ท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่ปกคลุมด้วยหมอก หมู่บ้านที่คนในไม่ออกคนนอกไม่ค่อยเข้า

เรื่องค่อย ๆ ไต่ระดับความคลางใจขึ้นเรื่อย ๆ เรื่องจริงเรื่องหลอกปนเปจนสับสน ไปจนถึงบทสรุปที่คลี่คลายความน่าสงสัยที่ทิ้งมาตลอดเรื่อง

เป็นเรื่องที่เล่นกับ trust issues มาก ทุกอย่าง ทุกคน—ที่หมายถึง “ทุกคน” จริง ๆ แปลกไปหมดจนไม่กล้าเชื่อใจอะไรก็ตามที่ปรากฎในเรื่อง

ธันวาพระเอกเรื่องเป็นคนที่ว่าง่ายเหลือเชื่อ ใครยื่นอะไรให้กินก็กิน ชวนให้ทำไรก็ทำ (หรือเพราะหลงเสน่ห์คนสวยตรงสเปก?) แต่ตอนที่ใครเขาเตือนเขาห้ามดันเกิดดื้อ เหมือนต่อมความอยากรู้อยากเห็นเชื่อมกับคีย์เวิร์ด “อย่า” หรือ “ห้าม”

ถ้านี่ไม่ใช่นักเขียนที่เปิดเรื่องถี่ที่สุด