(งั้นขอนอนไม่ตื่นเลย😔💜)

(น่ารักที่สุด จะเกบไปนอนฝันว่าคน ๆ นั้นคือฉันน😭💔💖✨)

“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้..อื้อ“ แจ็กเก็ตหนังทั้งหนาและหยาบกว่าผ้าทั่วไป ยิ่งโดนนำ้ตาของเธอก็ยิ่งให้ความรู้สึกเหนอะหนะหนึบหนับไปหมด

ไม่ละเอียดอ่อนเลยสักนิด...เธอมุ่ยปากแล้วดันแขนอีกคนออก แต่ก็ยอมเย็นลงจนได้จนอีกคนพูดประโยคสุดท้ายขึ้นมา

“หน้าฉันเละไปหมดก็เพราะนายนั่นแหละ!“ ว่าแล้วก็ทุบเข้าให้อีกสักที

“นายมันแย่ที่สุด แย่ที่สุดเลย ฮึ่ก“พอได้ปลดปล่อยอารมแล้วกลับมาสงบลงความรู้สึกพวกนั้นก็วกกลับมาอีก เธอชะงักมือเล็กน้อยก่อนจะวางกำมือค้างไว้ที่เเขนของอีกคน ก่อนที่จะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่พร้อมเสียงสะอื้นที่ดังตามมา

”เพราะนายคนเดียวเลย ถ้าจะทำตัวไม่ดีก็อย่าเจ็บตัวให้คนอื่นเขาเป็นห่วงสิ>;\“

อีกฝ่ายเอาหน้ามาใกล้เสียจนเผลอใจเต้นไม่เป็นจังหวะ แต่มันใช่เวลาที่ไหนเล่า ฮรื้อ><///(บ้าเอ้ย)

นาโอมิส่งเสียงประท้วงงุ้งงิ้งในลำคอก่อนจะปัดมืออีกคนออก

“เงียบไปเลย! ไอหมานิสัยไม่ดี ไอกระรอก ไอไก่ ไอหมีแพนด้า ไอคนบ้า( ˃̶͈̀ロ˂̶͈́)੭ꠥ⁾⁾”เธอใช้มือเล็ก ๆ ทุบไปที่แขนอีกคนรัว ๆ นี่แน่ะ ๆ พร้อมพ่นสารพัดสัตว์ที่นึกจะเอาคืนได้ในตอนนี้ เดี๋ยวก็ปั๊กเดี๋ยวก็ปลาปักเป้า ผู้ชายอะไรไม่น่ารักเลย

+

(🫠💔💥)

ว่ากันตามตรง ถึงจะดีกันแล้ว(หลังจากที่เธอทะเลาะและเสียใจอยู่ฝ่ายเดียว) และทำตัวปกติเหมือนมันไม่มีอะไร แต่ในความรู้สึกเธอก็ยังไม่แน่ใจนักว่าคนตรงหน้ายังเป็นเหมือนคนเดิมเมื่อสมัยก่อนอยู่หรือเปล่า

”ถึงอย่างงั้นก็เถอะ..“เธอพูดขึ้นมาเบา ๆ แล้วก็เงียบไปนั่งก้มหน้าเหมือนกำลังจะพูดงุบงิบอะไรอยู่เบา ๆ มากกว่า

+

นาโอมิเธอเอ็ดเพื่อนสาวเบา ๆ

ก่อนจะหันกลับมองอีกฝ่ายเงียบ ๆ ก่อนจะลงไปนั่งจุมปุ๊กข้าง ๆ

ยิ่งพอได้นั่งลงข้างอีกฝ่าย เธอก็ยิ่งดูตัวเล็กลงไปอีก เธอลอบมองชายหนุ่มข้างตัวที่โตขึ้นผิดหูผิดตา แต่ก็ยังไม่ชินสักที

ในสายตาเธอ คนข้างกายยังดูเหมือนตอนประถมไม่มีผิด

+

“หมาปั๊กเนี่ยนะ!?“ เธอแหวใส่เสียงสูง ละมือกลับมาจับหน้าตัวเองงุ้งงุ้ยงื้อ ”ใคร ๆ ก็บอกว่าฉันน่ารักกันทั้งนั้นนะ3:<“

พูดจบก็โดนจอยถอนหายใจเห้อใส่แรง ๆ ทีนึง

สะดีดสะดิ้งจนพองาม พอหายงอแงเสร็จก็กลับมาเป็นห่วงอีกคนต่อ

”แต่หน้านาย...“ มีแต่แผลเต็มไปหมด เห็นแล้วมันเจ็บปวดหัวใจจี๊ดๆ แต่ก็ยังหล่ออยู่ดี..

”ไปทำอีท่าไหน ทำไมถึงเป็นขนาดนี้“

เธอมุ่ยปาก แต่ก็เดินอ้อมไปดูแผลให้อีกคนอย่างว่าง่าย

เป็นแอนนาที่บอกว่าจะไปหาอุปกรณ์ทำแผลมาให้

นาโอมิเอื้อมมือไปแตะที่หน้าอีกคนให้เงยขึ้นมาพลิกซ้ายขวาช้า ๆ รอยฟกช้ำ และแผลถลอกทำให้เธอรู้สึกจุกขึ้นมาในอก

“ทำไมนายเป็นแบบนี้อีกแล้วเนี่ย” หงอย

นาโอมิที่กำลังจะเข้ามาทักทายด้วยความดีใจที่ได้เจออีกคน แต่เมื่อเห็นรอยแผลบอบช้ำบนใบหน้าของชายหนุ่มก็ทำให้เธอถึงกับยิ้มไม่ออก

“ใครทำอะไรเธอ” เธอรีบถามด้วยความตกใจ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกกังวล