🦈🌸: น่าจะมีนะ ไว้เดี๋ยวเราไปลองหาดูมั้ย พี่ว่าเราต้องโชคดีเจอสักอันแน่ๆ (っᵔ◡ᵔ)っ

เธอรีบบ่ายเบี่ยงถามคำถามไปถึงจะรู้ก็เถอะว่าความจริงแล้วอีกฝ่ายหมายถึงอะไร…

มือที่จับใบหูเริ่มไม่รู้จะวางลงตรงไหนเลยกุมมืออีกข้างไว้ราวกับต้องการจะข่มความประหม่าของตัวเองไว้ พร้อมใบหน้าก้มลงน้อยๆไม่กล้าสบตาคนตรงหน้าที่เพิ่งให้คำชมมา

“เอ๊ะ..?”

คำพูดทักอย่างตรงประเด็นนั่นทำให้เธอหลุดเสียงออกมา ก่อนจะขยับมือที่ทัดผมอยู่จับที่ใบหูร้อนของตัวเองแทบจะทันทีอย่างลุกลี้ลุกลน

”อันนี้ชมชุดของพี่ใช่มั้ยเรจัง“

ยิ่งคำชมซ้ำสองออกมาจากปากคนตรงหน้า ดูเหมือนนานามิที่เพิ่งปรับตัวกับคำชมแรกไม่ทันเรียบร้อยดียังต้องมารับก๊อกสองอีก มีแต่ว่าใบหูและแก้มนั่นจะร้อนขึ้นไปอีกเท่าตัว

+

เห็นคนข้างกายเริ่มจมูกแดงขยับมือเข้าหาตัว เธอนึกไปว่ารุ่นน้องจะหนาวเพราะอากาศรอบตัวรึเปล่า

ฝ่ามือทั้งสองข้างอังลงตรงหน้าตัวเองก่อนจะเป่าลมอุ่นๆเหมือนที่เด็กๆทำกันเวลาหนาว ก่อนจะยื่นมือไปหาอีกฝ่าย

”..ถ้าหนาวจับมือกันไว้ก่อนก็ได้นะหรือยืมเสื้อพี่ก็ได้“

เธอเสนออย่างกล้าๆกลัวๆไม่ลืมที่จะเสนออีกทางเลือกไว้เผื่อด้วย

“นั่นสิ.. ปกติเราเจอกันที่โรงเรียน แถมที่ไปเที่ยวก็ยังไม่มีโอกาสมาทะเลกันด้วย”

นานามิกรอกตานึกภาพตาม ที่ผ่านๆมาก็มีแค่เจอกันที่โรงเรียนกับนอกโรงเรียนบ้างประปรายหรืออย่างงานเทศกาลดอกไม้ที่ผ่านมา

ท้องฟ้ายังไม่มีเส้นสีขาวลากผ่าน มีแต่จุดเล็กๆส่องสว่าง แปลว่าดาวตกยังไม่มาแต่คงอีกไม่นานนัก
+

🦈🌸: ลองหาในสวนหรือสนามหญ้าดูมั้ย อาจจะโชคดีเจอก็ได้ (*´▽`*)❀.

(เอ็นดูมากค่ะ55555 ส่งกำลังใจให้พิ้งแพนด้าคุง ถ้าต้องการความช่วยเหลือให้ทำมือ✋✊✋✊)

(เซมไปนุ่มฟูสุดๆเลยค่ะ🥹💕)

(คิซากุคุงไม่อยากแลกกับเซนเซย์หรอ ไหนๆได้อะไรน้า)

(จ้าก ม ไม่แลกค้าบ ของผมไม่ดีหรอก┌(;￣◇￣))

“..ดีใจจังที่เรจังเห็นว่าน่ารัก”

ความรู้สึกในใจค่อยๆคลายออกมาให้คนตรงหน้า เธอไม่อยากอ้อมแอ้มแต่อยากตอบรับคำชมนั่นตรงๆมากกว่า

มือเรียวค่อยๆเอามืดทัดปอยผมของตัวเองเบาๆราวกับจะทำแก้ความเขินอายของตัวเอง แต่ทรงผมที่ทำมาวันนี้ไม่ได้ช่วยปิดบังใบหูที่เรื่อสีนั่นเลย…

คำขอขอบคุณที่ขาดช่วงทำให้ใจกระตุกไปชั่วครู่เพราะความกังวลว่าอีกฝ่ายจะเจ็บส่วนไหนของร่างกายรึเปล่า

แต่กลันกลายเป็นว่าคำพูดที่ออกมาจากปากคนตรงหน้าเป็นคำชมอย่างไม่ทันตั้งตัว ใบหน้าคนเป็นรุ่นพี่พลันเปลี่ยนสีเป็นสีแดงแทบจะทันที

”พ..พอดีพี่อยากแต่งให้เข้ากับช่วงปีใหม่บ้างน่ะ…”

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆอุตส่าห์ขอพรไปแล้วว่าอยากจะเป็นคนที่มั่นใจขึ้น จึงค่อยๆตอบรับคำชมอย่างตะกุกตะกัก
+