"อ้อ...มาสิ เดี๋ยวฉันพาไป เธออยู่ห้อง1ใช่ไหม"
เพราะไม่เห็นรายชื่ออีกฝ่ายอยู่ห้องเดียวกันเลยจะพาไปหากลุ่มเพื่อนอีกห้อง ก่อนชะงักแล้วมองเพื่อนสาว
"เธออยากไปหาเพื่อนหรือเปล่า หรืออยากอยู่ตรงนี้?"
"อ้อ...มาสิ เดี๋ยวฉันพาไป เธออยู่ห้อง1ใช่ไหม"
เพราะไม่เห็นรายชื่ออีกฝ่ายอยู่ห้องเดียวกันเลยจะพาไปหากลุ่มเพื่อนอีกห้อง ก่อนชะงักแล้วมองเพื่อนสาว
"เธออยากไปหาเพื่อนหรือเปล่า หรืออยากอยู่ตรงนี้?"
พูดชัดเจนอีกครั้งให้เป็นตัวอย่าง ปกติก็ไม่มาอธิบายแบบนี้เท่าไหร่หรอก
"แล้วพี่เรียวไม่ต้องไปหาเพื่อนเหรอ?"
พอมานึกดูอีกที อีกฝ่ายมานั่งเหม่อตรงนี้นี่นา
พูดชัดเจนอีกครั้งให้เป็นตัวอย่าง ปกติก็ไม่มาอธิบายแบบนี้เท่าไหร่หรอก
"แล้วพี่เรียวไม่ต้องไปหาเพื่อนเหรอ?"
พอมานึกดูอีกที อีกฝ่ายมานั่งเหม่อตรงนี้นี่นา
ได้ยินแล้วอดจะขัดใจไม่ได้นิดหน่อย ถึงจะเป็นต่างชาติก็เถอะ เพราะงั้นถ้าแนะนำไปน่าจะดีกว่า
“แล้วก็วิธีออกเสียงคุณน่ารักดีนะ แต่ว่าคำว่า‘ขอโทษ’ ออกเสียงแบบนี้น่ะ“
ได้ยินแล้วอดจะขัดใจไม่ได้นิดหน่อย ถึงจะเป็นต่างชาติก็เถอะ เพราะงั้นถ้าแนะนำไปน่าจะดีกว่า
“แล้วก็วิธีออกเสียงคุณน่ารักดีนะ แต่ว่าคำว่า‘ขอโทษ’ ออกเสียงแบบนี้น่ะ“
รอยยิ้มพอใจแต่งแต้มใบหน้า นับว่าอีกฝ่ายยังพอจำเขาได้ ถึงจะแค่นามสกุลก็เถอะ เลยแสร้งออกแรงดึงเพื่อนสาวเข้ามาหน่อย
“ฉันนึกว่าเธอจะลืมแล้วซะอีก ว่าแต่เธอมาทำอะไรตรงนี้กันทสึคุโยมิ“
”คนอื่นเขาอยู่ตรงนั้นกัน“
รอยยิ้มพอใจแต่งแต้มใบหน้า นับว่าอีกฝ่ายยังพอจำเขาได้ ถึงจะแค่นามสกุลก็เถอะ เลยแสร้งออกแรงดึงเพื่อนสาวเข้ามาหน่อย
“ฉันนึกว่าเธอจะลืมแล้วซะอีก ว่าแต่เธอมาทำอะไรตรงนี้กันทสึคุโยมิ“
”คนอื่นเขาอยู่ตรงนั้นกัน“
โทมะกอดอกยืนมองเพื่อนร่วมชั้นปีพลางยิ้มบางให้ก่อนเดินเข้าหาอีกฝ่าย
"สวัสดี จำฉันได้ไหม"
ยื่นมือออกไปทักทายเพื่อนร่วมชั้นปี แถมยังเป็นเด็กที่เคยเจอที่ศาลเจ้าที่คุณย่าเคยพาไปอีก
โทมะกอดอกยืนมองเพื่อนร่วมชั้นปีพลางยิ้มบางให้ก่อนเดินเข้าหาอีกฝ่าย
"สวัสดี จำฉันได้ไหม"
ยื่นมือออกไปทักทายเพื่อนร่วมชั้นปี แถมยังเป็นเด็กที่เคยเจอที่ศาลเจ้าที่คุณย่าเคยพาไปอีก
เลิกคิ้วมองเรย์อย่างสงสัย เพราะตอนนี้หมอนี่เจ้าชู้จนต้องหลบที่ห้องเขาแล้ว
"ห้องฉันไม่ใช่หลุมหลบภัยของนายนะเรย์"
ชั่วขณะก็รู้สึกสงสารหมอนี่เหมือนกันแหะ
'ชั่วขณะ'น่ะ
"ปีสองแล้วนายหัดจริงจังกับสาวๆบ้างเถอะ ฉันอยากเห็นแฟนนาย"
เลิกคิ้วมองเรย์อย่างสงสัย เพราะตอนนี้หมอนี่เจ้าชู้จนต้องหลบที่ห้องเขาแล้ว
"ห้องฉันไม่ใช่หลุมหลบภัยของนายนะเรย์"
ชั่วขณะก็รู้สึกสงสารหมอนี่เหมือนกันแหะ
'ชั่วขณะ'น่ะ
"ปีสองแล้วนายหัดจริงจังกับสาวๆบ้างเถอะ ฉันอยากเห็นแฟนนาย"
ยิ้มแบบที่ชอบทำเวลามีอะไรน่าสนใจ มองไม่ทันหรอก เขาพับส่งไปแล้ว
"ฉันถึงแปลกใจนิดหน่อยที่นายลงรอบที่ไม่มีฉัน"
"ไม่งั้นเราคงได้แข่งกันอีก"
ชื่นชอบการแข่งทั้งคู่นี่นะ
"นายล่ะ รอบนี้เตรียมตัวมาดีนี่"
คล้ายชื่นชม แต่ก็ไม่ในตัว โทมะหมายความตามนั้นจริงๆ
ยิ้มแบบที่ชอบทำเวลามีอะไรน่าสนใจ มองไม่ทันหรอก เขาพับส่งไปแล้ว
"ฉันถึงแปลกใจนิดหน่อยที่นายลงรอบที่ไม่มีฉัน"
"ไม่งั้นเราคงได้แข่งกันอีก"
ชื่นชอบการแข่งทั้งคู่นี่นะ
"นายล่ะ รอบนี้เตรียมตัวมาดีนี่"
คล้ายชื่นชม แต่ก็ไม่ในตัว โทมะหมายความตามนั้นจริงๆ
'ความลับ'
เรย์เป็นทั้งเพื่อนสมัยเด็ก แล้วก็คนที่ตีกันเป็นประจำ เพราะงั้นใบคะแนนเขาถึงเป็นความลับยังไงล่ะ
แปลกดีที่เห็นหมอนี่ลงสมัครหัวหน้าห้องในรอบที่เขาไม่ลงน่ะ
'ความลับ'
เรย์เป็นทั้งเพื่อนสมัยเด็ก แล้วก็คนที่ตีกันเป็นประจำ เพราะงั้นใบคะแนนเขาถึงเป็นความลับยังไงล่ะ
แปลกดีที่เห็นหมอนี่ลงสมัครหัวหน้าห้องในรอบที่เขาไม่ลงน่ะ