ไม่รู้ว่าแกล้งให้เด่กมันเขิน หรือทำให้เด็กมันตบะแตกกว่าเดิม🥵 ดูทรงแล้วมีแววว่าเด็กมันได้ใจ ชอบที่พี่ทำแบบนี้และอยากโดนแกล้งอีกแน่ๆ ผมขอกุ้ดไนท์คิสอีกสักสิบทีครับพรี่ ให้ไวเลยครับพรี่😔🫵

โอร่ยต๋ายแล๋วว อยากเห็นตอนพี่ก้ามีใจให้ไอหมาเลยอะ อยากเห็นหัวหน้าหน่วย1เสียอาการมากค่ะ เห็นมันรุกพี่เค้าฝ่ายเดียวละดูได้ใจมาก หมั่นไส้🫵🤭🫵🤭

ฉันก็เลยฝึกตัวเองทุกวันให้แข็งแกร่ง พออายุถึงเกณฑ์สมัครได้ ฉันก็รีบไปสมัครเลยทันที

แล้วมันก็ทำให้ฉันได้มาเจอกับนายอีกครั้งจริง ๆ ด้วย ฉันดีใจมากเลยคาฟก้า!"

นารุมิพูดออกมาพร้อมกับใช้ทั้ง 2 มือขอวตัวเองเอื้อมไปกอดตัวของคาฟก้าเอาไว้แน่น จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นไปสบตากับคนโตกว่า ก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า

"ขอจูบหน่อยได้ไหมคาฟก้า?" (57)

หมามันหวงน่าเอนดูมาก😭 อารมณ์แบบก็นี่เจอเธอก่อนทำไมต้องยอมด้วย!! (แต่ที่จิงพี่ก้าสนิทกับพี่มินะก่อนหน้านั้นแล้ว) สงสารไอม๋า คู่แข่งเตมไปหมด เปนกลจจีบพี่ก้าให้ติดนะ ก็พี่เค้าสวยนิ😔🤟🏻

แถมในอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้น ซากุระก็อาจจะมีหวานใจที่เปลี่ยนสถานะจากเพื่อนสนิทมาเป็นแฟนก็เป็นได้

แล้วซากุระก็ยังมีคนที่คอยหวังดีกับเจ้าตัวอยู่เสมอ นั่นก็คือ เอ็นโด ยามาโตะ ที่อีกฝ่ายตัดสินใจแล้วว่าจะคอยดูแลซากุระอยู่ในเงามืดแบบนี้ไปแทนตลอดชีวิต

กับพรรคพวกที่โบฟูรินที่จะคอยอยู่เคียงข้างซากุระตลอดไปเช่นกัน... (361)

THE END.

"โอ๊ย! ขำว่ะ ก็ถ้าแกไม่เคยกินเนื้อย่าง ไม่เคยนอนที่นอนนุ่ม ๆ แล้วก็ไม่เคยมีพวกมนุษย์มาคอยดูแล

แกก็ไม่เหมือนพวกฉัน ไอ้ไคจูชั้นต่ำ!!!" แล้วคาฟก้ากับพวกเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ก็สัมผัสได้ว่าพวก (อดีต) เบบี้ไึจูดูมีความโกรมากกว่าครั้งไหน ๆ (255)

คาฟก้าก็รีบก้มตัวลงมาจับพวกเบบี้ไคจูให้ออกไปจากขาตัวเอง แล้วเจ้าตัวก็รีบวิ่งหนีออกไปจากห้องทันที

โดยที่มีเสียงพูดกับเสียงหัวเราะของพวกเบบี้ไคจูดังตามหลังไป

"เลือกให้ดี ๆ นะ!!!"

"จะเลือกใครก็ได้!!!"

"เพราะทุกคนชอบแกหมดเลยคาฟก้า!!!" (215)

"วันนี้เป็นมนุษย์ผมยาวแหละพวกเรา"

"ฉันว่าคนนี้ก็ดีนะ ใจดีมากที่สุดเลย แถมยังชอบเอาขนมมาฝากพวกเราบ่อย ๆ ด้วย"

"แต่ฉันว่าไอ้มนุษย์ผมม่วงนั่นดีกว่า ถึงจะปากเสียชอบล้อไปบ้าง แต่ก็กระเป๋าหนักอยู่นะ"

"ไม่เอาอะ ฉันว่าไอ้มนุษย์ผมสองสีดีที่สุด เพราะมันมีเกมมาให้พวกเราเล่นด้วย แถมมีเงินให้พวกเราถลุงก็เยอะ" (203)

ยังมีโอกาสกลับมาต่อเรื่องนี้มั้ยคับ 😭 พล๊อตดีมากเลยคับ🫶

ส่วนพวกเบบี้ไคจูที่ได้กินเนื้อกันไปหลายชิ้นแล้ว อยู่ดี ๆ พวกมันก็เดินเอาหัวมาจุ่มกันเป็นวงกลม เพื่อปรึกษาหารือเรื่องสำคัญ

'ไอ้นี่รวยอยู่นา'

'นั่นสิ ขนาดพวกเราสั่งขนาดนี้ มันก็ยังมีเงินจ่าย'

'ถ้าอย่างนั้นพวกเราเก็บมันมาเป็นกระเป๋าตังค์แบบถาวรเลยดีกว่า' (172)