ทั้งนี้เกี่ยวกับมุกเรื่องชื่อตัวเอก จะว่าไงดี...

ปกติเวลาอ่านแนวนี้ของตปท ก็ไม่ค่อยเจอตัวเอกบอกชื่อเท่าไหร่อยู่แล้ว และหลายเรื่องก็ได้ยินแต่ตัวละครอื่นเรียก นายๆ ลูกๆ งี้ ก็เลยไม่ประหลาดใจที่เรื่องนี้จะไม่มีการบอกชื่อตัวเอกมาจนตอนท้าย

ตอนอ่านว่าคุณไม่สังเกตเหรอว่าทำไมผมไม่บอกชื่อก็ได้แต่

อ้าว ปกติเขาบอกกันเหรอ55+

ยังไม่รวมความเบี้ยบ้ายตามรายทางอีก...

ส่วนตัวเลยเป็นแนวกฎสยองที่โดยรวมไม่ค่อยโอเคสำหรับตัวเองเท่าไหร่

เพราะมันไม่มีอะไรให้ลุ้น +พอจะเดาวิบากกรรมว่าตัวเอกน่าจะเจออะไรบ้างตั้งแต่อ่านกฎแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น ในส่วนของฉากสยองก็จัดว่าโอเคอยู่สำหรับสายที่ชอบแนวนี้แต่ไม่ถึงระดับฮาร์ดคอร์ อ่านเพลินๆ

แต่ถึงจะว่ายังงั้นแต่มันก็ยังค่อนข้างจะแรงไปนิดสำหรับคนเริ่มอ่านแนวสยองขวัญ

ได้กลับมาอยู่บ้านเพราะโรคระบาด แต่ดันออกไปซื้อปลามาเลี้ยงเนี่ยนะ??

พ่อแม่ไม่น่าอนุญาตให้ทำแบบนั้นได้นะ เพราะถ้าถึงระดับโรงเรียนทุกแห่งต้องมาเรียนออนไลน์ มันก็ไม่ใช่ระดับที่จะมีใครมีแก่ใจจะออกไปซื้อของหย่อนใจแน่...

แถมต่อมาก็บอกอีกว่าแม่ชอบบ่นเรื่องใช้เงินอีก แต่ออกไปซื้อปลามาเลี้ยงในตู้ปลาที่ไม่ใช่ตู้เล็กๆ (ใส่ปลาดุกได้นี่ก็ไม่น่าเล็กนะ) แถมทั้งเครื่องกรอง อาหารปลา ของตกแต่งอีก...

โต้กลับได้ ก็ไม่ซื้อแล้ว เพราะคนเขียนดันใส่วิบากกรรมแต่ละอย่างมาแบบตัวเอกไม่เคยแก้ผ่านเลยสักด่าน แล้วจะมารอดเอาวินาทีสุดท้ายแบบพลิกกระดานได้นี่ไม่มีทาง (ถึงจะมีคนพยามเขียนบบนั้น แต่โอกาสที่เขียนออกมาแล้วเวิร์กต่ำมาก)

ทั้งนี้ถึงจะชอบที่นขเขียนมุมมองบุคคลที่1ได้แบบไม่ตกฟิล ซึ่งหาได้ยากยิ่งในงานไทยก็ตาม555+

แต่ระหว่างทางก็มีความอีหยังวะประมาณ 1 อยู่

อย่างช่วงต้นเรื่องที่ปูว่าตัวเอก

กับตัวกฎได้มันถึงจะสนุกอะนะ

มันทั้งลุ้นว่าเมื่อไหร่ตัวเอกจะเอ๊ะ แล้วจะตั้งรับยังไง จะสู้กลับได้มั้ย

แต่เรื่องนี้แค่อ่านกฎก็จบเห่ แถมยังไม่ทันจะได้เอ๊ะๆ ก็มีแต่เหตุการณ์แหกกฎรัวๆ แบบจับยัดมาเลยรัวๆ แบบทันทีที่เกิดเหตุการณ์วิบาก1 ก็ไป 2 3 4 5 6 7 8 9... ทันที

ก็... อืม... ยิ่งชัวร์แล้วว่ามันต้องจบแบบ2แน่...

อยู่ที่ว่าตัวเอกจะรอดหรือไม่รอดเหลือมาส่งต่อเกม

เพราะถ้าให้จบแบบ1 คือรอดแบบ

ทันทีแบบเป๊ะๆ

ส่วนตัวก็ยิ่งรู้สึก == ไม่มีอะไรให้ลุ้นเข้าไปอีกแม้แต่ใส่ส่วนวิบากรรมที่ตัวเอกจะต้องเจอแล้วจะรอดเพื่อไปเจอด่าต่อไปยังไง

เพราะรูปแบบที่นขใส่มามันค่อนข้างชัวร์แล้วว่านับตั้งแต่จัดตู้ปลาเสร็จ ก็จะเจอแต่อะไรที่ยัดใส่มาแบบจงใจให้เกิดแบบรัวๆ ไม่เน้นไต่ระดับแน่ๆ

ซึ่งส่วนตัววิธีการเขียนแบบกฎสยองให้ได้อรรถรสจะต้องค่อยๆไต่ระดับเหตุการเหนือธรรมชาติให้ตัวเอกค่อยๆ เอ๊ะและจับโยงเข้า

พร้อมเหลือฉากจบอยู่ 2 แบบทันทีระหว่าง

1.ตัวเอกรอด และทำลายต้นตอสิ่งที่สร้างเกมได้
2.รอด/ไม่รอดแต่กลายมาเป็นคนส่งต่อเกมนี้ไปยังเหยื่อรายต่อไป...

ทั้งนี้อย่างที่บอกว่ากฎมันมีความยิบย่อย เป็นความยิบย่อยที่ถ้าลองคิดตามเป็นเหตุตามที่กฎบอก ก็จะเดาได้ไม่ยากเลยว่าตัวเอกจะต้องเจอกับอะไรบ้าง...

และยิ่งมาเจอกับเหตุการณ์หลังโปรยกฎเป็นด่านเคราะห์แรกที่คนอ่านนำเสนอแบบตามกฎข้อห้าม

แล้วพอมาบอกว่าอ่านเสร็จแล้วจะไม่สามารถทบทวนกฎที่เยอะย้วยพวกนี้ได้อีกก็เท่ากับปิดโอกาสรอดทันที

แถมตอนอ่านแต่ละข้อก็รู้สึกเลยว่ามันมีเงื่อนไขที่ยากต่อการควบคุมตัวแปรแทบทุกข้อ เลยยิ่งไม่เหลืออะไรให้ลุ้นเลยจริงๆ เพราะถ้าคุณวิเคราะห์กฎที่นขตั้งไว้ให้ดีจะพบว่า

มันไม่มีทางทำได้ตามกฎเลยถ้าคนในกฎไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวในบ้านเดี่ยว...

ด้วยเหตุนี้พออ่านถึงแค่กระดาษกฎจะหายไปหลังอ่านจบก็เอวัง

ส่วนตัวความลุ้นให้ตัวเอกต้องรอดใดๆ ตามประสาการอ่านแนวนี้ได้จบลงทันทีตั้งแต่...

***สปอยล์***
//////////////
///////////
////////
/////
/////
///
//

พอโปรยกฎต้องห้ามจบก็บอกว่ากระดาษที่ลงกฎนี้ไว้จะหายไปทันทีหลังอ่านจบ...

เพราะแค่กฎที่นขตั้งมาก็เป็น10แล้ว แถมแต่ละข้อก็รายละเอียดยิบย่อยในแบบที่แค่อ่านแต่กฎก็ยังรู้เลยว่าโอกาสที่ผู้เล่นเกมนี้จะรอดยากยิ่งกว่าใน🦑เสียอีก

08 ได้รู้จักนายเอก ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนได้เจอคนที่ใช่โดยไม่รู้ตัว

+ยิ่งรู้ว่านายเอกผ่านเรื่องเลวร้ายมาขนาดไหน ก็ยิ่งรู้สึกอยากทำดีกับนายเอกมาขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นรักซึมลึกให้กันโดยไม่รู้ตัว

ใครที่ชอบไลน์รักทำนองนี้ และชอบเสพย์ดราม่าแนวพวกตัวเอกเจอแต่คนทำไม่ดีใส่ ก็ไปตำกันได้...

07 นายเอกโดนทรมาณกะให้ตายแบบเนียนๆ อยู่หลายหน เลยกลายเป็นพวกด้านชากับคนที่ทำร้ายตัวเอง ดังนั้นต่อให้เจอพระเอกเผลอทำรุนแรงใส่ก็ไม่เคยมีท่าทีหวาดกลัว

แถมเพราะชีวิตนี้แทบไม่เคยมีใครทำดีใจดีด้วย พอเจอพระเอกใจดีด้วยก็เหมือนหมาจรเจอคนใจดี พร้อมกระดิกหางเข้าใส่ และพร้อมภักดีมันเลยเหมือนเข้าแก็ปสิ่งที่ขาดหายของพระเอกพอดี

จากที่ตอนแรกพระเอกกะหมาหยอกไก่หนุกๆ แต่พอยิ่ง

06 แต่คิดว่าเนื่องจากมันเป็นวิญญาณที่โดนเรียกมาเพื่อฆ่าพระเอก เลยมีเอฟเฟกต์ทำให้จะฆ่าตัวเองตลอด เลยต้องมีคนคอยชาร์ตกันไม่ให้ทำสำเร็จ แต่สู้กับวิญญาณร้ายก็เลยเจ็บระนาว ทำให้คนรอบตัวเวลาเห็นพระเอกก็หวาดกลัวตลอด

พระเอกเลยมีปมไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ และก็ไม่กล้าสนิทกับใครเพราะกลัวเขาตายเพราะตัวเอง

พอพระเอกมาเจอนายเอกเลยเหมือนได้เจอคนที่มาเติมเต็มส่วนที่โหยหา เนื่องจาก

05 ปลาก็ต้องมารับที่บ้านใหญ่เองเดือนละครั้ง ระหว่างรอรับก็จะกลายเป็นสนามอารมณ์ให้คนรอบตัวระบายใส่ในรูปแบบแซะด่าต่อหน้า สมองนายเอกเลยเอาแต่นึกว่าตัวเองเป็นพวกไร้ประโยชน์ และไม่ค่อยทันคน

ส่วนพระเอกถึงจะเป็นองค์ชายแต่ด้วยความที่เป็นลูกราชินีองค์ก่อน +ราชินีองค์ปัจจุบันยังไม่มีลูก แถมพ่อดันเปื่อยอีก

ก็เลยโดนญาติราชินีคอยลอบฆ่าตั้งแต่เด็ก จนทำให้โดนคำสาป พอตกดึกวิญญาณร้ายก็ตื่น

04 การที่พระนายค่อยๆเรียนรู้และเกื้อกูลเยียวยาจิตใจกันและกันไปทีละนิดมากกว่า

โดยเฉพาะตัวนายเอกที่เกิดมาในครอบครัวขุนนางที่มีแม่เป็นแค่สาวใช้+ไม่ใช่คนโปรดด้วย เลยโดน manipulate กับ gaslight จนนึกว่าตัวเองเป็นแค่คนไร้ค่า ทำอะไรให้ใครก็ไม่ได้จนไม่มีใครเอา

+ถูกพ่อเลี้ยงดูแบบทิ้งขว้างด้วยการเอาไปปล่อยที่สุสานตระกูลแบบไม่อยากโดนนินทาเพราะให้ไปเป็นคนเฝ้าสุสานแต่เด็ก

ข้าว

03 ในเรื่องจากพอ เลยมักเกิดจากการที่ตัวพอกับคนรอบตัวพยามห้ามไม่ให้วิญญาณร้ายในตัวพอเกิดคุ้มคั่ง มากกว่าจะเออะพาลใส่คนอื่น

และคนที่คาดหวังฉากแซ่บๆ ก็อาจจะผิดหวังเล็กน้อย เพราะกว่าจะได้ฟูลคอร์สกันจริงๆ ก็ปาไปเกือบ 30 ตอนแล้ว...

ระหว่างนั้นก็ฟิลลูบๆ คลำๆ หัตถ์หรรษา ต้นขาหนีบพาเพลินมากกว่า...

แต่ที่อยากให้สายชอบนายเอกตกระกำไม่หยุดได้อ่าน เพราะเนื้อหาในเรื่องที่แสดงถึง

02 เป็นเรื่องที่ถ้าใครชอบสายนายเอกเผชิญทุกข์ไม่เว้นแต่ละวัน แฮปปี้ไม่กี่ช่องแล้วเผชิญความระกำยาวไปๆ และไม่มายด์ที่พระเอกจะทรงธงเขียวขจีก็จัดไป

แต่ถ้านิยมพระเอกทรงอิชายได้เมียวาดโป๊ก็อาจไม่ต้องรสนิยมนัก เพราะถึงแม้พอเรื่องนี้จะมี 2 จิต กลางวันองค์ชายสายเขียว กลางคืนวิญญาณร้ายสายแดง แต่จะออกแนวร้ายเฉพาะคนที่เข้ามาขัดใจเท่านั้น ไม่ได้เอะอะก็กัดคนไปทั่ว...

ฉากรุนแรงที่เกิด

20 แนวหลอนโรแมนติกเฮอร์เรอร์ที่อยากให้คนที่ชอบอ่านแนวหลอนๆ ได้ลองอ่านกัน

แต่ส่วนตัวตอนเห็นภาพปกแอบนึกไปถึงอีกมุกมากกว่า ที่นายเอกคลั่งรักพระเอกมาก จนฆ่าแล้วเอาเลือดมาผสมสีวาด555555555555555555555+

19 เป็นเพราะเห็นอะไรดำๆ กำลังลามขึ้นมาลากร่างตงลงไปรึเปล่า...

ถ้าใช่ก็จะเป็นจักรวาลเดียวกัน...

หมายเหตุ ตัวเองอ่านแค่จากในรอรเท่านั้น เลยไม่รู้ว่าในอีบุ๊คมีการใส่ส่วนขยายเพิ่มรึเปล่า

แล้วถ้าเป็นจักรวาลเดียวกันขึ้นมาก็ไม่แปลกกับท่าทีของฟ้าที่หลังจากกลับมาจากความตายแล้วจะเป็นแบบนั้น...

จริงๆ ก็ยังมีจุดยิบย่อยหลายสิ่งอีกแต่ไม่สำคัญ...

ส่วนตัวถ้าตัดส่วนที่ตัวเองอิหยังวะออกไปก็จัดเป็น

18 แบบส่วนตัว(อีกหน) พอตงเริ่มบรรยายถึงจุดที่ตั๋งให้ไปทิ้งศพก็เริ่มรู้สึกว่ามันคุ้นๆ นาจา...

คุ้นๆ ว่ามันฟิลคล้ายๆ กับสามีบ่อน้ำเลย...

แล้วพออ่านถึงช็อตที่ตงเล่าให้ฟังว่าตัวเองเคยตกลงไปในลำธาร(?)แล้วตั๋งช่วยขึ้นมา โดยขณะที่ตั๋งช่วยก็มีการรั้งคอของตงอย่างแรงอีก...

หรือว่า...

เรื่องนี้จะจักรวาลเดียวกับสามีบ่อน้ำ...?

ส่วนตัวพอคิดว่าบางทีที่อยู่ดีๆ ตั๋งก็เปลี่ยนใจช่วยโดยการรั้งคอขึ้นมา หรือว่าจะ

17 ระบบพื้นฐานที่ควรจะดูเป็นเรื่องเป็นราวมันยัง... แล้วคนอย่างพี่สาวของฟ้าจะยอมมาทำเรอะ... ถ้าหลงเข้ามาก็น่าจะอย่างน้อยหมดโปรแล้วเผ่นน่าจะใช่กว่า...

ไม่น่าจะลงทุนถึงขนาดทุ่มสมองทำโปรเจกต์แข่งกับตั๋งแน่... ไม่คุ้มกับบริษัทที่ระบบดูไม่เอื้อความก้าวหน้าลูกจ้างเลย...

ส่วนตัวตอนช็อตตั้งแต่ตั๋งคิดวิธีแก้ไขโลโก้ยันตอนพาศพไปทิ้งก็เอ๋ๆๆ มาตลอด...

จนกระทั่งรถแล่นไปยังจุดทิ้งศพก็ เอ๊ะเอ๊ะ??

16 ถึงจะเป็นความจริงที่มีหลายบ.เล่นระบบออลราวน์เดอร์ คือชอบใช้พนักงานทำโน่นทำนี่เกินหน้าที่

แต่ในบ.ระดับกลางค่อนไปใหญ่ ไม่มีทางใช้พนักงานเกินเบอร์ขนาดให้กราฟฟิกดีไซน์ไปคุยลูกค้าแทนแน่ ให้มากสุดคือการตลาดไปตอบ

แถมตอบรับออเดอร์ผ่านเฟสบุ๊ค??

ส่วนตัวไอ้ตอบคำถามผลิตภัณฑ์ผ่านเฟสบุ๊คอาจไม่เท่าไหร่...

แต่ถ้าเป็นบ.ใหญ่ๆ ไม่น่าจะรับออเดอร์ผ่านเฟสบุ๊คแล้ว...ล่ะมั้ง...

แล้วบ.ที่