หลังจากร่วมทำภารกิจกับคาปิตาโน่มาได้นานแรมเดือน โอโรรอนก็มีข้อสงสัยอยู่เรื่องหนึ่งในตัวชายคนนี้ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
แต่ข้อสงสัยนั้น กลับเป็นหนึ่งในไม่กี่สิ่งที่โอโรรอนไม่อยากถามไถ่หรือยุ่งเกี่ยวกับมันมากที่สุด เพราะกลัวจะทำให้ผู้บริหารฟาทุยคนนี้เกิดความระแคะระคายใจ และอาจส่งผลถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองในอนาคต
หลังจากร่วมทำภารกิจกับคาปิตาโน่มาได้นานแรมเดือน โอโรรอนก็มีข้อสงสัยอยู่เรื่องหนึ่งในตัวชายคนนี้ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
แต่ข้อสงสัยนั้น กลับเป็นหนึ่งในไม่กี่สิ่งที่โอโรรอนไม่อยากถามไถ่หรือยุ่งเกี่ยวกับมันมากที่สุด เพราะกลัวจะทำให้ผู้บริหารฟาทุยคนนี้เกิดความระแคะระคายใจ และอาจส่งผลถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองในอนาคต
“ไว้ผมลองปลูกดอกไม้เมืองหนาวให้คุณนะครับเหมือนได้ยินอะไรกำลังพุ่งเข้าม–”
“โอโรรอน!”ซิทลาลิตะโกนเรียกหลานของตัวเอง
“คุณยายมาดูคุณทานตะวันด้วยกันอะ!”ร่างโปร่งรีบวิ่งไปหลบหลังผู้บริหารฟาทุยประหนึ่งเป็นกำแพงหนาที่ป้องกันตนเองจากหมัดของคุณยายได้
“ไว้ผมลองปลูกดอกไม้เมืองหนาวให้คุณนะครับเหมือนได้ยินอะไรกำลังพุ่งเข้าม–”
“โอโรรอน!”ซิทลาลิตะโกนเรียกหลานของตัวเอง
“คุณยายมาดูคุณทานตะวันด้วยกันอะ!”ร่างโปร่งรีบวิ่งไปหลบหลังผู้บริหารฟาทุยประหนึ่งเป็นกำแพงหนาที่ป้องกันตนเองจากหมัดของคุณยายได้
"ตะวันจะตกดินแล้ว กลับกันเถอะ เดี๋ยวฉันอุ้มนายเองจะได้ไม่เหนื่อย"
เสียงทุ่มเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยน พาเอาชายผมสีน้ำเงินหน้าขึ้นสีระรื่นจนต้องมุดเจ้าเพลี้ยแก้อาการเขินแสนประหลาด
"ครับ....ข-ขอบคุณครับ คาปิตาโน่ คุณใจดีเสมอเลย"
"อืม เพราะเป็นนายด้วยนั่นแหละ"
"ครับ?"
"ตะวันจะตกดินแล้ว กลับกันเถอะ เดี๋ยวฉันอุ้มนายเองจะได้ไม่เหนื่อย"
เสียงทุ่มเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยน พาเอาชายผมสีน้ำเงินหน้าขึ้นสีระรื่นจนต้องมุดเจ้าเพลี้ยแก้อาการเขินแสนประหลาด
"ครับ....ข-ขอบคุณครับ คาปิตาโน่ คุณใจดีเสมอเลย"
"อืม เพราะเป็นนายด้วยนั่นแหละ"
"ครับ?"