แต่ยังไม่ทันที่บาจิระกับนางิจะได้พูดอะไรขึ้นมา รินก็เดินเข้ามาหาอิซางิที่กำลังนั่งอยู่บนพื้นสนามเสียก่อน

"ตอนนั้นเราอุ้มโยจังไม่ได้ แต่ตอนนี้เราอุ้มโยจังได้แล้วนะ" ว่าแล้วรินก็ก้มตัวลงไปอุ้มอิซางิขึ้นมาพาดบ่าของตัวเองอีกครั้ง

"ไปกันได้แล้ว" จากนั้นรินก็หันไปเรียกอาริวกับโทคิมิตสึให้เดินตามตัวเองเข้าไปในประตูของผู้ชนะ (158)

รินเองที่เห็นว่าเวลาในตอนนี้ มันก็มีอยู่จำกัด เจ้าตัวก็เลยตัดสินใจพูดท้าอิซางิออกไปว่า

"ถ้าอย่างนั้นโยจังก็มาแข่งกับเราสิ ถ้าโยจังเอาชนะเราได้ เราก็จะไม่มายุ่งกับโยจังอีก

แต่ถ้าเราชนะ เราเลือกโยจังไปแน่นอน และโยจังก็ต้องมายอมคุยกับเราดี ๆ ด้วย" (141)

แต่แล้วรินก็ต้องพบกับความผิดหวัง เมื่อพอเข้าไปใน blue lock แล้ว มันดันจับกลุ่มให้รินไปอยู่ในกลุ่มที่ไม่มีอิซางิอยู่ด้วย

ถึงจะรู้สึกขัดใจขึ้นมาขนาดไหน แต่ตัวรินก็คิดว่า มันจะต้องมีการฝึกสักอย่างที่ให้คนแต่ละกลุ่มมาแข่งกันเองด้วยแน่นอน รินถึงได้ระงับอารมณ์หงุดหงิดของตัวเองเอาไว้ให้มิด (125)

อิซางิจับมือซ้าย ส่วนรินก็จับมือขวา แล้วก็จะมีบ้างบางครั้งที่รินจะเอื้อมมือไปแกล้งสะกิดหลังอิซางิ แล้วก็รีบชักมือกลับมา

"เอาอีกแล้วนะรินริน!" ซึ่งอิซางิก็ไม่ยอมตกเป็นเหยื่ออยู่ฝ่ายเดียว เพราะเด็กน้อยก็เอื้อมมือไปสะกิดรินกลับบ้างเหมือนกัน

ตัวซาเอะที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้ห้ามอะไรออกมา แถมเจ้าตัวยังหัวเราะชอบใจขึ้นมาอีกต่างหาก (19)

#เรโอะอิซา
ถ้านางิและรินเป็นพวกนิ่งแต่แฝงด้วยอารมณ์ร้อน มิคาเงะ เรโอะคงเป็นประเภทที่อิซางิ โยอิจิไม่อยากยุ่งด้วยมากที่สุด—หมอนี่เป็นตัวอันตราย ดวงตาสีโกเมนที่ไม่เคยปิดบัง กระแสกดดันที่ส่งออกมาแม้ในตอนที่รู้ว่าเขาเป็นไกด์ และที่แย่กว่าคือหมอนี่ทำเขาเจ็บตัวตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน

ยังดีที่โนอาผ่านไปมา มาสเตอร์ทีมเยอรมันจึงจับเจ้าตัวแสบหกคนนั้นใส่ตะกร้าส่งคืนกลับตึกฝรั่งเศสในสภาพผ้าขนหนูผืนเดียว เพื่อเป็นการทำโทษเบื้องต้น

วันต่อๆมาโยอิจิก็ถูกลากออกจากเตียงนอนในขณะที่ยังอยู่ในห้วงนิทรา เมื่อตื่นขึ้นกลับเจอผู้คนคุ้นหน้าคุ้นตาที่ไม่ได้เจอกันนาน นอนก่ายทับร่างของเขาไม่ให้ไปไหน

" อิซางิตื่นแล้ว "

น้ำเสียงง่วงงุนของนางิครวญขึ้น

⚠️ พาร์ทอนาคตจะค่อนข้างบีบหัวใจเลยนะคะ ใครไม่ไหวก็สามารถผ่านไปได้เลยค่า แล้วรออ่านพาร์ทหลักต่อได้ค่ะ เดี๋ยวเราจะโควทบอกอีกที ⚠️

อิซางิไม่รู้ว่าตัวเองไปทำอะไรให้เรโอะกับนางิ ทั้ง ๆ ที่เมื่อ 10 กว่าปีก่อน ตอนที่ยังอยู่ใน blue lock เรโอะกับนางิก็ยังเป็น 'เพื่อน' ที่ดีอยู่เลย (196)

ทำไมคนเอาแต่ใจแบบเรโอะ ถึงได้ยอมฟังและยอมทำตามขนาดนี้

หลังเลิกเรียนเรโอะก็เดินเข้ามาวอแวอิซางิอยู่ไม่ห่าง แต่อิซางิก็ยอมปล่อยให้อีกฝ่ายได้ทำตามใจตัวเองไปก่อนเพราะถ้าไปห้ามมาก ๆ เข้าเดี๋ยวเรโอะจะระเบิดแตกขึ้นมาได้

"ฉันชอบกอดนายมากเลยโยอิจิ เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกสบายใจมาก" (117)

มันเป็นข้อตกลงที่เรโอะทำขึ้นมากับอิซางิและนางิ เพราะมันเคยเกิดปัญหาขึ้นมาแล้วเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน อิซางิไม่ยอมให้เรโอะเลี้ยงอาหารในส่วนของตัวเองในมื้อนั้น เรโอะเองก็ไม่ยอมอีกเช่นเดียวกัน

'เป็นอะไรของนายเนี่ยโยอิจิ ก็ฉันบอกแล้วไง ว่ามื้อนี้ฉันเลี้ยง' (73)

นั่งนิ่งอยู่เหมือนเดิม เพราะอิซางิไม่รู้ว่าเรโอะจะมาไม้ไหนต่อ เจ้าตัวจึงขอรอดูท่าทีของอีกฝ่ายไปก่อน

เรโอะตัดสินใจลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเจ้าตัวก็เดินมากอดอิซางิจากทางด้านหลัง จากนั้นเรโอะก็พูดขึ้นมาอีกครั้งว่า

"คิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะถอยห่างจากนายไปเองใช่ไหมล่ะโยอิจิ (34)

เรโอะชะงักไปเล็กน้อย เพราะตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยมีใครมาทำสายตาแบบนี้ใส่เลยสักครั้ง แทนที่เรโอะจะรู้สึกไม่พอใจขึ้นมา เจ้าตัวกลับรู้สึกดีใจขึ้นมาแทนเสียได้

"มาเป็นเพื่อนกัน"

"ไม่ล่ะ ฉันชอบอยู่คนเดียว" อิซางิตอบปฏิเสธออกไปในแบบที่ไม่ต้องคิดให้เสียเวลาเลย ส่วนเรโอะ (8)

[เบาะแสที่ 17] เรือบรรทุกสินค้าของบริษัทมิคาเงะกรุ๊ป

"อิซางิ ฉันขอโทษแกจริง ๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจ" ชิโด้พูดขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมา

ส่วนอิซางิก็กำลังนอนอยู่บนเตียงอย่างดีในตู้คอนเทนเนอร์ที่มีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกแบบครบครัน (61)