"..ให้หรอ? ว้าวว น่าทานสุดๆ งั้นผมขออันนะ"

"ขอบคุณน้าาค้าบบรุ่นพี่"

แกะมาทานตรงนั้นเลย

"อย่อยม๊าก" เสียงพูดที่ขนมเต็มปาก

"ยังมีเวลาอีกเยอะ ไม่เห็นต้องรีบเลยนี้ครับ"

อีกฝ่ายที่ดึงชายเสื้อเขาก็ค่อยๆปรับเป็นเดินช้าๆให้อีกฝ่ายปรับความเร็วเป็นเดินตามเขา

"พวกเราค่อยรีบตอนใกล้หมดเวลาก็ได้"

"พวกเรามาชมวิวรอบๆป่ากันดีกว่าน้าา"

"อื้อ...ไว้ค่อยเร่งตอนท้ายๆเนอะ"

"สีผม?"

"สีผมชมพูเหมือนผมหรอ? แล้วคางุระไม่สนใจย้อมบ้างหรอ สวยนะ"

เมื่ออีกฝ่ายข้างก็ชวนย้อมสีผมสะเลย

"ก็ไม่ค่อยบ่อยเท่าไหร่ครับ ..พอดีพึ่งจะได้มาอยู่แถวนี้เลยอยากเดินชมวิว"

"โมโมซังเนี่ยชอบกินระหว่างวิ่งหรอ? อือ..ไม่กลัวมันติดคอบ้างอ๋อ?"

เขาถามไปถึงแม้ว่าการวิ่งของอีกฝ่ายดูจะไม่ได้วิ่งหนักหรือเร็วขนาดนั้นแต่ก็แค่สงสัย?

"ข้าวปั้นอร่อยดีจังน้าา โมโมซังทำเองด้วยรึป่าว?"

"เอ๋~ ผมน่ากลัวตรงไหน?"

เดินเข้าไปใกล้ๆรุ่นพี่พร้อมกับจ้องมองผ่านผมถึงแม้ว่าจะอีกฝ่ายจะไม่เห็นดวงตาของเขาก็ตาม

"..พี่!!" ชี้นิ้วไปข้างหลัง

"ข้างหลัง"

อยู่ๆเขาก็มีใบหน้าซีดกลัวและมีท่าทีตกใจราวกับมีอะไรบ้างอย่างอยู่ด้านหลังรุ่นพี่ แต่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงการละครเท่านั้น แน่นอนว่าแกล้งให้อีกฝ่ายตกใจเล่นเท่านั้นแต่ก็ไม่รู้ว่าจะได้ผลไหม

"เอ๋~ ไม่เห็นเป็นไรเลยพวกรุ่นพี่ก็มาวิ่งด้วยได้ไม่ใช่หรอหรือผมเข้าใจผิด?"

แน่นอนว่าเขาไม่รู้ว่าพวกรุ่นพี่ที่แต่งตัวเป็นผีเป็นฝ่ายมาหลอกหรือแกล้งรุ่นน้อง ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะบอกแล้วก็ตามก็เขาคิดว่าแต่งตัวแบบนี้ก็สามารถร่วมกิจกรรมวิ่งได้

"เสียใจหรอ?? แต่รุ่นพี่ยิ้มอยู่นะ"

เขาใส่หัวไปมาเป็นการปฏิเสธว่ามันไม่น่ากลัว

"ผมขอลองยืมมาใส่ได้ไหม?"

เขาเอ่ยขอรุ่นพี่เพราะอยากลองใส่ดูเพื่อจะน่ากลัวบ้าง

"ฮืออ..."

เขาเกาหัวเล็กน้อยก็ใช่ว่าที่อีกฝ่ายพูดมาว่าจะถูกซะทีเดียว เพราะเขาตั้งใจว่าช่วงท้ายๆว่าจะรีบวิ่งเพื่อที่จะเข้าเส้นชัย

"..แต่ผมอยากจะเข้าเส้นชัยอยู่นะ"

"คางุระไม่อยากเข้าหรอ?"

ขอถามอีกฝ่ายกลับก็ตอนนี้เขาก็แค่อยากที่จะเดินเล่นชมวิวก่อนแล้วค่อยไปเร่งช่วงท้าย

"โอ้..ฝากตัวด้วยนะ คางุระ"

"ว่าแต่คางุระ ออกตัวช้าหรือกำลังเดินชิวๆแบบผมหรอ?"

ทำหน้าตาสงสัยถึงแม้จะเห็นแค่ริมฝีปากก็ถามเขาถามก็เพราะเขาอยากหาเรื่องคุยล่ะนะ