(ขอบคุณทางนั้นมากๆเช่นกันนะคะที่ทำให้สิ่งนี้เกิดขึ้นได้จริง😭💗🫶)

(ไว้ทางนี้จะมาวาดเก็บโรลแน่นอนค่ะ😭🫶 เหยินมาก ฮื่อ)

นิโคลคลี่ยิ้มออกมายามที่สายตาทั้งคู่ได้สบกันพลางโอบอีกฝ่ายไว้เบาๆ เขาเองก็หวังเช่นนั้น

—แต่ตอนนี้เหมือนนิโคลเพิ่งนึกอะไรได้บางอย่าง รีบถอดเสื้อฮู้ดตัวนอกออกก่อนจะคลุมบนไหล่อีกฝ่าย

เจ้าตัวได้แต่พยายามพยักหน้าหงึกหงักเพราะตอนนี้พูดอะไรไม่ถูกเป็นเชิงว่า

'ข้างนอกมันหนาว'

“คบกับผมได้ไหมครับ”

ตอนนี้หัวใจเขาก็ดูเหมือนจะเต้นแรงขึ้นหลังถ้อยคำนั้นถูกเปล่งออกมา จนเจ้าตัวแอบกังวลว่าคนตรงหน้าเขาจะได้ยินมันหรือเปล่า

นิโคลแทบจะลืมหายใจในวินาทีที่คนตรงหน้าเขาโผเข้ากอด ยอมรับเลยว่าไม่ทันได้ตั้งตัว เขาแทบจะทำอะไรไม่ถูก แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันรู้สึกดีมากๆ

ใบหน้าเขาดันรู้สึกร้อนขึ้นมาซะได้ ขัดกับบรรยากาศตอนกลางคืนที่เริ่มเย็นลงเสียเหลือเกิน

“ถ้าไม่รังเกียจ….”

และใบหน้าเขาเองก็เริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆในทุกวินาทีที่เขาพยามพูด

(+)

สิ่งที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าอีกฝ่ายบ่งบอกถึงสิ่งนี้เป็นอย่างดี เขาเผลอไปทำร้ายจิตใจของคนที่ให้ความจริงใจกับเขามาโดยตลอดเข้าให้แล้ว ถึงแม้จะไม่ได้ตั้งใจก็ตาม เขาไม่ขอแก้ตัวอะไรทั้งนั้น

แต่สิ่งที่เขามั่นใจคือความรู้สึกในตอนนี้เป็นสิ่งที่แน่นอน และเขาไม่ลังเลเลยที่จะพูดมันออกไปอีกครั้ง

“…ผมชอบพี่วิเวียนมากๆเลยครับ”

นิโคลรู้สึกเหมือนหัวใจตัวเองกำลังเต้นแรงขึ้น เขาพยักหน้าเพื่อยืนยันว่าอีกฝ่ายไม่ได้ฟังคำเขาผิดไป

“มาบอกเอาตอนนี้อาจจะช้าไปหน่อย ขอโทษนะครับ”

นัยย์ตาสีอ่อนหลุบมองต่ำไปชั่วครู่ เขาเองก็ไม่กล้ามองหน้าอีกฝ่ายตรงๆ บางครั้งก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นพวกรู้สึกตัวช้าจนดันทำอะไรพลาดไปหลายๆอย่าง เรื่องนี้เองก็เช่นกัน…

(+)

“ใครว่าไม่สวยล่ะครับ”

ในเมื่ออีกฝ่ายยังไม่หันมา เขาก็ขออนุญาตถือวิสาสะขยับเข้าไปใกล้อีกเล็กน้อย ยกทิชชูในมือแนบลงบนข้างแก้มอีกฝ่ายเบาๆ เช็ดคราบน้ำตาที่ไหลรินลงมาพร้อมมาสคาร่าเท่าที่พอจะทำได้

“พี่วิเวียนยังไงก็คือพี่วิเวียน เพราะแบบนั้นผมเลยชอบ…”

(เจ้านิคกลับมาแล้วพี่วิเวียน😭😭😭 //ผปคทางนั้นก็น่ารักกับเรามาก .จ๋อง 🫵😭💗)

นิโคลหาห่อทิชชู่ที่ตัวเองเพิ่งซื้อติดกลับมาจากร้านสะดวกซื้อด้วยความร้อนรนใจ พยามที่จะตั้งสติกับสิ่งที่เกิดขึ้น
เขาขยับตัวเข้าไปใกล้อีกเล็กน้อย แต่พยายามที่จะไม่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกอึดอัดจนเกินไป

“มองหน้าผมหน่อยได้ไหมครับ”

“ขอโทษครับ—“

เขาเองก็แทบไม่ทันได้สนใจรอบข้าง รู้สึกตัวอีกทีก็เหมือนชนใครเข้าให้แล้ว แต่ไม่ทันที่จะพูดได้จบประโยค คนในความคิดเขาก็มาอยู่ตรงหน้าเสียแล้ว — ‘พี่วิเวียน’

ยอมรับเลยว่าตัวเขาเองก็อึ้งอยู่สักพัก เมื่อพิจารณาเห็นถึงใบหน้าที่กำลังเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา ไม่คาดคิดว่าจะเห็นหญิงสาวที่มักมาพร้อมความมั่นใจอันเป็นเสน่ห์ของเจ้าตัวจะกำลังร้องไห้อยู่ ทำเอาใจเขาหล่นแทบไปอยู่ที่ตาตุ่ม

(+)