เม้นสอง

จริงที่ว่าคือเอาใจ?

อันนี้พิมพ์เอาใจปะ

เพิ่งกลับเข้ามาเล่นโซเชียลก็ถูกไล่กลับอ่าวอ่ะ น้อยใจว่ะ

ตินๆ ทำพูดไปนะเว้ย

"อ้าว หรือพี่จะบอกว่าผมไม่หล่อ?"

เลิกคิ้วขึ้นข้างนึง มองหน้าแฟนสาวนิ่งๆ ด้วยทีท่าสงสัย

"ถ้าตอบผิดไปจากคำตอบในหัวผมมีบทลงโทษนะ"

ยิ้มมุมปากร้ายๆ แกล้งพี่สักหน่อย

"พี่มิ้ลค์"

กดเสียงต่ำเรียกชื่ออีกฝ่าย นิ้วเรียวปากครีมบนจมูกตนออกป้ายลงบนทิชชู่ที่ห่อแก้วตนลวกๆ

"รู้แล้วครับว่าหล่อจนอยากแกล้ง"

เอาคืนด้วยวิธีการในแบบของตัวเอง มีการเลิกคิ้ว ยิ้มมุมปาก เท้าคางกับโต๊ะ

"อืมมมม"

น่านฟ้าลากเสียงยาวมองทะเลพลางสลับกับหน้ามิ้ลค์

"ไปหาเก้าอี้นอนริมทะเลสักที่ไหมล่ะครับ?"

เสนอไอเดียพร้อมกับยื่นหน้าอ้าปากไปหาคนตรงหน้า

"ฮ่าๆๆ ผมเขินนะเนี่ย"

ถูกพูดอย่างตรงไปตรงมาก็มีบ้างที่แอบเขินอยู่นิดหน่อย

"ของหวานยังจำเป็นอยู่มั้ยครับ ฮะๆ"

แซวคู่ตนเองอย่างสนุกปาก

"ครับ"

เขารับคำสั้นๆ มองดูท้องฟ้าสีฟ้าตัดกับผิวคลื่นทะเลที่สั่นไหวไม่อยู่นิ่ง

"เพราะที่นี่มีทะเลผมเลยมาที่นี่"

เขาหัวเราะนึกถึงตัวเองในช่วงม.6ที่พยายามจะหาทางหนีออกจากครอบครัวตัวเอง

"ดีแล้วแหละที่ตัดสินใจมา"

ยกแก้วดูดน้ำมองวิวแล้วหันกลับมามองหน้าพี่

ดูจากปฏิกิริยาแล้วการที่เธอไม่ถามต่อคงแปลว่าไม่ได้สนใจคนก่อนหน้านั้นมากแล้ว

ซึ่งนั่นก็ดี เพราะเขาเองก็ไม่ได้สนใจเหมือนกัน

ในเมื่อคนตรงหน้าเป็นถึงจักรวาลทั้งใบของเขา ให้สนใจคนๆ นี้สิ สำคัญที่สุด

น่านฟ้ายิ้มปนหัวเราะนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ เท้าคางกับโต๊ะมองออกไปยังวิวด้านนอกสลับกับจิบเครื่องดื่มของตน

"พี่ชอบทะเลมั้ย?"

เขาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อขนมถูกยื่นมาตรงปากตน แต่ในเวลาไม่นานก็ฉีกยิ้มกว้างแล้วอ้าปากงับขนมไปเคี้ยว

"อร่อยครับ"

เขาว่าหลังเคี้ยวเสร็จ

"เพราะมีแฟนป้อนให้รึเปล่าน้า-"

พูดเชิงหยอกล้อ

"อ๋อ"

เขาวางเค้กทีรามิสุตามด้วยมัทฉะสตรอเบอร์รี่ลงตรงหน้าหญิงสาว ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้เลือกนั่งตรงข้าม

ไหล่หนาขยับขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับรอยยิ้มกว้างขึ้นนิดหน่อย

"นักท่องเที่ยว"

พูดถึงอย่างไม่ใส่ใจนัก เลื่อนเอาอเมริกาโน่ขึ้นดื่ม ทำเหมือนว่าไม่ทีอะไรให้น่าสนใจ

"คือว่า..ขอไอจีหน่อยได้มั้ยคะ"

หนึ่งในนั้นพูดด้วยท่าทางปลาบปลื้ม น่านฟ้าหัวเราะเบาๆ เขาส่ายหัวให้ช้าๆ

"ไม่มีครับ"

โกหกอย่างไร้เยื่อใย

"อ้าว อดเลย"

น้ำเสียงของหญิงสาวอีกคนแสดงออกว่าเสียดาย ก่อนจะพากันเดินออกไป พอดีที่ออเดอร์ทั้งหมดเสร็จพอดี เขาค่อยถือถาดเดินไปยังโต๊ะที่แฟนสาวคอยท่าอยู่

"มาแล้วค้าบบบ"

เพราะเห็นทางร้านกำลังทำเมนูตนอยู่ เลยไม่ได้เดินกลับไปยังโต๊ะเลย ทำเพียงแค่ยิ้มมุมปากหลบมุมแถวๆ นั้นยืนกดโทรศัพท์รอออเดอร์ตนเท่านั้น

"ขอโทษนะคะ"

เขาเงยหน้าขึ้นจากจอโทรศัพท์ทั้งรอยยิ้มพบหญิงสาวสองคนที่น่าจะเป็นนักท่องเที่ยว เรียวคิ้วเลิกขึ้นมองทั้งที่ใบหน้ายังไม่เปลี่ยน

"มีอะไรหรือเปล่าครับ?"

(+)

"..."

เขายิ้มและขำเล็กน้อยมองตามคนตัวเล็กไปยังที่นั่งที่เจ้าตัวเป็นคนเลือกเอง

แม้ปฏิกิริยาเขาจะมีเพียงแค่รอยยิ้มเอ็นดูกับการยกมือลูบๆ แก้มตัวเองตรงที่โดนปล้นด้วยริมฝีปากที่ชอบยู่ใส่เวลานอย แต่ในใจกำลังชมเธอไม่หยุดปากอยู่

"เอ่อ ผมเอา..."

ผละสายตาหันกลับไปยังเคาเตอร์สั่งเมนูที่ต้องการเสร็จสรรพก็จัดการจ่ายเงินให้

(+)

"โอเค~"

น่านฟ้าล้วงโทรศัพท์จากในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาถือไว้พร้อมจะไปสั่งเมนูที่หน้าเคาเตอร์ มองจากรอบด้านลูกค้าไม่ได้เยอะมาก ใช้เวลาไม่นานคงได้ของที่สั่งแล้ว

เขาก้มตัวลงเลื่อนปากไปใกล้แก้มของอีกฝ่ายแต่สายตากลับมองไปยังวิวทะเลด้านนอก

"นั่งใกล้ๆ กับหน้าต่างไหม ข้างนอกน่าจะร้อน"

กระซิบกระซาบคุยด้วยกันเพียงสองคน

อวดเหรอ