“คุณเข้าใจพูดดีนะครับ ทำให้ผมรู้สึกผิดน้อยลงที่ซื้อเพราะอยากประหยัดล้วน ๆ เลย”
ขณะตั้งใจฟังผมก็หยิบสินค้ามาติ๊ดราคาไปด้วยโดยอัตโนมัติ เขามักจะซื้อเต้าหู้ อกไก่ ผักสลัด 1 แถม 1 แล้วก็…ถุงยางจำนวนหนึ่งเลยทีเดียว
“ผมแยกถุงให้นะครับ”
“ขอบคุณครับ”
“ทั้งหมด xxx บาทครับ”
เขาหยิบบัตรเครดิตขึ้นมา ท่าแตะบัตรก็ยังดูดี
“คุณเข้าใจพูดดีนะครับ ทำให้ผมรู้สึกผิดน้อยลงที่ซื้อเพราะอยากประหยัดล้วน ๆ เลย”
ขณะตั้งใจฟังผมก็หยิบสินค้ามาติ๊ดราคาไปด้วยโดยอัตโนมัติ เขามักจะซื้อเต้าหู้ อกไก่ ผักสลัด 1 แถม 1 แล้วก็…ถุงยางจำนวนหนึ่งเลยทีเดียว
“ผมแยกถุงให้นะครับ”
“ขอบคุณครับ”
“ทั้งหมด xxx บาทครับ”
เขาหยิบบัตรเครดิตขึ้นมา ท่าแตะบัตรก็ยังดูดี
“ครับ?”
“!!”
ผมไม่คิดว่าสิ่งที่นึกในใจจะหลุดออกมาเป็นคำพูดให้เขาได้ยิน เขาส่งอมยิ้มน้อย ๆ มาให้ นั่นทำให้ถ้อยคำที่กำลังเอ่อท้นไปด้วยการแก้ตัว ฉับพลันหายวับกลายเป็นความว่างเปล่า
“คงคิดว่าผมเล็งจะซื้อแต่ของลดราคาล่ะสิ”
“เปล่านะครับ! ถึงมันจะลดราคาเพราะจวนจะหมดอายุ แต่ก็เป็นการช่วยลด food waste นะครับ! ถ้าซื้อแล้วนำไปประกอบอาหารเลยก็ ok!”
“ครับ?”
“!!”
ผมไม่คิดว่าสิ่งที่นึกในใจจะหลุดออกมาเป็นคำพูดให้เขาได้ยิน เขาส่งอมยิ้มน้อย ๆ มาให้ นั่นทำให้ถ้อยคำที่กำลังเอ่อท้นไปด้วยการแก้ตัว ฉับพลันหายวับกลายเป็นความว่างเปล่า
“คงคิดว่าผมเล็งจะซื้อแต่ของลดราคาล่ะสิ”
“เปล่านะครับ! ถึงมันจะลดราคาเพราะจวนจะหมดอายุ แต่ก็เป็นการช่วยลด food waste นะครับ! ถ้าซื้อแล้วนำไปประกอบอาหารเลยก็ ok!”