อิซางิในวัย 11 ปีนั่งมองข่าวของ อิโตชิ ซาเอะ ที่อยู่ในทีวีด้วยแววตาชื่นชม
'เก่งจัง เท่มากเลย...' (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
อิซางิในวัย 11 ปีนั่งมองข่าวของ อิโตชิ ซาเอะ ที่อยู่ในทีวีด้วยแววตาชื่นชม
'เก่งจัง เท่มากเลย...' (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
อิซางินั้นรู้จักกับสองพี่น้องอิโตชิมาตั้งแต่เด็กๆทั้งสามคนเล่นด้วยกันมาตลอด
ตอนนั้นมีแค่ซาเอะคนเดียวที่เล่นฟุตบอลส่วนอิซางินั้นเจ้าตัวไม่ค่อยสนใจกีฬานี้สักเท่าไหร่ อีกอย่างต้องมีใครสักคนค่อยดูรินอยู่ข้างสนามระหว่างที่ซาเอะแข่งด้วย
วันหนึ่งระหว่างที่ซาเอะแข่งอยู่อิซางิคลาดสายตาจากรินไปไม่นานรินก็เข้าไปเตะบอลเข้าประตูในสนามแข่งซะแล้ว (1)
อิซางินั้นรู้จักกับสองพี่น้องอิโตชิมาตั้งแต่เด็กๆทั้งสามคนเล่นด้วยกันมาตลอด
ตอนนั้นมีแค่ซาเอะคนเดียวที่เล่นฟุตบอลส่วนอิซางินั้นเจ้าตัวไม่ค่อยสนใจกีฬานี้สักเท่าไหร่ อีกอย่างต้องมีใครสักคนค่อยดูรินอยู่ข้างสนามระหว่างที่ซาเอะแข่งด้วย
วันหนึ่งระหว่างที่ซาเอะแข่งอยู่อิซางิคลาดสายตาจากรินไปไม่นานรินก็เข้าไปเตะบอลเข้าประตูในสนามแข่งซะแล้ว (1)
เวิ่นสั้นๆ รินในมุมมองของพี่ชายตัวเองกับอิซางิ และมุมมองของคนอื่นๆ
🍵×🌱 ft.🐦⬛🐉
อิซางิที่โดนชาร์ลลากมาที่ตึกของP.X.G.แล้วกำลังกลับตึกตัวเอง ได้บังเอิญเจอกับคุณมิดฟิลด์ของเรอัล แล้วโดนลากมาคุย
🍵:รินในสายตาฉันน่ะหรือ? ก็ปกติดีนะ ปกติตอนเด็กๆเจ้าตัวก็ลิ้นห้อยตลอด
🌱:อันนั้นปกติสินะ
🍵:นี่ไง รูปรินตอนลิ้นห้อย//ชูรูปรินในวัยเด็กที่ลิ้นห้อยอย่างน่ารักให้ดู
เวิ่นสั้นๆ รินในมุมมองของพี่ชายตัวเองกับอิซางิ และมุมมองของคนอื่นๆ
🍵×🌱 ft.🐦⬛🐉
อิซางิที่โดนชาร์ลลากมาที่ตึกของP.X.G.แล้วกำลังกลับตึกตัวเอง ได้บังเอิญเจอกับคุณมิดฟิลด์ของเรอัล แล้วโดนลากมาคุย
🍵:รินในสายตาฉันน่ะหรือ? ก็ปกติดีนะ ปกติตอนเด็กๆเจ้าตัวก็ลิ้นห้อยตลอด
🌱:อันนั้นปกติสินะ
🍵:นี่ไง รูปรินตอนลิ้นห้อย//ชูรูปรินในวัยเด็กที่ลิ้นห้อยอย่างน่ารักให้ดู
今週号本誌の巻頭カラーイラストが良すぎる💕
羽織の🦉と🦞が可愛い…🥰
今週号本誌の巻頭カラーイラストが良すぎる💕
羽織の🦉と🦞が可愛い…🥰
ooc ฟิคสั้น
>ว่าด้วยเรื่องอิซางิออกจากบลูล็อกกลางคัน<
ความฝันก็เป็นเพียงแค่ความฝัน
คำนิยามสำหรับความฝันนั้นสำหรับอิซางิแล้วนั้นมันไม่ตายตัว แต่แล้วอย่างไร? ตัวเขาที่ละทิ้งความฝันและหันหลังให้กับวงการกีฬาด้วยเหตุผลเพียงเพราะมันไม่สนุกอีกต่อไปแล้วน่ะนะ (1)
ooc ฟิคสั้น
>ว่าด้วยเรื่องอิซางิออกจากบลูล็อกกลางคัน<
ความฝันก็เป็นเพียงแค่ความฝัน
คำนิยามสำหรับความฝันนั้นสำหรับอิซางิแล้วนั้นมันไม่ตายตัว แต่แล้วอย่างไร? ตัวเขาที่ละทิ้งความฝันและหันหลังให้กับวงการกีฬาด้วยเหตุผลเพียงเพราะมันไม่สนุกอีกต่อไปแล้วน่ะนะ (1)
"ฉันจะ... เจิดจรัส!"
"นี่เลิกล้อกันได้แล้วหน่าอิซางิ ไม่งดงามเลยนะมาล้อกันแบบนี้"
"ก็เพราะนายไม่ใช่รึไงอาริว พวกเราเลยไม่ต้องเสียประตูให้ฝั่งนั้น"
"แล้วจะไม่กอดฉันบ้างเหรออิซางิ"
กดหัวคิ้วลงฉายความฉงนบนใบหน้าชั่วครู่ ก่อนจะย่างกรายตรงไปหาฮีโร่ผู้ป้องกันประตูในช่วงสุดท้ายของครึ่งแรก
"ฉันจะ... เจิดจรัส!"
"นี่เลิกล้อกันได้แล้วหน่าอิซางิ ไม่งดงามเลยนะมาล้อกันแบบนี้"
"ก็เพราะนายไม่ใช่รึไงอาริว พวกเราเลยไม่ต้องเสียประตูให้ฝั่งนั้น"
"แล้วจะไม่กอดฉันบ้างเหรออิซางิ"
กดหัวคิ้วลงฉายความฉงนบนใบหน้าชั่วครู่ ก่อนจะย่างกรายตรงไปหาฮีโร่ผู้ป้องกันประตูในช่วงสุดท้ายของครึ่งแรก