#SKZ_commu @ 🍎
‘ ในคืนพระจันทร์เต็มดวง ’
* คาร์นิ่งๆ บางทีก็มึนๆ บางทีก็พูดตรงๆ
( แอคทีฟตามความสะดวก ลืมตอบใครทักได้ )
/ https://docs.google.com/document/d/1fEGp-GuSgCI3x-BbVjIMJkW19PjddMrWS6upRvJcyVo/edit?usp=drivesdk
信行 友紀 (ファレン) Y1
#SKZ_commu @ 🍎
151 cm 42 kg , f
‘ การเอาตัวรอดที่ดีที่สุด
คือการปิดปากเงียบไว้ ’
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
「มาตายด้วยกัน...อีกรอบได้ไหม」
เสียงกระซิบเย็นยะเยือกของ 'บางสิ่ง' ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทของเธอ พาลมหายใจอุ่นที่ไม่รู้ว่ามาจากผู้ใดให้ไล้ไปตามแผ่นหลังบาง จนหญิงสาวรู้สึกขนลุกวาบขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
ก่อนที่ความรู้สึกของอ้อมแขนเย็นเฉียบจะค่อยๆคืบคลานเข้ามาจากด้านหลัง โอบกอดด้วยแรงที่ไม่อาจปฏิเสธได้แม้จะไม่ต้องการ
‘ขอร้องล่ะ’
‘ช่วยหายไป…สักที’
「มาตายด้วยกัน...อีกรอบได้ไหม」
เสียงกระซิบเย็นยะเยือกของ 'บางสิ่ง' ดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทของเธอ พาลมหายใจอุ่นที่ไม่รู้ว่ามาจากผู้ใดให้ไล้ไปตามแผ่นหลังบาง จนหญิงสาวรู้สึกขนลุกวาบขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
ก่อนที่ความรู้สึกของอ้อมแขนเย็นเฉียบจะค่อยๆคืบคลานเข้ามาจากด้านหลัง โอบกอดด้วยแรงที่ไม่อาจปฏิเสธได้แม้จะไม่ต้องการ
‘ขอร้องล่ะ’
‘ช่วยหายไป…สักที’
Tw. Blood
; โรลเปิด
ท่ามกลางแรงกดดัน ความสงสัยใคร่รู้ของเด็กหนุ่ม สิ่งที่เลือกเผชิญล้วนแล้วนแต่เป็นความต้องการของเขาทั้งสิ้น
เขาไม่รู้อะไรเลย นอกจากชื่อ
กับ เขามักจะทำตามใจตัวเอง
ทำสิ่งต่างๆ
และ
ในความคิด
จนมาถึงจุดนี้จุดที่ตรงหน้าเป็นเพียงหน้ากากที่ต้องสวม เขาลังเล แต่ก็สวมมันไปแล้ว
’ ฉั่บ ‘
( + )
Tw. Blood
; โรลเปิด
ท่ามกลางแรงกดดัน ความสงสัยใคร่รู้ของเด็กหนุ่ม สิ่งที่เลือกเผชิญล้วนแล้วนแต่เป็นความต้องการของเขาทั้งสิ้น
เขาไม่รู้อะไรเลย นอกจากชื่อ
กับ เขามักจะทำตามใจตัวเอง
ทำสิ่งต่างๆ
และ
ในความคิด
จนมาถึงจุดนี้จุดที่ตรงหน้าเป็นเพียงหน้ากากที่ต้องสวม เขาลังเล แต่ก็สวมมันไปแล้ว
’ ฉั่บ ‘
( + )
ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง
เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า
+
ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง
เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า
+
คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว
สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น
+
คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว
สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น
+
หลังจากที่คนหลายๆคนทยอยกันเดินออกจากอาคาร บ้างก็ยังนั่งปรับอารมณ์ บ้างก็เดินออกมาอย่างไร้จุดหมาย และตัวเขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้น
ความรู้สึกไม่สบายใจที่ท่วมท้นในอก มันทำให้เขารู้สึกอึดอัดอย่างน่าประหลาด กระนั้นการเดินออกไปรับลมเสียหน่อยก็คงจะดี
เพราะตอนนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้อยู่ดี..
+
หลังจากที่คนหลายๆคนทยอยกันเดินออกจากอาคาร บ้างก็ยังนั่งปรับอารมณ์ บ้างก็เดินออกมาอย่างไร้จุดหมาย และตัวเขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้น
ความรู้สึกไม่สบายใจที่ท่วมท้นในอก มันทำให้เขารู้สึกอึดอัดอย่างน่าประหลาด กระนั้นการเดินออกไปรับลมเสียหน่อยก็คงจะดี
เพราะตอนนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้อยู่ดี..
+
ไม่รู้หรอกว่าโผล่มากลางป่าได้ยังไงแต่แบบนี้มันก็....
"กระทะ???"
อากิระได้แต่นั่งเกาหัวสับสนท่ามกลางดงหญ้าพงไพรที่ไม่รู้ว่าทำไมตัวเขาที่ควรจะอยู่ในห้องมาทำอะไรที่นี่
แล้วเราควรทำอะไรต่อ...
หาทางกลับหอเหรอ?
หรือหาไข่มาทอดแทน...
ไม่รู้หรอกว่าโผล่มากลางป่าได้ยังไงแต่แบบนี้มันก็....
"กระทะ???"
อากิระได้แต่นั่งเกาหัวสับสนท่ามกลางดงหญ้าพงไพรที่ไม่รู้ว่าทำไมตัวเขาที่ควรจะอยู่ในห้องมาทำอะไรที่นี่
แล้วเราควรทำอะไรต่อ...
หาทางกลับหอเหรอ?
หรือหาไข่มาทอดแทน...
•|โรลปิด w/ @haruma-skz.bsky.social |
หลังสิ้นสุดพิธีปฐมนิเทศ
ผู้คนก็เริ่มหลั่งไหลออกจากห้องโถงไป เสียงพูดคุยเริ่มก้องขึ้นเป็นช่วงๆจากนักเรียนที่เริ่มทักทายทำความรู้จักกัน
อากิโตะเผลอหันมองข้างกายด้วยความเคยชินราวกลับกำลังมองหาอะไรบางอย่าง แต่กลับชะงักลงเมื่อฉุกคิดได้
ก่อนจะก้มลงมองหน้ากากในมือ ยืนนิ่งจมอยู่ในห้วงความคิด
[+]
•|โรลปิด w/ @haruma-skz.bsky.social |
หลังสิ้นสุดพิธีปฐมนิเทศ
ผู้คนก็เริ่มหลั่งไหลออกจากห้องโถงไป เสียงพูดคุยเริ่มก้องขึ้นเป็นช่วงๆจากนักเรียนที่เริ่มทักทายทำความรู้จักกัน
อากิโตะเผลอหันมองข้างกายด้วยความเคยชินราวกลับกำลังมองหาอะไรบางอย่าง แต่กลับชะงักลงเมื่อฉุกคิดได้
ก่อนจะก้มลงมองหน้ากากในมือ ยืนนิ่งจมอยู่ในห้วงความคิด
[+]
[ เปิดโรล |แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
รอบข้างเริ่มเงียบลง นักเรียนส่วนใหญ่กระจายตัวออกไปแล้ว เหลือเพียงเสียงฝีเท้าประปรายกับลมที่พัดผ่านช่องทางเดินยาว
เมย์พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น หน้ากากจิ้งจอกดำยังบดบังสีหน้าเขาไว้ทั้งหมด ราวกับเจ้าตัวไม่รีบร้อนจะถอดมันออก
+
[ เปิดโรล |แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
รอบข้างเริ่มเงียบลง นักเรียนส่วนใหญ่กระจายตัวออกไปแล้ว เหลือเพียงเสียงฝีเท้าประปรายกับลมที่พัดผ่านช่องทางเดินยาว
เมย์พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น หน้ากากจิ้งจอกดำยังบดบังสีหน้าเขาไว้ทั้งหมด ราวกับเจ้าตัวไม่รีบร้อนจะถอดมันออก
+
大和 優璃奈 • 2年A組 (17)
___________________________
” ไม่เข้าใจหรอคะ? ”
” ไม่เป็นไรค่ะ, ฉันพอจะดูออก ว่าคนแบบคุณอาจจะไม่เข้าใจ ”
___________________________
doc in bio...
⚠️ คาร์พูดตรง ปากร้าย
大和 優璃奈 • 2年A組 (17)
___________________________
” ไม่เข้าใจหรอคะ? ”
” ไม่เป็นไรค่ะ, ฉันพอจะดูออก ว่าคนแบบคุณอาจจะไม่เข้าใจ ”
___________________________
doc in bio...
⚠️ คาร์พูดตรง ปากร้าย
โรลปิด | @rui-skz.bsky.social
"...."
หลังจากที่เริ่มปรับตัวกับเตียงใหม่ได้แล้วเมื่อล้มตัวลงนอนตามคืนก่อนหน้ากลับกลายเป็นตื่นมาในป่าทึบ ท้องฟ้าสีแดงชาดและบรรยากาศที่ดูน่ากลัว
มันก็ใช่.. กระทั่งเห็นของบางอย่างข้างตัว
หญิงสาวตัวเล็กได้แต่เอียงคอน้อยๆหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาพินิจพิเคราะห์อย่างสงสัย
”..กระทะ?“
”มีคนอยากให้ซุยนะทอดไข่กลางป่าหรอ?“
(1/2)
โรลปิด | @rui-skz.bsky.social
"...."
หลังจากที่เริ่มปรับตัวกับเตียงใหม่ได้แล้วเมื่อล้มตัวลงนอนตามคืนก่อนหน้ากลับกลายเป็นตื่นมาในป่าทึบ ท้องฟ้าสีแดงชาดและบรรยากาศที่ดูน่ากลัว
มันก็ใช่.. กระทั่งเห็นของบางอย่างข้างตัว
หญิงสาวตัวเล็กได้แต่เอียงคอน้อยๆหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาพินิจพิเคราะห์อย่างสงสัย
”..กระทะ?“
”มีคนอยากให้ซุยนะทอดไข่กลางป่าหรอ?“
(1/2)
( เวิ่นเฉยๆ )
นับตั้งแต่ตื่นลืมมาบนเกาะ
ก็มีเรื่องแปลกไม่ซ้ำวันให้พบเจอ
ในคืนวันพุธแรกที่เปลือกตาหนักอึ้ง
คล้ายต้องการจมลงนิทราโดยด่วน
ในฝันนั้นเราพบเจอเด็กสาวประหลาด
ก่อนจะตื่นขึ้นมา พร้อมกับธนูคิวโดข้างกาย
" อะไรอ่ะ ที่ไหนเนี่ย แล้วให้อันนี้มาทำไม "
" ให้ยิงใครก่อน ดึกขนาดนี้จะมองเห็นได้ไง "
( เวิ่นเฉยๆ )
นับตั้งแต่ตื่นลืมมาบนเกาะ
ก็มีเรื่องแปลกไม่ซ้ำวันให้พบเจอ
ในคืนวันพุธแรกที่เปลือกตาหนักอึ้ง
คล้ายต้องการจมลงนิทราโดยด่วน
ในฝันนั้นเราพบเจอเด็กสาวประหลาด
ก่อนจะตื่นขึ้นมา พร้อมกับธนูคิวโดข้างกาย
" อะไรอ่ะ ที่ไหนเนี่ย แล้วให้อันนี้มาทำไม "
" ให้ยิงใครก่อน ดึกขนาดนี้จะมองเห็นได้ไง "
"....."
เธอนอนครุ่นคริดอะไรอยู่ซักอย่างบนแปลงผัก เวลานี้ใครหลายๆคนคงไปทานข้าวกันหมดแล้ว
"ฉันดูไม่น่านับถือขนาดนั้นเลยสินะ.."
พึมพัมงึมงำ เหม่อลอยคุยกับต้นกล้า
"....."
เธอนอนครุ่นคริดอะไรอยู่ซักอย่างบนแปลงผัก เวลานี้ใครหลายๆคนคงไปทานข้าวกันหมดแล้ว
"ฉันดูไม่น่านับถือขนาดนั้นเลยสินะ.."
พึมพัมงึมงำ เหม่อลอยคุยกับต้นกล้า
(ช่วงการเลือกหัวหน้าห้องได้ผ่านไปแล้ว จากนี้ไปก็ได้เวลาให้เด็กๆรู้จักมากขึ้นโดยการแนะนำตัวบนกระดานดำครับ ✨
โดยที่ทุกคนสามารถรีโพสต์นี้และนำรูปกระดานดำไปขีดเขียนแนะนำตัวเอง ได้ตามพอใจ เพื่อให้ทุกคนได้รู้จักกันมากขึ้นอีกนิดนึงก็ยังดี
โดยสามรถโรลหรือแค่เขียนกระดานดำเพื่อแนะตัวก็ได้ครับ ตามสะดวกเล๊ย!)
(ช่วงการเลือกหัวหน้าห้องได้ผ่านไปแล้ว จากนี้ไปก็ได้เวลาให้เด็กๆรู้จักมากขึ้นโดยการแนะนำตัวบนกระดานดำครับ ✨
โดยที่ทุกคนสามารถรีโพสต์นี้และนำรูปกระดานดำไปขีดเขียนแนะนำตัวเอง ได้ตามพอใจ เพื่อให้ทุกคนได้รู้จักกันมากขึ้นอีกนิดนึงก็ยังดี
โดยสามรถโรลหรือแค่เขียนกระดานดำเพื่อแนะตัวก็ได้ครับ ตามสะดวกเล๊ย!)
|โรลเปิด | แยกรูท |
การแนะนำกฎเกณฑ์ของ ‘โชคุไซ’ ได้จบลง ผู้คนในห้องโถงค่อย ๆ ทยอยเดินออกไปเรื่อย ๆ ทว่า ทาคายามะ ฮารุโตะ ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ ในมือถือหน้ากากจิ้งจอกที่แต่งแต้มไปด้วยลวดลายแห่ง ‘บาป’
มืออีกข้างบีบรัดต้นคอไว้แน่น ราวกับว่าแรงบีบนั้นจะช่วยพิสูจน์การมีอยู่ของตัวเขาเอง
|โรลเปิด | แยกรูท |
การแนะนำกฎเกณฑ์ของ ‘โชคุไซ’ ได้จบลง ผู้คนในห้องโถงค่อย ๆ ทยอยเดินออกไปเรื่อย ๆ ทว่า ทาคายามะ ฮารุโตะ ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ ในมือถือหน้ากากจิ้งจอกที่แต่งแต้มไปด้วยลวดลายแห่ง ‘บาป’
มืออีกข้างบีบรัดต้นคอไว้แน่น ราวกับว่าแรงบีบนั้นจะช่วยพิสูจน์การมีอยู่ของตัวเขาเอง
(จะทำนานแล้วแต่หมดไฟไปแปปนึ่ง😭)
ในช่วงสายวันหนึ่งหลังจากจบเรื่องราวหลายอย่างมาในที่สุดก็ได้พักผ่อนสักที ได้เดินเล่นสูดอากาศ แต่ว่ารู้ตัวอีกทีก็มีบางสิ่งหายไปซะแล้ว..
‘ ทำไมถึงอุ่นหลังแปลกๆกันนะ.. ’
สายตาก้มลงเห็นเส้นผมที่ปลิวมาด้านหน้าตามลม
’ …? ริบบิ้นล่ะ.. ’
จากนั้นก็ได้เดินหารอบโรงเรียนอีกครั้งแต่ทว่าเท่าไหร่ก็ไม่เจอ..จนกลับมาจุดเดิม..
(จะทำนานแล้วแต่หมดไฟไปแปปนึ่ง😭)
ในช่วงสายวันหนึ่งหลังจากจบเรื่องราวหลายอย่างมาในที่สุดก็ได้พักผ่อนสักที ได้เดินเล่นสูดอากาศ แต่ว่ารู้ตัวอีกทีก็มีบางสิ่งหายไปซะแล้ว..
‘ ทำไมถึงอุ่นหลังแปลกๆกันนะ.. ’
สายตาก้มลงเห็นเส้นผมที่ปลิวมาด้านหน้าตามลม
’ …? ริบบิ้นล่ะ.. ’
จากนั้นก็ได้เดินหารอบโรงเรียนอีกครั้งแต่ทว่าเท่าไหร่ก็ไม่เจอ..จนกลับมาจุดเดิม..
| เนื้อเรื่องบรรยาย | ( 𝟘𝟙 )
【 บันทึกปฐมนิเทศแห่งการเริ่มต้นใหม่—ฮิราโนะ ยูกิ 】
ท่ามกลางทุกอย่างที่โกลาหลในความเงียบงัน หน้ากากจิ้งจอกสีขาวโพลนที่ทุกคนใส่ ความกดดันที่โรยตัวในบรรยากาศเย็นเยียบหลังสิ้นเสียงประธานนักเรียน
「 จงพนมมือ.. และหลับตาลงเสีย 」
บรรยากาศที่อึดอัดอย่างบอกไม่ถูกในการรอคอยสิ่งที่ไม่รู้ทำให้ ฮิราโนะ ยูกิ หายใจติดขัดขึ้นมา
| เนื้อเรื่องบรรยาย | ( 𝟘𝟙 )
【 บันทึกปฐมนิเทศแห่งการเริ่มต้นใหม่—ฮิราโนะ ยูกิ 】
ท่ามกลางทุกอย่างที่โกลาหลในความเงียบงัน หน้ากากจิ้งจอกสีขาวโพลนที่ทุกคนใส่ ความกดดันที่โรยตัวในบรรยากาศเย็นเยียบหลังสิ้นเสียงประธานนักเรียน
「 จงพนมมือ.. และหลับตาลงเสีย 」
บรรยากาศที่อึดอัดอย่างบอกไม่ถูกในการรอคอยสิ่งที่ไม่รู้ทำให้ ฮิราโนะ ยูกิ หายใจติดขัดขึ้นมา
สองมือเรียวประนมชิดอกตามคำสั่ง
ใบหน้าของเด็กสาวถูกปิดบังไว้ด้วยหน้ากากสุนัขจิ้งจอกขาวโพลน
ไหล่บอบบางของเธอสั่นไหว
รอบกายของเธอเงียบงันจนชวนให้ลมหายใจขาดห้วง
ทำให้รู้สึกหวาดระแวง
แต่ไม่ว่าอย่างไรก็คง [ปฏิเสธ] สถานที่แห่งนี้ไม่ได้
กลัว
หวาดระแวง
แต่ทำได้เพียงแค่ [ปฏิบัติตาม]
(1)
สองมือเรียวประนมชิดอกตามคำสั่ง
ใบหน้าของเด็กสาวถูกปิดบังไว้ด้วยหน้ากากสุนัขจิ้งจอกขาวโพลน
ไหล่บอบบางของเธอสั่นไหว
รอบกายของเธอเงียบงันจนชวนให้ลมหายใจขาดห้วง
ทำให้รู้สึกหวาดระแวง
แต่ไม่ว่าอย่างไรก็คง [ปฏิเสธ] สถานที่แห่งนี้ไม่ได้
กลัว
หวาดระแวง
แต่ทำได้เพียงแค่ [ปฏิบัติตาม]
(1)
ในขณะที่กำลังหลับอยู่ในห้องของตนก็สะดุ้งตื่นเพราะลักษณะที่นอนแปลกไป บรรยากาศที่มืดมีเพียงแสงจากพระจันทร์และท้องฟ้าสีแดงชาด
หันมองไปรอบๆก็พบเพียงค้อนจึงเหยียบขึ้นมาด้วยความสงสัย
ทว่ากลับได้ยินเสียงแปลกๆจากที่ไกลๆความหวาดกลัวเริ่มเพิ่มขึ้นจนต้องรีบซ่อนตัวจากบางสิ่ง..
ในขณะที่กำลังหลับอยู่ในห้องของตนก็สะดุ้งตื่นเพราะลักษณะที่นอนแปลกไป บรรยากาศที่มืดมีเพียงแสงจากพระจันทร์และท้องฟ้าสีแดงชาด
หันมองไปรอบๆก็พบเพียงค้อนจึงเหยียบขึ้นมาด้วยความสงสัย
ทว่ากลับได้ยินเสียงแปลกๆจากที่ไกลๆความหวาดกลัวเริ่มเพิ่มขึ้นจนต้องรีบซ่อนตัวจากบางสิ่ง..
“ ... ”
“ 信じたくはないけど…
信じるしかない ? ”
_________________________
白石 ▾ 流 | ชิไรชิ ริว | 3年
Doc : bio
Co Role Talk ⪧ Dm24/7
_________________________
“ ... ”
“ 信じたくはないけど…
信じるしかない ? ”
_________________________
白石 ▾ 流 | ชิไรชิ ริว | 3年
Doc : bio
Co Role Talk ⪧ Dm24/7
_________________________
เขาจ้องมองคุณนิ่งสนิท จนกว่าคุณจะรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป
...คิดไม่ออกงั้นเหรอ...
เด็กหนุ่มหันหลังช้าๆ ปรายตามองคุณ
ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ
" กรุณาตามมาด้วย "
(สามารถแจมได้ตรงเมนชั่นใหม่เลยครับ)
เขาจ้องมองคุณนิ่งสนิท จนกว่าคุณจะรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป
...คิดไม่ออกงั้นเหรอ...
เด็กหนุ่มหันหลังช้าๆ ปรายตามองคุณ
ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ
" กรุณาตามมาด้วย "
(สามารถแจมได้ตรงเมนชั่นใหม่เลยครับ)
เมื่อเสร็จสิ้นพิธีปฐมนิเทศ
เหล่านักเรียนเริ่มแยกย้าย เสียงพูดคุยซ้อนทับกันอย่างไร้ทิศทาง
ความวุ่นวายกระจายไปทั่วอาคาร เป็นโอกาสดีที่จะปลีกตัวออกมาเพื่อมองหาสถานที่ใหม่เสียหน่อย
ขณะที่คุณกำลังเดินสำรวจบริเวณอาคารจนไม่รู้ตัวว่าคุณเผลอเดินออกมาไกลเท่าไหร่จากฝูงชน
ในตอนนั้นเองก็ได้มีสายตาหนึ่งจับจ้อง [ คุณ ] ที่กำลังเดินสำรวจไปเรื่อยโดยไร้จุดหมาย
+
เมื่อเสร็จสิ้นพิธีปฐมนิเทศ
เหล่านักเรียนเริ่มแยกย้าย เสียงพูดคุยซ้อนทับกันอย่างไร้ทิศทาง
ความวุ่นวายกระจายไปทั่วอาคาร เป็นโอกาสดีที่จะปลีกตัวออกมาเพื่อมองหาสถานที่ใหม่เสียหน่อย
ขณะที่คุณกำลังเดินสำรวจบริเวณอาคารจนไม่รู้ตัวว่าคุณเผลอเดินออกมาไกลเท่าไหร่จากฝูงชน
ในตอนนั้นเองก็ได้มีสายตาหนึ่งจับจ้อง [ คุณ ] ที่กำลังเดินสำรวจไปเรื่อยโดยไร้จุดหมาย
+
หลังพิธีประถมนิเทศ(0/2)
เสียงเหล่านั้นเสียงกระซิบมากมายที่ดังก้องในโสตประสาทแล่นไปมาดุจคลื่นสัญญาณของโทรทัศน์เก่าๆ ที่ดังพร้อมหน้าจอซ่าซ่า
'เธอไม่ควรได้รับโอกาสนี้ด้วยซ้ำ'
เสียงที่แล่นเด่นชัดจนทำให้ใบหน้าสวยซีดลงครู่หนึ่งก่อนที่ดวงกมลจะเริ่มหันมองบรรยากาศโดยรอบและเฝ้ายลผู้คนโดยไม่เข้าใจซึ่งเหตุผลด้วยซ้ำ
(ลองแวะมาเปิดโรลพร้อมเช็คการมองเห็นค่ะ)
หลังพิธีประถมนิเทศ(0/2)
เสียงเหล่านั้นเสียงกระซิบมากมายที่ดังก้องในโสตประสาทแล่นไปมาดุจคลื่นสัญญาณของโทรทัศน์เก่าๆ ที่ดังพร้อมหน้าจอซ่าซ่า
'เธอไม่ควรได้รับโอกาสนี้ด้วยซ้ำ'
เสียงที่แล่นเด่นชัดจนทำให้ใบหน้าสวยซีดลงครู่หนึ่งก่อนที่ดวงกมลจะเริ่มหันมองบรรยากาศโดยรอบและเฝ้ายลผู้คนโดยไม่เข้าใจซึ่งเหตุผลด้วยซ้ำ
(ลองแวะมาเปิดโรลพร้อมเช็คการมองเห็นค่ะ)
หลังจบพิธีปฐมนิเทศ(2)
- ปึก เสียงชนของคน2คนโดยไม่ได้ตั้งใจ เด็กชายเดินเหม่อลอยจนมาชนกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งเข้า
เธอดูสับสน ตื่นตระหนก ทั้งตัวเต็มไปด้วยเหงื่อ ในมุมของเด็กชาย มองด้วยความเป็นห่วง แล้วเอ่ยถาม
“ ไหวหรือเปล่าครับ.. “
พร้อมยื่นผ้าเช็ดหน้าให้แก่เด็กหญิง..
หลังจบพิธีปฐมนิเทศ(2)
- ปึก เสียงชนของคน2คนโดยไม่ได้ตั้งใจ เด็กชายเดินเหม่อลอยจนมาชนกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งเข้า
เธอดูสับสน ตื่นตระหนก ทั้งตัวเต็มไปด้วยเหงื่อ ในมุมของเด็กชาย มองด้วยความเป็นห่วง แล้วเอ่ยถาม
“ ไหวหรือเปล่าครับ.. “
พร้อมยื่นผ้าเช็ดหน้าให้แก่เด็กหญิง..
" คุณชอบรสชาติอาหารแบบไหนงั้นหรอคะ ? "
" หวังว่ามันจะถูกปากของคุณนะคะ <3 "
ーーーーーーーーーーー
✨ 家入・友世 | Ieiri・Tomoyo
✨ 1 年 A 組
ーーーーーーーーーーー
Doc : bit.ly/46dcPyS
Role / co / dm 24/7 ✨🤏😉
" คุณชอบรสชาติอาหารแบบไหนงั้นหรอคะ ? "
" หวังว่ามันจะถูกปากของคุณนะคะ <3 "
ーーーーーーーーーーー
✨ 家入・友世 | Ieiri・Tomoyo
✨ 1 年 A 組
ーーーーーーーーーーー
Doc : bit.ly/46dcPyS
Role / co / dm 24/7 ✨🤏😉