ถึงนิเรอิจะเป็นพวกที่ไม่ชอบความรุนแรง และการสวนกลับที่เกินกว่าเหตุ แต่เมื่อเจ้าตัวได้ลองคิดถึงสภาพของซากุระในช่วงแรก ๆ ที่เจอกัน พอเอามารวมกับข้อมูลแผลเป็นที่ได้มาจากจิกะ

มันก็เลยทำให้นิเรอิคิดว่า บางทีคำว่าสันติและการให้อภัยมันก็ไม่ใช่ทางออกที่ดีเสมอไปเช่นกัน (327)

ก็แค่...หาข้ออ้างเหมาะๆ
ให้คนที่พวกเขาสนใจมาอยู่ในสายตาตลอดเวลาก็เท่านั้น

อีกอย่างหนี้น่ะ...

ไม่มีวันลดหรอก
ลูกหนี้ตัวน้อยที่ชื่ออิซางิจะได้ไม่มีวันหนีไปไหนพ้น!

เพราะถ้าหากว่าจิกะไม่ยอมเชื่อในคำแถของเอ็นโด อีกฝ่ายก็คงจะพูดไล่ต้อนจนเอ็นโดหลุดออกมาเองอย่างแน่นอน

'ขอให้จิกะอย่าสงสัยอะไรเราเพิ่มขึ้นมาอีกเลย' เอ็นโดพยายามคิดภาวนาขึ้นมาซ้ำ ๆ และในที่สุดคำอธิษฐานของเอ็นโดก็เป็นจริง

"โอเค มาวางแผนกัน แกมีอะไรอยากจะเสนอไหมเอ็นโด" (274)

คล้อยหลังจากที่อิซางิลากคุนิงามิและฮิโอริเดินออกไปไกลแล้ว ไกเซอร์จึงถอนหายใจขึ้นมาอย่างโล่งอก แล้วเจ้าตัวก็หันมาพูดกับเนสว่า

"ขอบคุณนะเนส มาช่วยได้ทันเวลาพอดีเลย ให้ตายเถอะ นี่ถ้าเมื่อกี้นี้โยอิจิมันร้องไห้ออกมาจริง ๆ นะ ฉันคงทำไรต่อไม่ถูกแน่ ๆ เลย" (290)

ไกเซอร์หันมาถามอิซางิด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงไปจากปกติเยอะมาก ถ้าเป็นเมื่อก่อนเนสก็คงสงสัย แต่พอมาถึงตอนนี้แล้ว เนสกลับสามารถเข้าใจได้เป็นอย่างดีเลย

"เหมือนฝันเลยอะนี่จัง ก็เนี่ย..." แล้วอิซางิก็เล่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ตัวเองเพิ่งจะไปคุยกับโนอามาให้ไกเซอร์ฟังจนหมด (274)

"พี่แค่อยากให้ฮารุกะมีพื้นที่ส่วนตัวบ้างเฉย ๆ แต่ถ้าฮารุกะอยากให้พี่มานอนเป็นเพื่อนด้วยกันอีก

เดี๋ยวตอนจะนอน พี่ก็เดินไปนอนกับฮารุกะที่ห้อง หรือฮารุกะจะเดินมานอนกับพี่ที่ห้องของพี่ก็ได้เหมือนกันนะ

แล้วก็อันนี้พี่แค่บอกเฉย ๆ นะ คือว่า...ฮารุกะเชื่อใจพี่ได้นะ ว่าพี่จะไม่มีทางทิ้งฮารุกะไปไหนอีกแล้ว" (265)

"ไม่เอานะครับซากุระซัง ฮือ ผมกลัวจริง ๆ อะ เขาเป็นถึงหัวหน้าแก๊งโนโรชิที่มีแต่พวกนักเลงกลัวเลยนะครับ"

เมื่อได้ยินแบบนี้แล้ว สุโอกับซากุระจึงหันหน้ามามองกันเล็กน้อย ก่อนที่ซากุระจะจับตัวนิเรอิล็อกเอาไว้ แล้วสุโอก็จับมือข้างขวาของนิเรอิชูขึ้นมา

"เอ๊ะ! นี่แหวนใครเหรอครับ ผมไม่เคยใส่แหวนแบบนี้เลยนี่นา" (246)

มันไม่ใช่ว่าไกเซอร์จะไม่ยอมให้อิซางิมีความรักเลย แต่มันเป็นเพราะว่าไกเซอร์รู้นิสัยของเนสดีเกินไป จนมันทำให้เจ้าตัวก็รู้สึกหวงอิซางิขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้

'ฉายาเนสวันไนท์ที่แกจะได้ในอนาคตข้างหน้านี้ แกอย่าเอามาใช้กับโยอิจิแล้วกัน ไม่งั้นฉันเอาแกตายแน่เนส' (255)

"ฮารุกะย้ายไปอยู่กับพี่ไหม เพราะบ้านพี่มันเป็นบ้านเดี่ยว ไม่เก่า แล้วก็ปลอดภัยกว่าที่นี่เยอะเลย

พี่เป็นห่วงฮารุกะนะ"

ซากุระเหลือบตาขึ้นไปมองจิกะเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าตัวจะพูดตอบออกไปว่า

"อื้อ ย้ายก็ได้ แต่แกต้องทำข้าวเช้าให้ฉันกินเองทุกวันนะ" (177)

ยังไง เล่าซิ