‏در راستای انطباق خوب شنیدن و نواختن- هماهنگی گوش و انگشتان- نقل است که موتسارت هنگام نواختن قطعه‌ای از خود که دست‌ها در دو طرف پیانو قرار داشته‌اند، نت وسط را با دماغ خود نواخته است.
روبنشتاین در پاسخ به سوالی در خصوص انگشت‌گذاری پاساژی گفته بود: با دماغت بنواز، اما درست بنواز!

‏در تصویر زیر، داوود برای شائول چنگ می‌نوازد؛ یک اثر حکاکی روی مس.
روایتی که اشاره دارد بر رویگردانی لطف و مهر یهوه از شائول و رخنه‌ی روح شیطانی در او.
به همین دلیل شائول، داوود-شوهر دخترش میشال-را به بارگاهش فرا می‌خواند تا با نواختن و آواز، به درمان ابتلای شیطانی وی بپردازد.

‏[...اوقاتی فرا می‌رسد که احساس می‌کنم باید همه چیز را کنار بگذارم، به دشت و جنگل بروم تا از الهام‌پذیری تازه‌ای با نصیب بشوم... جنگل برای من همیشه صورت یک کاتدرال بزرگ داشته است...]

از گفتگوی باخ با آنا ماگدالنا در یک روز جنگل‌گردی.

‏پشت پیانوی با شکوه زیر، زمانی(۱۸۴۷) ((فرانتس لیست))می‌نشست و بر کلاویه‌هایش فرمان می‌راند.
اما اکنون این ساز در وضعیتی قرار گرفته که یوگنی کیسین-نابغه‌ی پیانو روس و مشهور به موتسارت معاصر- از آن به عنوان وضعیت فاجعه بار یاد می‌کند.

دیمیتری شوستاکویچ و یوگنی مراوینسکی، آهنگساز و رهبر ارکستر در استایلی دیگر.
مراوینسکی از رهبران مشهور ارکستر روسیه و پنجاه سال رهبر ارکستر فیلارمونیک لنینگراد بود.
شش سمفونی شوستاکویچ برای نخستین بار توسط او رهبری شده بود.

د‏ر یک قاب:
ایگور استراوینسکی،گلن گولد، لئونارد برنشتاین