━☆゚.*・。゚Role/Co in DM active 5pm.-12pm.━☆゚.*・。゚
doc : https://docs.google.com/document/d/1S81hcT3nn6FgxiDmvCnLTSQuBh4RA8GzKjVKbMEy-ig/edit?usp=drivesdk
ถึงมันกล้าขู่เธอก็คงไม่ปล่อยมันไว้นานนักหรอก....ใครจะรู้ล่ะ?
ประตูระเบียงเลื่อนปิดลงพร้อมกับเสียงลมที่เงียบไปเพราะถูกปิดกั้นด้วยกระจกใส
นาเนตค้าหันกลับมาที่คู่สนทนาอีกครั้งก่อนจะจัดทรงผมให้เธอที่ยุ่งไปบ้างเพราะแรงลม
"เอาล่ะ เท่านี้พอจะตอบแทนเรื่องขนมได้รึเปล่า?"
ถึงมันกล้าขู่เธอก็คงไม่ปล่อยมันไว้นานนักหรอก....ใครจะรู้ล่ะ?
ประตูระเบียงเลื่อนปิดลงพร้อมกับเสียงลมที่เงียบไปเพราะถูกปิดกั้นด้วยกระจกใส
นาเนตค้าหันกลับมาที่คู่สนทนาอีกครั้งก่อนจะจัดทรงผมให้เธอที่ยุ่งไปบ้างเพราะแรงลม
"เอาล่ะ เท่านี้พอจะตอบแทนเรื่องขนมได้รึเปล่า?"
เถอะหัวเราะก่อนจะทำทีเป็นยืดเส้นยืดสายไล่ควาทเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดวัน
"เย็นแล้ว เข้าข้างในกันมั้ยคุณผู้หญิง"
เธอโคลงศีรษะไปทางประตูระเบียง แม้อากาศเย็นสบายแค่ไหนแต่หากตากลมนานเกินไปก็คงไม่ดี
เถอะหัวเราะก่อนจะทำทีเป็นยืดเส้นยืดสายไล่ควาทเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดวัน
"เย็นแล้ว เข้าข้างในกันมั้ยคุณผู้หญิง"
เธอโคลงศีรษะไปทางประตูระเบียง แม้อากาศเย็นสบายแค่ไหนแต่หากตากลมนานเกินไปก็คงไม่ดี
"ก็ได้ อย่าเป็นลมกลางสนามแล้วกัน"
"ไว้เจอกันยัยเด็กไม่รู้ฟัง"
ว่าจบเจ้าหล่อนก็ก้มตัวลงประทับจูบที่สองข้างแก้มของคนตรงหน้าเบา ๆ แล้วยอมถอยกลับไปในที่สุด
(—จบ—)
"ก็ได้ อย่าเป็นลมกลางสนามแล้วกัน"
"ไว้เจอกันยัยเด็กไม่รู้ฟัง"
ว่าจบเจ้าหล่อนก็ก้มตัวลงประทับจูบที่สองข้างแก้มของคนตรงหน้าเบา ๆ แล้วยอมถอยกลับไปในที่สุด
(—จบ—)
ฟังคำอธิษฐานของอีกฝ่ายแล้วรู้สึกแปลกชอบกลแต่พอโดนถามกลับเจ้าแมวดำก็ครุ่นคิดมากไม่ต่างกัน
เพราะมีแล้วทุกอย่างจึงไม่ต้องการอะไรที่มีอยู่แล้ว
"ก็คง...อยากได้น้องหมาที่เหมือนเวน่อมสักตัวละมั้ง"
คำขอแสนประหลาดถูกเอ่ยออกมาราวกับเป็นเรื่องปกติ
"หมาป่าตัวใหญ่ ๆ ไม่ก็ตัวที่ฟันคมมาก ๆ เท่จะตายว่ามั้ย!"
ฟังคำอธิษฐานของอีกฝ่ายแล้วรู้สึกแปลกชอบกลแต่พอโดนถามกลับเจ้าแมวดำก็ครุ่นคิดมากไม่ต่างกัน
เพราะมีแล้วทุกอย่างจึงไม่ต้องการอะไรที่มีอยู่แล้ว
"ก็คง...อยากได้น้องหมาที่เหมือนเวน่อมสักตัวละมั้ง"
คำขอแสนประหลาดถูกเอ่ยออกมาราวกับเป็นเรื่องปกติ
"หมาป่าตัวใหญ่ ๆ ไม่ก็ตัวที่ฟันคมมาก ๆ เท่จะตายว่ามั้ย!"
ผู้เป็นเจ้าของระเบียงกล่าวทั้งรอยยิ้มโดยที่สายตาไม่ได้ปรายไปมองฟ้าเลยแม้แต่น้อย หากแต่จับจ้องไปที่ผู้มาเยือนข้างกายแทน
"แล้ว ถ้าเมื่อกี้ขอพรได้หนึ่งข้อจะขออะไร"
"ห้ามบอกว่าไม่รู้หรือแล้วแต่ฉันนะ"
ผู้เป็นเจ้าของระเบียงกล่าวทั้งรอยยิ้มโดยที่สายตาไม่ได้ปรายไปมองฟ้าเลยแม้แต่น้อย หากแต่จับจ้องไปที่ผู้มาเยือนข้างกายแทน
"แล้ว ถ้าเมื่อกี้ขอพรได้หนึ่งข้อจะขออะไร"
"ห้ามบอกว่าไม่รู้หรือแล้วแต่ฉันนะ"
"ก็รู้ตัวนี่นาว่าเหนื่อยทำไมถึงคิดว่าตัวเองในสภาพนี้จะทำผลงานได้ดีล่ะ!"
การกระทำของลูก้าทำให้เจ้าหล่อนปรี๊ดแตกอย่างไม่ต้องสงสัย แต่แม้จะเป็นอย่างนั้นนาเนตต้าก็ไม่ได้พยายามดิ้นรนหรือทำอะไรไร้ประโยชน์อย่างการขัดขืน
ถ้าโดนโยนลงพื้นมีหวังหน้าสวย ๆ ของเธอคงช้ำแน่
"ก็รู้ตัวนี่นาว่าเหนื่อยทำไมถึงคิดว่าตัวเองในสภาพนี้จะทำผลงานได้ดีล่ะ!"
การกระทำของลูก้าทำให้เจ้าหล่อนปรี๊ดแตกอย่างไม่ต้องสงสัย แต่แม้จะเป็นอย่างนั้นนาเนตต้าก็ไม่ได้พยายามดิ้นรนหรือทำอะไรไร้ประโยชน์อย่างการขัดขืน
ถ้าโดนโยนลงพื้นมีหวังหน้าสวย ๆ ของเธอคงช้ำแน่
คำเรียกนั้นทำเอาคิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อยอย่างแปลกใจ เธอควรเจ็บที่กลายเป็นลูกหมารึเปล่าในเมื่อลูกหมาน่ารัก...
"นายกลัว?"
เธอถามพลางเอียงคอเหมือนยัยหนูขี้สงสัย
"โดนวางยาพิษเป็นปกติหรอถึงได้ระแวงของคนอื่นขนาดนั้น"
คำเรียกนั้นทำเอาคิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อยอย่างแปลกใจ เธอควรเจ็บที่กลายเป็นลูกหมารึเปล่าในเมื่อลูกหมาน่ารัก...
"นายกลัว?"
เธอถามพลางเอียงคอเหมือนยัยหนูขี้สงสัย
"โดนวางยาพิษเป็นปกติหรอถึงได้ระแวงของคนอื่นขนาดนั้น"
ถามได้ไม่ทันขาดคำดีผืนฟ้ากว้างก็ได้มอบของขวัญให้แก่ผู้มาเยือนหน้าใหม่
เส้นสายของประกายดาวตกวาดผ่านท้องฟ้า หนึ่งดวง สองดวง สามดวงผ่านมาและผ่านไปว่องไวราวกับไม่เคยมีอยู่
นาเนตต้าทำเพียงมองไม่ได้อธิษฐานอย่างเด็กสาวที่ปราถนาในบางสิ่งเพราะเธอไม่ปราถนาสิ่งใด
"เมื่อกี้อธิษฐานทันรึเปล่าคนสวย"
"เหมือนท้องฟ้าจะชอบเธอนะ"
ถามได้ไม่ทันขาดคำดีผืนฟ้ากว้างก็ได้มอบของขวัญให้แก่ผู้มาเยือนหน้าใหม่
เส้นสายของประกายดาวตกวาดผ่านท้องฟ้า หนึ่งดวง สองดวง สามดวงผ่านมาและผ่านไปว่องไวราวกับไม่เคยมีอยู่
นาเนตต้าทำเพียงมองไม่ได้อธิษฐานอย่างเด็กสาวที่ปราถนาในบางสิ่งเพราะเธอไม่ปราถนาสิ่งใด
"เมื่อกี้อธิษฐานทันรึเปล่าคนสวย"
"เหมือนท้องฟ้าจะชอบเธอนะ"
นาเนตต้ายิ้มอย่างคนภูมิอกภูมิใจแม้จะทำไปเพราะหมั่นไส้ส่วนตัวไม่ได้สนใจสังคมอะไรนั่นเลย
หล่อนมองอมยิ้มที่ถูกยื่นคืนมาแต่ไม่ได้ยื่นมือไปรับซ้ำยังถอยหลังห่างออกไปอีกก้าวหนึ่ง
"เด็กน้อย ผู้ใหญ่ให้ของก็ควรซาบซึ้งหน่อยสิ"
"เป็นน้องเหมียวที่ไม่น่ารักเลยนะ"
หญิงสาวสถาปนาตัวเองเป็นพี่ตามใจตัวเอง
นาเนตต้ายิ้มอย่างคนภูมิอกภูมิใจแม้จะทำไปเพราะหมั่นไส้ส่วนตัวไม่ได้สนใจสังคมอะไรนั่นเลย
หล่อนมองอมยิ้มที่ถูกยื่นคืนมาแต่ไม่ได้ยื่นมือไปรับซ้ำยังถอยหลังห่างออกไปอีกก้าวหนึ่ง
"เด็กน้อย ผู้ใหญ่ให้ของก็ควรซาบซึ้งหน่อยสิ"
"เป็นน้องเหมียวที่ไม่น่ารักเลยนะ"
หญิงสาวสถาปนาตัวเองเป็นพี่ตามใจตัวเอง
"หรือที่บอกว่ามีเรื่องให้ตัดสินใจคือเรื่องสปอนเซอร์กันนะ..."
หญิงสาวครุ่นคิดกับคำทำนายที่ได้มา แม้ว่าการมีสปอนเซอร์เข้าเอาตอนปีสุดท้ายจะช้าไปสักหน่อยเมื่อเทียบกับคนอื่นแต่ก็นับว่าเป็นข่าวดี
"ขอบคุณสำหรับคำทำนายนะคนสวย~ไว้ว่าง ๆ ฉันจะแวะมาเล่นใหม่"
ว่าจบก็ลุกขึ้นพร้อมโหลผักดองที่ซื้อมาก่อนจะหลีกทางให้คนต่อไปได้ถามสิ่งที่สงสัย
(—จบ—)
"หรือที่บอกว่ามีเรื่องให้ตัดสินใจคือเรื่องสปอนเซอร์กันนะ..."
หญิงสาวครุ่นคิดกับคำทำนายที่ได้มา แม้ว่าการมีสปอนเซอร์เข้าเอาตอนปีสุดท้ายจะช้าไปสักหน่อยเมื่อเทียบกับคนอื่นแต่ก็นับว่าเป็นข่าวดี
"ขอบคุณสำหรับคำทำนายนะคนสวย~ไว้ว่าง ๆ ฉันจะแวะมาเล่นใหม่"
ว่าจบก็ลุกขึ้นพร้อมโหลผักดองที่ซื้อมาก่อนจะหลีกทางให้คนต่อไปได้ถามสิ่งที่สงสัย
(—จบ—)
เธอยิ้มกริ่มอย่างผู้มีชัยก่อนที่อมยิ้มสีสวยจะลงจอดที่กระเป๋าเสื้อของชายหนุ่มตรงหน้า
"ฉันมีอีกเป็นสิบ อันนี้ถือว่าเป็นรางวัลเด็กดีแล้วกันนะ"
"ขอบคุณซะสิ"
เธอยิ้มกริ่มอย่างผู้มีชัยก่อนที่อมยิ้มสีสวยจะลงจอดที่กระเป๋าเสื้อของชายหนุ่มตรงหน้า
"ฉันมีอีกเป็นสิบ อันนี้ถือว่าเป็นรางวัลเด็กดีแล้วกันนะ"
"ขอบคุณซะสิ"
"ขอให้ดีนะ~"
"ขอให้ดีนะ~"
"ไหน~เหมียว ๆ อยากได้ขนมรึเปล่าคะ?"
ไม่ว่าเปล่าเจ้าหล่อนยังควักอมยิ้มรสสตอเบอรี่สีชมพูหวานออกมาแกว่งล่อราวกับจะล่อแมว
"เอ้า ยืนเร็ว"
"ไหน~เหมียว ๆ อยากได้ขนมรึเปล่าคะ?"
ไม่ว่าเปล่าเจ้าหล่อนยังควักอมยิ้มรสสตอเบอรี่สีชมพูหวานออกมาแกว่งล่อราวกับจะล่อแมว
"เอ้า ยืนเร็ว"
เธอกล่าวอย่างขบขัน แม้ที่บ้านจะมีฐานะแต่เจ้าตัวกลับชอบหยิบยืมคนอื่นอยู่เสมอเพราะงกเงินตัวเองเสียยิ่งกว่าอะไร
"อะไรอีกดีล่ะ...."
"แข่งม้าคราวหน้าฉันมีโอกาสชนะมั้ย?"
แม้เธอจะค่อนข้างมั่นใจในฝีมือของตนก็ตาม
เธอกล่าวอย่างขบขัน แม้ที่บ้านจะมีฐานะแต่เจ้าตัวกลับชอบหยิบยืมคนอื่นอยู่เสมอเพราะงกเงินตัวเองเสียยิ่งกว่าอะไร
"อะไรอีกดีล่ะ...."
"แข่งม้าคราวหน้าฉันมีโอกาสชนะมั้ย?"
แม้เธอจะค่อนข้างมั่นใจในฝีมือของตนก็ตาม
"มาสิ เวลานี้ดาวกำลังสวยเลยนะ"
เป็นทางเองที่เดินไปจูงมืออีกฝ่ายเข้ามาหลังหาที่วางถุงขนมได้แล้ว
สองเท้าก้าวพาไปยังระเบียงกว้างของห้องเดี่ยวที่มืดสนิททำให้เห็นดาวบนท้องฟ้าชัดเจนพร้อมกับลมเย็นของรัตติกาลที่พัดมา
"มาสิ เวลานี้ดาวกำลังสวยเลยนะ"
เป็นทางเองที่เดินไปจูงมืออีกฝ่ายเข้ามาหลังหาที่วางถุงขนมได้แล้ว
สองเท้าก้าวพาไปยังระเบียงกว้างของห้องเดี่ยวที่มืดสนิททำให้เห็นดาวบนท้องฟ้าชัดเจนพร้อมกับลมเย็นของรัตติกาลที่พัดมา
มองสองพี่น้องอย่างชื่นชมก่อนจะรับน้ำแข็งใสมาอีกถ้วยหนึ่ง ดูท่างานนี้เธอคงหัวเย็นไปอีกนาน...
"ขอให้ขายดิบขายดีนะ!"
เธอกล่าวอวยพรก่อนจะหลีกทางให้คิวถัดไปหลังจากยืนบังหน้าร้านอยู่นานสองนาน
มองสองพี่น้องอย่างชื่นชมก่อนจะรับน้ำแข็งใสมาอีกถ้วยหนึ่ง ดูท่างานนี้เธอคงหัวเย็นไปอีกนาน...
"ขอให้ขายดิบขายดีนะ!"
เธอกล่าวอวยพรก่อนจะหลีกทางให้คิวถัดไปหลังจากยืนบังหน้าร้านอยู่นานสองนาน