"ตรงไหนที่น่ารำคาญล่ะ นายขี้รำคาญเองรึเปล่า ~"

เธอพูดพลางยิ้มยียวนใส่ อย่างน้อยตอนนี้ก็ดูจะพูดเยอะกว่าตอนเจอครั้งแรก มีโอกาสทั้งทีเลยขอล่อให้พูดเยอะขึ้นเสียหน่อย

"ฉันนี่แหละอยากเลี้ยงเอง"

"ว่ายังไงล่ะ ชอบของหวานไหม ? หรือว่าชอบของคาวมากกว่า"

แถมยังทำท่าทีสบายๆอีก

ในที่สุดรุ่นน้องคนเก่งก็ยิ้มออกมาทำให้เธอพลอยรู้สึกดีใจขึ้นตามไปด้วย รวมไปถึงหัวเราะออกมาตอนที่เธอทำตัวลนลานแบบนั้น

"ฮะฮะ ~ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ยูกะจัง"

"งั้นไปโรงเรียนด้วยกันเลย !"

สรุปได้แบบนั้นก็เริ่มออกตัวเดินนำไปก่อนโดยที่ชะลอให้อีกคนเดินตามมาได้ทัน

"ยูกะจังกินข้าวเช้ามารึยัง ? พิธีปฐมนิเทศใช้เวลานานพอสมควรเลยนะ"

(ขอบคุณที่ให้แจมเช่นกันนะคะ นาเดชิโกะจังน่ารักมาก 😭💖)

"อื้ม ฉันมาสูดอากาศนิดหน่อย เดี๋ยวก็จะเข้าห้องเรียนแล้วน่ะ"

เธอเกาแก้มนิดหน่อย แม้ความจริงเธอจะแค่ขี้เกียจขึ้นห้องไปนั่งรอ เลยเอาเวลานี้มาคุยกับคนนั้นที คนนี้ทีแทนดีกว่า

"ถ้างั้นก็แยกกันตรงนี้ดีกว่าเนอะ"

"อ่ะ ฉันให้นาเดชิโกะจังนะ"

เธอวางลูกอมรสสตรอเบอร์รี่บนมือของเธอก่อนจะส่งยิ้มให้อย่างร่าเริง

"ขอให้ปีนี้เป็นเทอมที่ดีนะ ~"

"อ้าว แล้วนายขึ้นมาบนนี้ทำไมล่ะ" (⁠‘⁠◉⁠⌓⁠◉⁠’⁠)

เธอขมวดคิ้วถามกลับไปด้วยความสงสัยปนตั้งใจกวนประสาทกลับ ว่าเธอขึ้นมาทำไม ตัวเองนั่นแหละมีอะไรถึงขึ้นมานอน ถ้ามีแต่อะไรน่ารำคาญ

เมื่อสายตามองไปยังจุดที่อีกคนคิดว่าน่ารำคาญก็พอจะเข้าใจเหตุผล

"ทำไมไม่เปลี่ยนที่ล่ะ"

"ไปหาร้านอร่อยๆกัน เดี๋ยวรุ่นพี่คนนี้จะเลี้ยงเองนะ ~"

(สนใจค่ะ 🙌)

"นาเดชิโกะจังสิน้า ~ ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ล่ะ ?"

เธอถามไถ่ด้วยความหวังดี เพราะเท่าที่สังเกตดูแล้วเด็กๆมักจะไปอยู่รวมตัวกันเป็นกลุ่มและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

"อีกเดี๋ยวก็จะเข้าห้องแล้ว ระวังจะหลงกับเพื่อนๆเอานะ"