ไม่ค่อยได้ออกมาซื้อ นึกว่าจะเกินยี่สิบ เห็นราคาเป็นมิตร เลยหาเหรียญจ่ายให้ดีกว่า ไม่โอนละ

"นี่ครับ ไม่ต้องทอน มีเหรียญพอดี"

ควักเหรียญห้ากับเหรียญสิบออกมาจากเป๋ากางเกง ละยื่นให้

เสร็จก็มีการหันซ้ายกันขวามองรอบๆ เวลานี้อยากรู้ว่าแถวนี้มีไรแปลกๆเกิดขึ้นมั้ย ตามประสาคนชอบเรื่องผีๆสางๆ

"ขายดึกแบบนี้ทุกวันเลยหรอ"

"เคยเจอไรบ้างป้ะ"

ทักแล้วน้ะ

"งั้นไม่เอาอะไรเลยครับ"

"ขอน้ำเต้าหู้เปล่า เพิ่มน้ำตาล"

"สองถุง เท่าไรครับ"

หน้าตาอึนๆ ตอบแบบเหมือนกะกวนพ่อค้า แต่แหม มันไม่มีเครื่องที่เขาอยากกินแล้วนี่นา

ถามราคาพลางเปิดแอพธ.รอโอนจ่าย

น่ากินอ้ะ

ทำไมทำหน้าอย่างงั้น

คั้บ น้องสู้ชีวิตดี ขอไม่เกินแบงค์ฟ้า

(ขอแอบไปตอนใกล้เก็บร้านได้ม้าย มีไรเหลือมั้ยน้อ ><)

ตอนนี้ห้าทุ่มเกือบเที่ยงคืน ออกมาหาไรกินมื้อดึก เพราะตี๋น่อยเมื่อเย็นไม่ค่อยตอบโจทย์

จนมาเห็นร้านน้ำเต้าหู้ของคุณเปิดอยู่ แต่เหมือนของใกล้ขายหมดแล้ว แบบนี้จะพอมีเหลือตกถึงเขาบ้างมั้ยนะ

"ตอนนี้เหลือเครื่องไรบ้างครับ"

เค้าขอซื้อต่อ

ทำไมตาสีเขียวว

สิบเมตร

ฝากจุ้ฟหน่อยคับ

จริงจังแค่ไหน แค่ไหนเรียกจริงจัง ผิดเพียงแปดครั้ง ถึงเก้าซะที่ไหน

บนบกมันร้อน แกต้องลงไปใต้น้ำกับเค้า

อุ้มๆ น้องอยู่ไหนน

ถ้าพูดมามามิย่า จะเท่กว่านี้อีกก

เสนาะหูมากครับ

เห่ย เคียนติเอาเรื่อง