มีสิ่งหนึ่งที่ติดตัวมนุษย์มาตั้งแต่แรกเกิด มันใช้เรียกแทนตัวตน บ่งบอกชาติตระกูล บ้างถือตนว่าสูงศักดิ์ บ้างว่าต่ำต้อย แต่อย่างไรก็ดี
ชื่อของใครบางคนอาจสลักลึกบนในจิตวิญญาณของใครสักคนหนึ่ง
สะท้อนเป็นลายเส้นหมึกสวยวิจิตร ซึ่งตราประทับไว้บนเนื้อกายของคนคู่เคียง
มีสิ่งหนึ่งที่ติดตัวมนุษย์มาตั้งแต่แรกเกิด มันใช้เรียกแทนตัวตน บ่งบอกชาติตระกูล บ้างถือตนว่าสูงศักดิ์ บ้างว่าต่ำต้อย แต่อย่างไรก็ดี
ชื่อของใครบางคนอาจสลักลึกบนในจิตวิญญาณของใครสักคนหนึ่ง
สะท้อนเป็นลายเส้นหมึกสวยวิจิตร ซึ่งตราประทับไว้บนเนื้อกายของคนคู่เคียง
เหนื่อย
ฮันมารุนอนเหยียดตัวยาวอยู่บนโซฟาพร้อมหลับตาลงด้วยความเหน็ดเหนื่อยหลังจากต้องต่อสู้กับตัวเองมาทั้งวัน ขอเพียงแค่ความสงบอีกไม่กี่วินาทีก็สามารถทำให้เขาเข้าสู่ห้วงนิทราได้โดยง่าย
"แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วเหรอ ?" เสียงทุ้มต่ำเรียกขึ้นมาให้หลุดจากภวังค์จนหัวใจเต้นระรัว ฮันมารุยอมเปิดเปลือกตาขึ้นและพบว่าอีกฝ่ายคือคุณชายระดับ 7 ที่คงไม่ได้อยากได้อะไรไปมากกว่าการกวนใจ
เหนื่อย
ฮันมารุนอนเหยียดตัวยาวอยู่บนโซฟาพร้อมหลับตาลงด้วยความเหน็ดเหนื่อยหลังจากต้องต่อสู้กับตัวเองมาทั้งวัน ขอเพียงแค่ความสงบอีกไม่กี่วินาทีก็สามารถทำให้เขาเข้าสู่ห้วงนิทราได้โดยง่าย
"แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วเหรอ ?" เสียงทุ้มต่ำเรียกขึ้นมาให้หลุดจากภวังค์จนหัวใจเต้นระรัว ฮันมารุยอมเปิดเปลือกตาขึ้นและพบว่าอีกฝ่ายคือคุณชายระดับ 7 ที่คงไม่ได้อยากได้อะไรไปมากกว่าการกวนใจ
ซอนอูมันเป็นเด็กเมืองแต่ต้องย้ายไปบ้านนอกเพราะพ่อเปลี่ยนที่ทำงาน ไอ้ซอนมันก็บ่นๆพ่อมันว่าบ้านนอกมันจะมีดีอะไร ยังไม่ทันบ่นจบก็เจอของดีบ้านนอกเข้าให้ไอ้ซอนที่นี่ก็มองตาไม่ว่างเลย เจอคนสวยเอวเป็นเอว อกเป็นอกบีบแล้วถ้าจะมันส์มือ อยากซุกอยากดูด(1)
เวิ่นสั้นไม่เน้นบรรยาย
First Kiss
Warning : Au Characters Swap
1
ให้เอยูนี้เป็นเอยูฮัน มารุเป็นนักล่าปีศาจที่ปากแจ๋วไม่สนเพศ ถึงขะยังพอเคารพคนที่ตำแหน่งสูงกว่าคนในสำนักงานบ้าง
แต่ด้วยความปากแซ่บ แซะแบบนิ่ม ๆ แล้วก็ชอบด่าสวนคู่อริหนึ่งคนที่ตนไม่ค่อยชอบหน้า เลยกลายเป็นว่าคนในกังฮวาชอบตั้งฉายาหมอนี่ว่าเจ้าพริกขี้หนู
เวิ่นสั้นไม่เน้นบรรยาย
First Kiss
Warning : Au Characters Swap
1
ให้เอยูนี้เป็นเอยูฮัน มารุเป็นนักล่าปีศาจที่ปากแจ๋วไม่สนเพศ ถึงขะยังพอเคารพคนที่ตำแหน่งสูงกว่าคนในสำนักงานบ้าง
แต่ด้วยความปากแซ่บ แซะแบบนิ่ม ๆ แล้วก็ชอบด่าสวนคู่อริหนึ่งคนที่ตนไม่ค่อยชอบหน้า เลยกลายเป็นว่าคนในกังฮวาชอบตั้งฉายาหมอนี่ว่าเจ้าพริกขี้หนู
“จูบไม่เป็นเหรอ ? สอนให้เอาไหม“
เมื่อสิ้นสุดประโยคจากเจ้าของเรือนผมสีคราม ฮันมารุก็ชะงักค้าง ริมฝีปากอ้าพะงาบหุบ ๆ อ้า ๆ อยู่นานพอตัว
”ว่าไง หรือไม่กล้า ?“
ซอนอูเลิกคิ้ว มุมริมฝีปากหยัดขึ้นเป็นรอยยิ้มยียวน — มันสบประมาทเขาอย่างเห็นได้
”จะทำก็ทำสิวะ” ฮันมารุตอบงึมงำ ดวงตาช้อนขึ้นมองคนที่ยืนค้ำหัวอยู่ก่อนกระชากปลายไทด์ให้โน้มลงมาต่ำ
“อย่ามาร้องขอให้พอทีหลังละกัน”
“จูบไม่เป็นเหรอ ? สอนให้เอาไหม“
เมื่อสิ้นสุดประโยคจากเจ้าของเรือนผมสีคราม ฮันมารุก็ชะงักค้าง ริมฝีปากอ้าพะงาบหุบ ๆ อ้า ๆ อยู่นานพอตัว
”ว่าไง หรือไม่กล้า ?“
ซอนอูเลิกคิ้ว มุมริมฝีปากหยัดขึ้นเป็นรอยยิ้มยียวน — มันสบประมาทเขาอย่างเห็นได้
”จะทำก็ทำสิวะ” ฮันมารุตอบงึมงำ ดวงตาช้อนขึ้นมองคนที่ยืนค้ำหัวอยู่ก่อนกระชากปลายไทด์ให้โน้มลงมาต่ำ
“อย่ามาร้องขอให้พอทีหลังละกัน”
ผมอยู่ในโลกที่มีเพศรองเป็นตัวกำหนดชีวิตมีตั้งแต่ เบต้า โอเมก้า อัลฟ่า อีนิกม่า และใช่เพศรองของผมคืออัลฟ่าเป็นกลิ่นต้นสนผมและผมก็ทำงานที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่งในโซลผมมีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งและคนเดียวที่ชอบชิงดีชิงเด่นกันอยู่ตลอดนั่นคือซอนอูหน้าตาหมอนั่นหวานชะมัดทุกครั้งที่หมอนั่นเอ่ยปากแขวะหรือพูดจาแดกดันใส่ผมผมมักจะคิดตลอดว่าไอ้หน้าสวยปากจัดแบบนั้นควร
ผมอยู่ในโลกที่มีเพศรองเป็นตัวกำหนดชีวิตมีตั้งแต่ เบต้า โอเมก้า อัลฟ่า อีนิกม่า และใช่เพศรองของผมคืออัลฟ่าเป็นกลิ่นต้นสนผมและผมก็ทำงานที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่งในโซลผมมีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งและคนเดียวที่ชอบชิงดีชิงเด่นกันอยู่ตลอดนั่นคือซอนอูหน้าตาหมอนั่นหวานชะมัดทุกครั้งที่หมอนั่นเอ่ยปากแขวะหรือพูดจาแดกดันใส่ผมผมมักจะคิดตลอดว่าไอ้หน้าสวยปากจัดแบบนั้นควร