Yürüyüşe çıkmadan önce bir arkadaşına, “ruhumun kalbimde açılacak küçük bir delikten çıkıp gitmesini o kadar çok istiyorum ki” demişti.
Elisabeth(Sisi)'in ölümü halk arasında derin bir üzüntü yaratmıştı. Halk onu saraydaki temsilcimiz diye adlandırıyorlardı.

O esnada karşısından oldukça özenli giyinmiş yüzünde tül olmasına rağmen güzelliği ve endamı yürüyüşünden belli olan Elisabeth geliyordu. Luiği Luccheni koşarak Sisi'nin gögsüne hançeri sapladı. Sisi'nin nedimesine son sözü ise şu oldu.
“Bana ne oldu?”

O sırada şehrin sokaklarında Orleans Prensi Philip’e suikast düzenlemek amacıyla İtalyan bir anarşist Luigi Luccheni şehirde bulunuyordu. Philip'in programını iptal etmesi nedeni ile bu suikast olmadı. Luigi bir soyluyu öldürmeye yemin etmişti.

Yıllar sonra sarayın dışına çıkmak istemiştir. Yine eskiden oldugu gibi saçlarına saatlerce bakım yaptırmış zaten ince olan belini daha da inceltmek için dar korsesini giymişti. Saraydan dışarıya çıkıp yürüyüşüne başladı yanında nedimesi ile birlikte.

Belki de tek rahatladığı bir etkinlik olan halkın arasına karışıp yürümeyi artık yapmayacak ve kendini tamamen saraya hapsedecek. Yaşının ilerlemesi ve yüzlerinde olan hafif kırışıklarda bu ruh bunalımını tavan yaptıracak ve sarayın içinde bile yüzünü tül ile kapatıp dolaşacaktır.

Macarların İmparatorluk içinde sesleri giderek yükselmekteydi. Tabi ki bizim güzel ama bir o kadarda bahtsız olan Elisabeth de bundan nasibini alacaktır. Özgürlük yanlısı olması ve halk ile arasının çok iyi olması onun bir macarlara casusluk yaptıgı yaygarası kopmuştu.

Tamamen içe kapanmasına sebep olacak olay ise oğlu Rudolf'un intihar etmesiydi. Güzellik, ince bel, bakımlı uzun saç takıntıları giderek artmıştı. Bu takıntıları yüzünden 47 kiloya kadar düştüğü söylenmektedir. Çok kitap okuduğu ve şiir sevdiği bilinen Elisabeth bir özgürlük savunucusuydu.

Bitmek bilmeyen güzellik takıntısı gittikçe artmaya başlamıştı. Dönemin en güzel kadını olmasına rağmen kendisini beğenmiyordu. Giydiği o gösterişli elbiselerin içinde parlayan yüzünü artık bir tül ile örtmeye başlamıştı. İçinde bulunduğu baskı ve takıntılar giderek artmaktaydı.

Kayınvalidesinin baskıları devam ederken eşi olan Joseph'in de kendisini aldattığını öğrendi. Bu günden sonra Sisi'nin güzellik takıntısı başladı. çok sıkı dar kalıp korseler giydi. İnce bel takıntısı başladı. Topuklarına kadar uzana saçlarının bir günlük bakımı üç saati bulmaktaydı.

Elisabeth'in bu evlilikten bir kızı oldu. Ancak kayınvalidesi Sophie bu doğan çocuğa kendi adını verdiği gibi bakımınıda kendisi üstlendi. Sisi'ye kendi kızını bile göstermedi. Elisabeth kızını görmek için kayınvalidesinden izin almak zorundaydı.

Halkın arasına karışmayı ve onlar gibi yaşamayı istiyordu. Sarayın baskıcı ve resmi oluşundan nefret ediyordu. 16 yaşında kuzeni İmparator Franz Joseph (I.Joseph) ile evlendirildi. Evliliğin başlarında hem teyzesi hem de kayınvalidesi olan Arşidüşes Sophie ile anlaşmazlık yaşadı.

Zafer hakkını ister ve bu hak mağlup olan için her zaman bir haksızlıktır. Vay mağlup olanlara!(Vae Victis)

Brennus'un 329 kg altın istedi. Romalılar şartları onayladı
Kentin meydanına büyük bir terazi kuruldu ve belirlenen tarihte tartma işlemi başlamıştı. Romalılar 329 kilo altını getirmişti. Ancak Brennus oldukça ağır olan kılıcını terazinin üzerine attı ve ''VAE VİCTİS'' diye bağırdı.

Her kişi ve her görüşten insanla anlaşır ve etkisi altına alırdı. Ölüm döşeğinde beklerken halk arasinda tanrı ile anlaşma yapıyor o yüzden gitmesi gecikti diye sozler söylenmişti. Kral Louis Philippe , Talleyrand'ın ölüm haberini alınca şöyle demiştir:" Acaba ölmekle neyi planladı..."

İç siyasette böyle anılan Talleyrand bilinirdi ki herşeyi Fransa için yapardı. Bu konuda kimse ondan şüphe duymazdı. Viyana konferansında Avrupa'nın yapisini bozan Fransa'ya tekrar itibarını ve gücünü kazanılmasında etkisi olan tek kişiydi.

Talleyrand ve Fouche çok iyi anlaşan aynı karakterde insanlardı. Talleyrand aynı zamanda aksaktı. Bir gün, salona Fouche ile kol kola girdiğinde, orada bulunanlardan biri, "Bakın, alçaklık ihanete yaslanmış geliyor" demiş. Talleyrand ve Fouche hain,paragöz ve güce tapan olarak anılırlardı.

Fransız İhtilali'nde Fransa Meclisine milletvekili olarak girmiştir. Fakat, Fransa'nın kargaşa içinde olduğu bu devrede, Büyük Britanya ve ABD'ye kaçmak zorunda kalmıştır. 1796'da Fransa'ya dönmüş ve Dışişleri Bakanlığı'na getirilmiştir. Napolyon devrinde Dışişleri Bakanı olarak kalmıştır.

Senatörlügü esnasında halkın ve bazı devlet adamlarının nefretini kazanan Dede Tolstoy 1727 de bir adaya sürgün edildi ve orada öldü.

Tolstoy dedesi, elçilik görevinde Osmanlı ile Rusya arasında savaşa sebebiyet verecek şekilde davranması nedeni ile Yedikule zindanına atılmıştır. 2 yıl zindan da kalan Dede Tolstoy Rusya'nın girişimleri sonunda serbest bırakılmış ve Rusya'ya döndükten sonra senatör olmuştur.