[ เมื่อใดที่เหยื่อเริ่มลุกขึ้นสู้ ]
[ เมื่อนั้นเกมจะสลับบทบาท ]
“ อย่ากลัวไปเลยค่ะ.. เดี๋ยวเค้าจะช่วยเธอเองนะ “
Kijima Nanase 木島 七星
3年
164 cm
Dm , Co , Role , Flirt 24/7 ✅
Doc in bio
ดูเหมือนว่าหลังจบพิธีการศึกษาได้ไม่นาน คุณตัดสินใจเดินรอบโรงเรียน จนกระทั่งมีเสียงปรบมือดังขึ้นมาไม่ใกล้ไม่ไกลเรียกคุณ
“ เธอ—! เธอตรงนั้นแหละ ”
“ ชื่ออะไรหรอคะ ”
“ เรามาทำความรู้จักกันดีไหม ”
สองมือประสานเข้าก่อนจะแนบเอียงไว้ที่ใบหน้า พร้อมกับยกยิ้มส่งให้
“ เค้า คิจิมะ นานะเสะ ”
“ ยินดีที่ได้เจอกันในโลกหลังความตายนะคะ ”
ดูเหมือนว่าหลังจบพิธีการศึกษาได้ไม่นาน คุณตัดสินใจเดินรอบโรงเรียน จนกระทั่งมีเสียงปรบมือดังขึ้นมาไม่ใกล้ไม่ไกลเรียกคุณ
“ เธอ—! เธอตรงนั้นแหละ ”
“ ชื่ออะไรหรอคะ ”
“ เรามาทำความรู้จักกันดีไหม ”
สองมือประสานเข้าก่อนจะแนบเอียงไว้ที่ใบหน้า พร้อมกับยกยิ้มส่งให้
“ เค้า คิจิมะ นานะเสะ ”
“ ยินดีที่ได้เจอกันในโลกหลังความตายนะคะ ”
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
เสียง
มากมายเกินไป
เสียงฝีเท้า เสียงหายใจ คำกระซิบที่ไม่ตั้งใจให้ได้ยิน
ทุกเสียงซ้อนทับกันจนแยกไม่ออกว่าสิ่งใดที่สำคัญ
แต่สิ่งหนึ่งที่ตระหนักได้ คือการ'ทำตามที่พวกเขาบอก'
(1/7)
เสียง
มากมายเกินไป
เสียงฝีเท้า เสียงหายใจ คำกระซิบที่ไม่ตั้งใจให้ได้ยิน
ทุกเสียงซ้อนทับกันจนแยกไม่ออกว่าสิ่งใดที่สำคัญ
แต่สิ่งหนึ่งที่ตระหนักได้ คือการ'ทำตามที่พวกเขาบอก'
(1/7)
(Cms.นอย ทุกสิ่งฯ - FB)
(Cms.นอย ทุกสิ่งฯ - FB)
────────────
“ ถ้าเป็นไปได้ล่ะก็ อยากจะให้ทุกคนมีความสุขนะ ”
“ แต่ว่า.. ทั้งๆที่ผมพยายามมาขนาดนี้แล้ว… ยังไม่สมควรที่จะได้รับความสุขบ้างเลยเหรอครับ? ”
────────────
藤原 和真 | Fujiwara Kazuma | Y.3
.⋆♱
────────────
❕ doc in bio
co/role/chat > dm 24/7 !
────────────
“ ถ้าเป็นไปได้ล่ะก็ อยากจะให้ทุกคนมีความสุขนะ ”
“ แต่ว่า.. ทั้งๆที่ผมพยายามมาขนาดนี้แล้ว… ยังไม่สมควรที่จะได้รับความสุขบ้างเลยเหรอครับ? ”
────────────
藤原 和真 | Fujiwara Kazuma | Y.3
.⋆♱
────────────
❕ doc in bio
co/role/chat > dm 24/7 !
" จงพนมมือ... และหลับตาลงเสีย "
น้ำเสียงเย็นเยือกสะกดการกระทำและชักจูงให้เปลือกตาปิดลงอย่างช้าๆ ภายใต้หน้ากากจิ้งจอกที่แปรเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปโดยที่ผู้สวมใส่ไม่รู้ตัว
รอบข้างเงียบสนิท ไร้ซึ่งสรรพเสียงแม้แต่เสียงหายใจที่ควรมีตามธรรมชาติ ปลายนิ้วที่เกาะกุมผนังให้ยืนมั่นคงเริ่มชาวาบและไร้ซึ่งความรู้สึก
เขาค่อยๆ ปล่อยและยืนอย่างอิสระ—ท่ามกลางความเงียบงัน
" จงพนมมือ... และหลับตาลงเสีย "
น้ำเสียงเย็นเยือกสะกดการกระทำและชักจูงให้เปลือกตาปิดลงอย่างช้าๆ ภายใต้หน้ากากจิ้งจอกที่แปรเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปโดยที่ผู้สวมใส่ไม่รู้ตัว
รอบข้างเงียบสนิท ไร้ซึ่งสรรพเสียงแม้แต่เสียงหายใจที่ควรมีตามธรรมชาติ ปลายนิ้วที่เกาะกุมผนังให้ยืนมั่นคงเริ่มชาวาบและไร้ซึ่งความรู้สึก
เขาค่อยๆ ปล่อยและยืนอย่างอิสระ—ท่ามกลางความเงียบงัน
(ผมมาแบบเลท ๆ ทำอะไรไม่ทันซักอย่าง สวัสดีครับ และหวังว่าจะอ่านออก
กดรี = ช่วยหาเพื่อน
กด ❤️ = สนใจโค จะทักไปครับ
ถ้าอ่านดอคแล้วมีตำแหน่งอื่น ๆ ที่สนใจสามารถบอกได้เลยครับ แต่ผมอยากเลี่ยงตำแหน่งที่ทำให้เราต้องพบกันในชีวิตจริง 🙂↕️
ดอค : docs.google.com/document/d/1... )
(ผมมาแบบเลท ๆ ทำอะไรไม่ทันซักอย่าง สวัสดีครับ และหวังว่าจะอ่านออก
กดรี = ช่วยหาเพื่อน
กด ❤️ = สนใจโค จะทักไปครับ
ถ้าอ่านดอคแล้วมีตำแหน่งอื่น ๆ ที่สนใจสามารถบอกได้เลยครับ แต่ผมอยากเลี่ยงตำแหน่งที่ทำให้เราต้องพบกันในชีวิตจริง 🙂↕️
ดอค : docs.google.com/document/d/1... )
" พวกชอบดื่มน่ะอายุสั้นจะตาย ว่ามั้ยครับ? "
" ฮ่าฮ่า พวกเธอดูครึกครื้นกันดีนะ คงต้องให้การบ้านเพิ่มแล้วล่ะ "
________________________
野村 梅衣
Nomura Mei
อาจารย์วิชาสังคมศึกษา
Doc : shorturl.asia/W9PUC
" พวกชอบดื่มน่ะอายุสั้นจะตาย ว่ามั้ยครับ? "
" ฮ่าฮ่า พวกเธอดูครึกครื้นกันดีนะ คงต้องให้การบ้านเพิ่มแล้วล่ะ "
________________________
野村 梅衣
Nomura Mei
อาจารย์วิชาสังคมศึกษา
Doc : shorturl.asia/W9PUC
ท่ามกลางเสียงกระซิบมากมาย
โทวยะ กลับรู้สึกได้ถึงแรงดึงที่ชายเสื้อ
เขาหันไปมองข้างหลัง
ตามสัญชาตญาณที่ถูกปลูกฝั่งมาโดยธรรมชาติ
นั้นทำให้เขาได้พบเข้ากับ ' เด็กผู้หญิง ? '
( + )
ท่ามกลางเสียงกระซิบมากมาย
โทวยะ กลับรู้สึกได้ถึงแรงดึงที่ชายเสื้อ
เขาหันไปมองข้างหลัง
ตามสัญชาตญาณที่ถูกปลูกฝั่งมาโดยธรรมชาติ
นั้นทำให้เขาได้พบเข้ากับ ' เด็กผู้หญิง ? '
( + )
| เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างสิ้นสุดลง เขาค่อยๆจับหน้ากากจิ้งจอกออกมาช้าๆ
หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัว
“ อะไร..วะเนี่ย? ”
เศษเสี้ยวความทรงจําต่างๆปั่นป่วนไปทั่ว สําหรับอาราตะแล้ว ความรู้สึกนี้มีทั้งชวนให้ตื่นเต้น และ ทําให้หวาดกลัว
‘ สรุปว่า ก็จริงสินะ ’
สงสัย แต่ก็ปริปากเพื่อถามมากกว่านั้นไม่ได้ - ในเมื่อได้รับโอกาศในการแก้ไข ก็จะยอมรับไว้แต่โดยดี
| เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างสิ้นสุดลง เขาค่อยๆจับหน้ากากจิ้งจอกออกมาช้าๆ
หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัว
“ อะไร..วะเนี่ย? ”
เศษเสี้ยวความทรงจําต่างๆปั่นป่วนไปทั่ว สําหรับอาราตะแล้ว ความรู้สึกนี้มีทั้งชวนให้ตื่นเต้น และ ทําให้หวาดกลัว
‘ สรุปว่า ก็จริงสินะ ’
สงสัย แต่ก็ปริปากเพื่อถามมากกว่านั้นไม่ได้ - ในเมื่อได้รับโอกาศในการแก้ไข ก็จะยอมรับไว้แต่โดยดี
ท่ามกลางเสียงกระซิบที่ทับซ้อนกันมากมายก็มีเสียงกระซิบหนึ่งดังขึ้น ฟังดูอ่อนโยนและชัดเจนกว่าเสียงไหนๆ
"ในที่สุดเธอก็มาถึง..ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว"
ความสงบนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักที่บิดเบี้ยวตามมา เขาอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าข้อความเมื่อครู่นั้นหมายถึงอะไรกันแน่ เป็นความจริง หรือเพียงคำลวงเพื่อปั่นหัวเขา
(+)
ท่ามกลางเสียงกระซิบที่ทับซ้อนกันมากมายก็มีเสียงกระซิบหนึ่งดังขึ้น ฟังดูอ่อนโยนและชัดเจนกว่าเสียงไหนๆ
"ในที่สุดเธอก็มาถึง..ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว"
ความสงบนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักที่บิดเบี้ยวตามมา เขาอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าข้อความเมื่อครู่นั้นหมายถึงอะไรกันแน่ เป็นความจริง หรือเพียงคำลวงเพื่อปั่นหัวเขา
(+)
โรลเปิด , หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่และภาพความโกลาหลของเหล่าผู้คนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ยากจะเข้าใจมา
[ อิโอริ ] ยังคงยืนอยู่จุดเดิม สายตาปรายมองนาฏกรรมแห่งความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกว่างเปล่า
“ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ฤดูกาล , ก็มีแต่พวกปวกเปียกเช่นเคย ”
( 1/2 )
โรลเปิด , หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่และภาพความโกลาหลของเหล่าผู้คนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ยากจะเข้าใจมา
[ อิโอริ ] ยังคงยืนอยู่จุดเดิม สายตาปรายมองนาฏกรรมแห่งความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกว่างเปล่า
“ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ฤดูกาล , ก็มีแต่พวกปวกเปียกเช่นเคย ”
( 1/2 )
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
โฮมุระยืนอยู่ข้างนอกอาคารอเนกประสงค์ สถานที่ที่ซึ่งมีผู้คนมากมายเดินผ่านไปมา ในมือเขาถือหน้ากากจิ้งจอกสีขาวที่บัดนี้มีลวดลายปรากฎขึ้นอย่างน่าฉงน ชายหนุ่มกลืนคำถามในสมองลงคอไปจนหมดสิ้น
มีเพียงความเงียบเท่านั้น
...ที่อยู่รอบ ๆ
หรืออาจเป็นเพราะเขาเลือกที่จะปิดหู เลิกสนใจทุกอย่างรอบกาย โฮมุระเหม่อมองไปยังที่ไกลแสนไกล ไม่ใช่อาคารไหนหรือคนใด...
โฮมุระยืนอยู่ข้างนอกอาคารอเนกประสงค์ สถานที่ที่ซึ่งมีผู้คนมากมายเดินผ่านไปมา ในมือเขาถือหน้ากากจิ้งจอกสีขาวที่บัดนี้มีลวดลายปรากฎขึ้นอย่างน่าฉงน ชายหนุ่มกลืนคำถามในสมองลงคอไปจนหมดสิ้น
มีเพียงความเงียบเท่านั้น
...ที่อยู่รอบ ๆ
หรืออาจเป็นเพราะเขาเลือกที่จะปิดหู เลิกสนใจทุกอย่างรอบกาย โฮมุระเหม่อมองไปยังที่ไกลแสนไกล ไม่ใช่อาคารไหนหรือคนใด...
1
เสียงของรองเท้าดังระงมไปทั่วทุกที ใบหน้าของเหล่าผู้คนที่ไม่รู้จักในชุดกักคุรัน มุ่งตรงไปยังจุดหมายเดียวกัน
บ้างก็ออกมาจากห้องด้วยสีหน้างุนงง บ้างก็ออกมาด้วยสีหน้าหวาดกลัว บ้างก็ออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย หรือบ้างก็ออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
1
เสียงของรองเท้าดังระงมไปทั่วทุกที ใบหน้าของเหล่าผู้คนที่ไม่รู้จักในชุดกักคุรัน มุ่งตรงไปยังจุดหมายเดียวกัน
บ้างก็ออกมาจากห้องด้วยสีหน้างุนงง บ้างก็ออกมาด้วยสีหน้าหวาดกลัว บ้างก็ออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย หรือบ้างก็ออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“สวัสดีค่ะ”
เธอเอ่ยทักทาย [คุณ] มือยกหน้ากากเผยใบหน้าที่อยู่ใต้นั้น
“เรามาพูดคุยกันซักหน่อยดีไหมคะ?”
“ถือว่าทำความรู้จักกันด้วย…เนอะ?”
“สวัสดีค่ะ”
เธอเอ่ยทักทาย [คุณ] มือยกหน้ากากเผยใบหน้าที่อยู่ใต้นั้น
“เรามาพูดคุยกันซักหน่อยดีไหมคะ?”
“ถือว่าทำความรู้จักกันด้วย…เนอะ?”
1 ครั้ง
2 ครั้ง
3ครั้ง…และนับครั้งไม่ได้
กุหลาบผลิดอกทุกครั้งที่ความเจ็บปวดกัดกินแม้เห็นเพียงภาพความทรงจำ
เสียงกระซิบที่ได้ยินก่อนภาพเหล่านั้นไล่ปะทุในความทรงจำ
ช่างเสียดสีจนเธออดยิ้มเยาะใต้หน้ากากเสียไม่ได้
.
.
.
.
1 ครั้ง
2 ครั้ง
3ครั้ง…และนับครั้งไม่ได้
กุหลาบผลิดอกทุกครั้งที่ความเจ็บปวดกัดกินแม้เห็นเพียงภาพความทรงจำ
เสียงกระซิบที่ได้ยินก่อนภาพเหล่านั้นไล่ปะทุในความทรงจำ
ช่างเสียดสีจนเธออดยิ้มเยาะใต้หน้ากากเสียไม่ได้
.
.
.
.
#SKZ_Shokuharai
ในยามที่ร่างกายดิ่งจมลงสู่ห้วงทะเลลึกอันมืดมิด จนดูเหมือนว่าคุณจะยอมแพ้ให้แก่ทุกสิ่ง
จงตะเกียกตะกายและดิ้นรนต่อชะตาชีวิตที่เหลืออยู่ของพวกเธอต่อจากนี้ซะ
ระยะเวลาเล่น: 1 กุมภาพันธ์ - 7 กุมภาพันธ์
docs.google.com/document/d/1...
#SKZ_Shokuharai
ในยามที่ร่างกายดิ่งจมลงสู่ห้วงทะเลลึกอันมืดมิด จนดูเหมือนว่าคุณจะยอมแพ้ให้แก่ทุกสิ่ง
จงตะเกียกตะกายและดิ้นรนต่อชะตาชีวิตที่เหลืออยู่ของพวกเธอต่อจากนี้ซะ
ระยะเวลาเล่น: 1 กุมภาพันธ์ - 7 กุมภาพันธ์
docs.google.com/document/d/1...
หน้ากากจิ้งจอกสีขาวถูกสวม สีของบาปเริ่มกระจายตัวแม้มองไม่เห็น
อนาคต
อนาคต
เด่นชัดขึ้นมา
|
มือพนมประกบ หลับตานิ่งสงบคล้ายยามสวดภาวนา
อากาศหนาวบาดกายทว่าไม่ได้สร้างความทุกข์ใดนัก
เก็นไซนั่งอยู่นิ่งปล่อยให้ตนถูกฉกฉวยอากาศทีละนิด
หน้ากากจิ้งจอกสีขาวถูกสวม สีของบาปเริ่มกระจายตัวแม้มองไม่เห็น
อนาคต
อนาคต
เด่นชัดขึ้นมา
|
มือพนมประกบ หลับตานิ่งสงบคล้ายยามสวดภาวนา
อากาศหนาวบาดกายทว่าไม่ได้สร้างความทุกข์ใดนัก
เก็นไซนั่งอยู่นิ่งปล่อยให้ตนถูกฉกฉวยอากาศทีละนิด
[ Story 01 ]
หน้ากากจิ้งจอกถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่ตามคำสั่ง รอบกายช่างสงบราวกับถูกตัดขาดจากทุกสิ่ง
ทั้งมืด...และเงียบ... ราวกับว่าสถานที่นี้มีเพียงตัวเขาผู้เดียว
ทว่าในความเงียบนั้นเอง...
' คิซึรุคุง '
+
[ Story 01 ]
หน้ากากจิ้งจอกถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่ตามคำสั่ง รอบกายช่างสงบราวกับถูกตัดขาดจากทุกสิ่ง
ทั้งมืด...และเงียบ... ราวกับว่าสถานที่นี้มีเพียงตัวเขาผู้เดียว
ทว่าในความเงียบนั้นเอง...
' คิซึรุคุง '
+