(ยะ อยากปักนะคะ แต่เห็นจำนวนโรลแล้ว กลัวคุณเหนื่อย😂🤣)

(/มือป้องปาก😭)

(ยินดีค่ะ ไว้มีโอกาสมาเล่นกันได้นะคะ^^)

(ไม่ค่ะ-- หมายถึงความน่าฮักของยัยเด็กต่างหากละคะที่ทำหนูแสบตา🫠)

"ส่วนฉันเหรอ?"

มอยร่าหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มซุกซนแต้มบนใบหน้า

"ก็ไม่ได้เกลียดหรอกนะ งานเต้นรำน่ะ… ถ้าไม่นับเรื่องมารยาทจุกจิก แล้วก็ชุดที่เดินลำบากละก็นะ"

เธอเอนตัวเข้ามาเล็กน้อย ลดเสียงลงราวกับจะบอกความลับสำคัญ ดวงตาสีเขียวทอประกายเจ้าเล่ห์

“แต่ถ้าถามว่าฉันชอบอะไรมากกว่ากัน… แอบหนีออกไปหาของอร่อยกิน หรือไปหาอะไรสนุกๆ ทำข้างนอกน่ะ ดูเข้าทางฉันมากกว่าเยอะเลย”

"ได้สิๆ เช่นกันนะเบลลาทริกซ์😉"

มอยร่าเอียงคอมองอีกฝ่ายหมุนตัวอวดชุดด้วยแววตาปนเประหว่างความทึ่งและความไม่เข้าใจ เธอกะพริบตาสองสามครั้งก่อนจะหลุดหัวเราะเบาๆ

"โห อย่างงี้นี่เอง เธอดูเอนจอยกับมันจริงๆนะ... ชอบขนาดนั้นเลยเหรอ?"

เธอเอื้อมมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเอง ลอบปรายตามองฟลอร์เต้นรำที่เต็มไปด้วยผู้คนในชุดหรูหรา ท่าทางสง่างามแตกต่างจากตัวเธอลิบลับ

+

(โหคนเรา ต้องสวยขนาดนั้นไหมคะ🥺💘)

มอยร่ายิ้มขำ “ฟังดูเป็นมุมมองที่ดีนะ แต่ฉันว่าถ้าอะไรทำให้เดินลำบาก ฉันก็ไม่อยากใส่มันอยู่ดีนั่นแหละ”

เธอปล่อยชายกระโปรงลง

“แต่เอาเถอะ! เบลลาทริกซ์ใช่ไหม? ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันมอยร่า มอสเวลล์ เจ้าหญิงลำดับที่หกแห่งอณาจักรเฮิร์บาน ชั้นปีที่หนึ่งเช่นเดียวกัน🫠”

จากนั้นเธอเอียงคอถามด้วยรอยยิ้มซุกซน

“ว่าแต่ เธอชอบใส่ชุดแบบนี้จริงๆ เหรอ? หรือแค่เพราะมันเป็นงานเต้นรำเลยต้องใส่กันละ?”

(ชุดสวยมากค่ะ/กอดชุด--)

มอยร่าชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะ ก่อนจะหันไปหาเจ้าของเสียงด้วยรอยยิ้มเจือความสนใจ

"หืม? เธอว่าเเบบนั้นเหรอ"

เธอพูดพลางขยับพัฟบอลบนไหล่ให้จัดท่านั่งใหม่ แล้วเอนตัวเล็กน้อยอย่างสบายๆ

"ช่างเถอะๆ ถ้าเธอดูชอบใจฉันก็ยินดีละนะ ชุดนี้สวยก็จริง แต่เดินลำบากสุดๆ เลย เธอไม่คิดเหมือนกันเหรอ?"

สายตามองกลับไปที่อีกฝ่ายวิงวอนขอความเห็นใจบุคคลปริศนาตรงหน้า

(ได้เลยค่า จะตั้งตารอนะคะ😘💕)