Bu arada devlet tarafından 100. Yılın sahiplenilmemesi bayağı iyi bir şeye dönüşüyor. İnsanlar sahipleniyor ve istedikleri gibi kutlamaya çalışıyorlar. Bazen böyle olur, bir şey yaparsın ve hiç istemediğin sonuçlara yol açar.

Karşılaşsaydık çay içip künefe yemeye davet edecektim. “Baba parasıyla pelerin takıp, kahramanlık yapmak nasıl bir duygu. Gece yatarken ‘bu hayatta hiçbir şeyi kendim inşaa etmedim, çok başarısızım’ sorgulamaları yapmıyor, varoluş sancısı çekmiyor musun.” Gibi bir sürü sorum vardı kendisine.