กุหลาบในมือถูกยื่นให้อีกฝ่าย พลางเรียกเสียงแผ่ว

“ นี่…ไซรอส ”

เสียงที่เปล่งออกมานั้นเจือไปด้วยความจริงจังมากกว่าทุกครั้ง..จนรับรู้ได้ในทันที

น้ำหนักของมืออีกข้างที่วางบนลาดไหล่กล้าง ผ้าคลุมของตนผล็อยหลุดลงไปกองบนพื้น

ก่อนริมฝีปากทาบลงบนอวัยวะเดียวกันอย่างแผ่วเบาราวกับแมลงปอแตะผิวน้ำ

( ทีมออนเซ็นหลังลุยดันเจี้ยน ♨️🤲🏻 )

สมาชิก :
@glenn-wyh.bsky.social
@xyros-wyh.bsky.social
@tifa-wyh.bsky.social
@erevan-wyh.bsky.social

[ 🎀 & 🦇 | หลังช่วงรับตำแหน่ง ]

สองพี่น้องไม่ได้อยู่ทักทายใครต่อหลังจากจบการประกาศรับตำแหน่งต่างๆ ค้างคาวหนุ่มเดินอุ้มซินเธียเพื่อพากลับเข้าห้องนอนของเธอในค่ำคืนนี้

ตลอดเส้นทางเป็นเด็กหญิงที่ชวนเขาคุยจ้อ ทว่าผู้เป็นพี่กลับไม่นึกรำคาญและยังตั้งอกตั้งใจฟังกว่าปกติ จวบจนมาหยุดอยู่ที่หน้าต่างบริเวณห้องพักผู้ดูแลกิลด์ทิวากร

เซอย่าปล่อยให้น้องสาวลงจากอ้อมแขน

#EternalBond_Wedding (27.06.2025 | Private )

ช่วงเวลา 11:00 นาฬิกา

ณ ทุ่งกว้างใกล้กับแนวป่าWarden พิธีแต่งงานอันแสนเรียบง่ายถูกจัดขึ้นท่ามกลางธรรมชาติที่แสนสงบ แสงแดดยามสายอาบไล้ผืนหญ้าเป็นประกายสีทองอ่อน ลมเอื่อยๆ พัดผ่านเบาๆ นำกลิ่นหอมของดอกไม้ป่าและไอดินชื้นจางๆ มาปะปนในอากาศ บรรยากาศโดยรอบชวนให้รู้สึกแจ่มใสและสดชื่นจนยากจะละสายตา

+

ทันทีที่ทีฟาได้บอกออกไปนั้น ความรู้สึกดีๆบางอย่างก็ได้ก่อนตัวขึ้น เธอไม่แน่ใจนักว่ามันคืออะไร แต่ก็หวังว่าสิ่งนี้จะทำให้เอตวลยิ้มออกได้ก่อนจะจากกันในวันนี้

แทนที่เธอจะบอกลาแล้วเดินจากไป ทีฟาเลือกที่จะก้าวเข้าไปใกล้กับคนตรงหน้ามากขึ้น ก่อนจะถือวิสาสะจับมือของเอตวลที่ตกลงเมื่อครู่ขึ้นมากุมไว้อย่างอ่อนโยน

“ ไว้พบกันใหม่ได้เสมอนะ… “

“ ข้าจะรอ ”

ประโยคต่อมาทำให้เขาเงยหน้ามองหญิงสาว “..ใช้เวลาพักผ่อนกับข้า…ด้วยกันรึ ฮะๆ”

ชายหนุ่มเขินจนหยุดหัวเราะเก้อไม่ได้ เอตวลพยักหน้ารัวๆ ยิ้มออกด้วยหัวใจพองโตลืมตกใจสัมผัสจากฝ่ามือของนางเลยทีเดียว ใบหน้าร้อนผ่าวตื่นเต้นจนหูอื้อ ไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกนอกจากเสียงของทีฟา

“ข้าสัญญา ข้าจักมาพบท่านอีก”

เอตวลกุมมือทีฟาตอบพร้อมให้คำมั่นกลับ

….สีหน้าใหม่ๆ?

สองแขนที่ยื่นมาถูกกอบกุมไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง
ซิกฟรีดขยับเข้าไปใกล้เพื่อที่จะสำรวจบาดแผลเหล่านั้นให้ชัดขึ้นกว่าเดิม

ร่องรอยส่วนใหญ่ถูกรักษาไปแล้วด้วยผู้เชี่ยวชาญอย่างดี เห็นแบบนี้แล้วเขาก็เบาใจขึ้นเล็กน้อย
จากร่างอ่อนแรงในวันนั้น ลุกมาได้ไวขนาดนี้ก็นับได้ว่าไม่ธรรมดา

“...งั้นพักอีกสองสามวันให้หายสนิท แล้วเราค่อยไปฝึกด้วยกัน ท่านเซอย่าตกลงไหม?”

( มาหย่อนทิ้งไว้ให้ตามสัญญาค่ะ! 🥺)

สุราแค่เพียงจอกเดียวก็นับว่าเป็นเรื่องที่ยากมากโขสำหรับคนผู้นี้

แต่จะเลี่ยงไม่ดื่มในยามนี้ก็คงจะไม่ได้

หลังน้ำร้อนไหลรินลงคอ ผู้ดูกิลด์ก็พยายามทำตัวให้ปกติมากที่สุดแม้ว่าสติจะพร่าเลือนเต็มแก่

จวบจนสายตาคู่สวยเห็นคนที่น่าจะเป็นประโยชน์ในเวลานี้จึงเดินปรี่เข้าไปทักในทันที

“ สวัสดีท่านนักผจญภัย.. หากไม่เป็นการรบกวนท่าน ข้าขออยู่ด้วยสักครู่จะได้หรือไม่?”

#WyH_DGAtTheCrossroads

⚔️ ประกาศปิดคอมมูนิตี้อย่างเป็นทางการ ⚔️
ภารกิจสุดท้าย : เริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่อย่างราบรื่น

ข้อความถึงทีมงาน: forms.gle/iirjteK8KWS5...
End Credits: youtu.be/7K-1Ssj2ST4?...

“—ข้า”

เวทย์ถูกร่ายออกไปยังชายหนุ่มทั้งคู่ ฉีกอากาศก่อเป็นริ้วพายุ คล้ายเวทย์ยามใช้รักษา หนนี้เป็นดังแส้ที่จะฟาดทำลาย

เป็นคำสาปจากสรวงสวรรค์

ร่างของเอลฟ์สาวแน่นิ่งตรงกลางรอยวงเวทที่สิ้นแสง เปลือกตาบางหลับลงอย่างอ่อนโยน ใบหน้าเรียบสงบราวกับเธอแค่หลับใหล

ไร้เสียงร่ำไห้ ไร้คำร่ำลา
ในท้ายที่สุด ลูซีลได้เปลี่ยนปัญญาและศรัทธาเป็นแสงสว่างให้โลกครั้งสุดท้าย

[ ลูซีล โซเลซ เสียชีวิตในวัย 271 ปี ]

Story - สนธยาสุดท้าย

แสงอาทิตย์สุดท้ายของวันสาดส่องผ่านรอยแยกของซากวิหารเก่าแก่ ละไล้ไหลรดลงบนร่างกายของเอลฟ์สาวที่นั่งคุกเข่าต่อหน้าร่องรอยแห่งหายนะครั้งอดีตอันแสนนาน ท่ามกลางเกล็ดน้ำแข็งเบาบาง แสงนั้นอบอุ่น เหมือนอ้อมแขนของผู้ใดสักคนที่หลงลืมไปในห้วงคะนึง เส้นผมเทาหม่นไหวสะบัดตามสายลมที่พัดราวกับจะปลิดสิ่งสุดท้ายจากผืนดิน

คืนวันแห่งเกียรติยศ | 23.50 น.

ทว่า—เมื่อเวลาผ่านไปได้สักพักใหญ่

คนสำคัญผู้หนึ่ง…กลับยังไร้เงา
แม้กระทั่งจดหมายอาร์คานาที่ส่งไป ก็ยังไม่มีคำตอบใดย้อนกลับมาอย่างเช่นเคย

ความรู้สึกแปลกประหลาดพลันแผ่ซ่านออกมาในทันที ทะลวงผ่านทุกสิ่งที่เขาเพิ่งปล่อยวางไปได้เมื่อครู่

ราวกับว่า…หัวใจของเขาเองก็ไม่ไว้ใจความสงบสุขในวันนี้เช่นกัน

อย่างน้อยในตำแหน่งถัดมาก็ทำให้วินเซนต์กลับมายิ้มออก เพราะคงไม่มีใครที่เหมาะกับตำแหน่งนี้ไปมากกว่าเธอแล้ว

" ผู้เปรียบดั่งสุริยันประจำโลก- ข้าหมายถึงประจำกิลด์นักผจญภัย! "

" เจ้าหญิงตัวน้อยของพวกเรา! องค์หญิงซินเธีย! "

พูดให้ดูเว่อร์ๆพร้อมติดฟิลเตอร์สามล้านเปอร์เซ็นต์

@cynthia-wyh-npc.bsky.social

วินเซนต์ได้แต่น้ำตาตกในเมื่อหรี่ตาพบชื่อถัดไป... ใครมันคิดอย่าให้ข้ารู้!?

" ฮะฮ่า... หากมีคนมาประกาศแทนข้าก็คงดี "

จิ้งจอกหนุ่มได้แต่กุมหัวเครียด ยอมใจดีสู้เสือต่อสักน้อย แม้ว่าจะรู้ชะตากรรมล่วงหน้าแล้วว่าจะเป็นอย่างไร

" ยินดีกับท่านเซอย่าที่ต่อจากนี้จะไม่ต้องถูกมอนสเตอร์โจมตีแล้ว... "

@surya-wyh-npc.bsky.social

มอบรางวัลให้หัวหน้ากิลด์ของตนแล้ว จะมอบให้หัวหน้ากิลด์จันทราก็ได้แต่ยิ้มแหยะๆ พลางหันไปมองทางทั้งผู้ดูแลกิลด์และหัวหน้า

ข้ารู้สึกเหมือนจะได้หายใจวันนี้เป็นวันสุดท้ายเลย

" ข้าไม่รู้ว่าใครเป็นคนคิด! แต่ข้าคิดว่าตำแหน่งนี้กก็เหมาะสมกับท่านนีลอาร์สุดๆ! "

" เพราะนักผจญภัยไม่ทิ้งกันฉันท์ใด สหายก็ไม่ทิ้งกันฉันท์นั้น!!!? "

@nilar-wyh-npc.bsky.social

" ในส่วนสำคัญ ส่วนถัดไป! คือตำแหน่งขวัญใจนักผจญภัย! "

" แน่นอนว่าพวกเราก็มีใบประกาศมามอบให้เหมือนกัน...แม้ว่าข้าจะคิดว่า ตำแหน่งนี้อาจจะไม่เหมาะกับท่านหัวหน้ากิลด์เสียสักเท่าไหร่ " วินเซนต์หัวเราะเบาๆ

" แต่ก็นะ...! พวกเจ้าควรหาประสบการณ์ด้วยตนเอง! นี่คงเป็นคำพูดติดปากของท่านมอทัสไปแล้วจริงๆ "

@mortus-wyh-npc.bsky.social

หลังจากที่ท่านไคเปอร์ได้ลงไปพัก จิ้งจอกหนุ่มก็หันไปมองทางสองพี่น้องเอลด์ริดจ์ด้วยความรู้สึกว่า ครับ พวกท่านนั่นแหละ ตำแหน่งถัดไป!

" และตำแหน่งสุดท้ายในค่ำคืนนี้ คงหนีไปไม่พ้น นักสร้างสัมพันธไมตรี! ช่างเป็นตำแหน่งที่เหมาะกับพวกท่านทั้งสองจริงๆ "

วินเซนต์กล่าวอย่างภาคภูมิใจพร้อมทุกคนที่ต่างปรบมือแสดงความยินดีให้แก่สองพี่น้อง

วินเซนต์ก้มหน้า เงยหน้า สลับกันอยู่ครู่หนึ่งด้วยความคาใจ ก่อนจะเริ่มดำเนินกิจกรรมต่อ

" ข้าเริ่มสงสัยแล้วว่าท่านเป็นใครกันนะท่านไคเปอร์ ผู้คนถึงได้มอบขวัญกำลังใจเยอะถึงเพียงนี้ "

" ตำแหน่งซัพพอร์ตเตอร์ดีเด่น! ในวันที่แสนโหดร้ายในดันเจี้ยน หากมีท่านอยู่ เลห่านักผจญภัยคงมีความสุขไม่น้อย! "

เอาล่ะ! ข้าคิดว่าตอนนี้ท่านคงลงจากเวทีเพื่อไปพักผ่อนได้

@kiper-wyh.bsky.social

" ท่านไคเปอร์ และสองพี่น้องเอลด์ริดจ์ เฟลิเซียและฟรานเชสโก! "

เสียงปรบมือดังกู่ร้องด้วยความยินดี บ่งบอกอย่างชัดเจนว่าพวกเขานั้นช่างสมกับตำแหน่งนี้เพียงใด

" อะแน่นอนว่าพวกท่านอย่าพึ่งรีบไปไหนล่ะ! "

@francesco-wyh.bsky.social @felicia-wyh.bsky.social @kiper-wyh.bsky.social

" กระนั้น! ก็มีอีกท่านที่ดวงดีไม่แพ้กัน! "

" ท่าน มอร์ไบอัส สตรอมส์! "

เสียงปรบมือให้แก่คนทั้งคู่แลจะมากกว่าปกติเล็กน้อย และหลังจากนี้ทั้งสองท่านก็คงจะถูกเพ่งเล็งจากสังคมรอบตัวในการหยิบยืมดวงเสียแล้วล่ะ

" ฮะฮ่า เอาจริงๆข้าก็เข้าใจผิดมาโดยตลอดเลยว่าท่านมอร์ไบอัสอยู่กิลด์สุริยัน! ตอนนี้ความจริงได้ถูกแก้ไขแก่ข้าแล้วล่ะ! "

@morbias-wyh.bsky.social

" พวกท่านคงรู้มาบ้างว่า ในโลกนี้ต่อให้เราจะแกร่งกล้าก็ต้องมีการพึ่งดวงกันเสียหน่อย "

วินเซนต์ปรายตามองในรายชื่อพลางยกยิ้มขึ้นมา

" ในตำแหน่ง เทพแห่งความโชคดีประจำปีนี้มีถึงสองท่านด้วยกัน! และมาจากกิลด์ทั้งสองกิลด์ "

" ท่านแรกที่ข้าขอเชิดชูก็คือ ท่านไคเปอร์ เวสต์วูด! "

@kiper-wyh.bsky.social

" ยกเว้นเพียงท่านผู้นี้ ที่ท่านเทพมังกรโบราณอาจจะมอบให้มากเกินไปเล็กน้อย "

ทำมือเหมือนบอกว่ามันเล็กจิ๋วเพียงใด

" ท่านลิเธีย อาร์กริส!!! "

@lethia-wyh.bsky.social

" แต่หากไร้เงินทอง ก็เหมือนไร้ชีวี ... ตำแหน่งที่พวกท่านก็คงคาดเดากันได้ว่าคืออะไร "

" ขายวิญญาณเพื่อกำไร! ท่านเบรัค เฟนน์!!! "

วินเซนต์โผงขึ้นมาพร้อมผายมือไปหาทางผู้ได้รับรางวัล เรียกได้ว่าตำแหน่งนี้ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย แต่มาเพราะความสามารถจริงๆ

@berachwyh.bsky.social