“ตักตวงอาหารตาตามโอกาสต่างหาก”

หัวเราะสบายอารมณ์รับกระทุ้งและคำว่าจากรุ่นน้อง เขาไม่ได้มองด้วยสายตาหื่นกามหรือไปหยอดให้รู้ตัวสักหน่อย

เมื่อเห็นอีกคนถอดหน้ากากมาพัดก็หยิบสเปรย์เย็นจากใต้ชุดคลุมมาฉีดใส่เสริมให้ด้วย

“ร้อนละสิ ใส่ชุดงั้นมายืนแบบนี้ แล้วได้เตรียมน้ำท่ามาบ้างรึเปล่า? เกิดสลบข้างทางเป็นผีจริงมันจะฮาไม่ออกเอานา”

(ไคโด การาคุ ลงชื่อครับ)

“ไม่อะ ปีนี้ให้คนอื่นเล่นสนุกดีกว่า ฉันเองก็จะเล่นสนุกในแบบของตัวเองเหมือนกัน”

“อ๊ะ เด็กคนนั้นงานดีแฮะ”

ผิวปากกับตัวเองเมื่อเห็นอาหารตาผ่านไปก่อนจะหันกลับมาหารุ่นน้องสาวในชุดโยไคจิ้งจอกแล้วถามหยอกขำขัน

“แล้วเห็นบอกว่าจะจับกิน ขุดรุ่มร่ามงั้นจะวิ่งตามเด็กทันเหรอ“

“เอ้าๆ จะจับเด็กกินแล้วเหรอ”

ร่างในชุดคลุมยาวมีฮู้ดเหมือนใส่พรางตัวทักถามขณะเดินจากพุ่มไม้แถวนั้น ท่าทีดูสบายอารมณ์ไม่คิดช่วยงานดูจากที่เขาไม่ได้แต่งตัวเป็นผีปีศาจด้วนซ้ำ

“แต่งตัวเก๋ใช้ได้นี่ น่าเสียดายที่หน้ากากปิดหน้าแต่เป็นธีมแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ”