แต่เพราะ amesoyo เราเลยได้เห็นว่าโซโยะตอนนั้นรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกทิ้ง โตมาหน่อยโซโยะอาจจะเข้าใจอะไรมากขึ้นแต่ก็ยังคิดอยู่ว่า "ตลอดไป" มันไม่มีจริง นี่เลยชอบมากที่ในเล่มสองโซโยะไม่เห็นด้วยกับโทโมริเลยเพราะตัวเองเจอมันมาสองครั้งแล้ว สองครั้งที่ต่างกันทั้งช่วงวัยและผู้คน หมดศรัทธาที่จะเชื่อแล้ว การอยู่กับมายโกครั้งนี้ก็ยังไม่ได้กลับมาเชื่อด้วย แต่มันแบบ ถ้าจะมีครั้งที่สามก็ให้มันรู้ไป

และพูดรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ แต่เพราะโซโยะตอนนี้ก็ไม่ได้ชื่อว่า "ตลอดไป" มันจะมีจริง โซโยะเลยรู้สึกขอบคุณโทโมริที่ไม่ปล่อยมือตัวเอง ขอบคุณที่โทโมริดื้อรั้งตัวเองไว้ขนาดนี้