Шчыра дзякую!)

Добра калі разумееш што бацьком быць цяжка, калі разумееш што будзе складана забяспечыць ахову, бо ты сам няшмат правоў маеш. Але, не меркаваў што настолькі цяжка. З іншага боку - ты сам яшчэ унутры дзіце, што рабіць, як? У выніку як дзесьці пісалі гумар - дарослы цяпер ты) Цяпер думай за дваіх)

І вось збіраешь сабе у рукі і гадуешь, размаўляешь з лялькай. А яна глядзіць на цябе і смяецца. Ты жадаешь ісці спаць, а яна не. Гадзіны гуляешь с ёю, пішьнуеш как не ляснулась і раніцай у транспарце сядзіш як той сыч. Але у галаве верціца думка, прарвемся. Усё палажу каб слыхаць як яна смяецца

Катэгарычна не згодны!