยจริง ๆ (263)

"แล้วถ้าท่านอิรุมะเป็นมนุษย์ล่ะ พวกเธอทั้ง 2 คนยังพร้อมที่จะปกป้องอยู่ไหม

ถ้าพวกเธอยังยืนยันคำตอบเดิมกันอยู่ ก็มาทำสัญญาเลือดกับท่านอิรุมะซะ

แต่ถ้าไม่ บาลัมก็จะลบความทรงจำของพวกเธอในตอนนี้ให้เอง แล้วพวกเธอก็อาจจะไม่ได้เจอกับท่านอิรุมะอีกต่อไป!" (199)

เดม่อนถึงได้ตัดสินใจเข้ามาจัดการคนพวกนี้ถึงในโบสถ์เลย

"พวกคุณกล้ามากที่ตัดสินใจมาทำแบบนี้กับผม เพราะฉะนั้นพวกคุณก็ต้องยอมรับในผลของการกระทำตัวเองกันให้ได้นะครับ"

เดม่อนพูดขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มที่แสดงออกได้ถึงความสุข เมื่อเห็นต้นเหตุที่ทำให้เอเลน่าต้องตายกำลังพากันดิ้นทุรนทุรายอยู่เบื้องหน้า (601)

"ครับ ยจจังจำผมได้ แล้วก็ยังใจดีอยู่เหมือนเดิมเลย" ไกเซอร์พูดตอบออกไปพร้อมกับรอยยิ้ม ซึ่งมันก็เป็นรอยยิ้มที่แสดงออกได้ถึงความสุขจริง ๆ

โนอากับพวกเนสที่ได้เห็นแบบนี้จึงรู้สึกมีความสุขและดีใจตามไกเซอร์ไปด้วยแบบมาก ๆ ดีใจเสียจนโนอาพูดขึ้นมาเสียงดังเลยว่า

"เอาล่ะ! เดี๋ยวฉันจะเลี้ยงพิซซ่านะทุกคน!" (213)